Ik ben een sucker voor nieuwe user interfaces: Google Glasses, Multitouch, Kinnect tot de Nintendo Wii aan toe.

En dan krijg je op Google+ ineens de Leap te zien, via een post van Bart Grol – en de toekomst is ineens weer een stuk dichterbij.

Zoals ze zelf zeggen op hun site:

The Leap is a small iPod sized USB peripheral that creates a 3D interaction space of 8 cubic feet to precisely interact with and control software on your laptop or desktop computer. It’s like being able to reach into the computer and pull out information as easily as reaching into a cookie jar.

The Leap senses your individual hand and finger movements independently, as well as items like a pen. In fact, it’s 200x more sensitive than existing touch-free products and technologies. It’s the difference between sensing an arm swiping through the air and being able to create a precise digital signature with a fingertip or pen.

Touch – en nu: Grip?

Bijna 3 jaar geleden schreef ik over Hologrammen en Touch – de mogelijkheid om niet alleen op een plat vlak te interacteren met een computer, maar in 3D. Oftewel: om met onze omgeving te interacteren, zoals moeder Natuur ons een paar miljoen jaar heeft getraind. Dus zelfs nog beter dan Multitouch, waar we 5 jaar geleden bij de komst van de iPhone al zo stuk van waren.

Bijzonder hoe we een weg afleggen van de zwart/wit wereld van Pong naar de echte wereld. De mogelijkheden zijn gaaf: we gaan nu echt steeds meer loskomen de kast die computer heet.

Zeker als je deze vinding nog combineert met andere nieuwe ontwikkelingen: augmented reality, mobile, en Haptic technology (“tacticle feedback”): hoe lang gaat het dan duren voordat we een informatie wereld zien, voelen, veranderen en vernieuwen?

We gaan een bijzondere wereld tegemoet. Ik kan niet wachten om erin te gaan spelen – eh..werken.

Het is nog wat vroeg, maar mag ik deze alvast hebben voor Sinterklaas?

De iPad is geen handige computer. Het is zelfs geen logische laptop. Hoe gruwelijk het ook : het is Steve Job’s nieuwste belediging van ons Neaderthalers. Want het lijkt erop dat hij ons iedere keer moet uitleggen wat de volgende stap is met computers: wij willen zoveel mogelijk gadgets, webcams, addons, functionaliteiten, printerkabels en leesbaarheid – Jobs vindt dat het allemaal anders moet. Simpeler, minder kabels, minder een opstapeling van functionaliteiten en vooral: mooier, met een duidelijker User Interface.

Dat gold voor de iPod, de iPhone en verdikke, met de iPad krijgt hij alweer gelijk – van mij.

De iPad is nu een onhandig ding. Het mist overduidelijk een aantal zaken (de mogelijkheid om te printen, bijvoorbeeld) en dat irriteert. En geeft onbegrip. Desondanks hebben 1 miljoen iPads de winkel al verlaten. Volgens sommigen omdat de iPad de eerste is van een nieuwe generatie computers. Die niet open te maken zijn, waar het niet de bedoeling van is dat geeks er een nucleaire raket mee kunnen lanceren, nee : het zou een electronisch gebruikmiddel zijn. Handig voor computer gebruikers, maar ideaal voor mensen die liever niet met een computer werken. Die meer zien in de user interface van een boek. Van een schrift of schetsboek, fotoalbum of video speler.

De bijgaande video laat volgens mij goed zien, wat de kracht is van de iPad en waar het naar toe gaat met een deel van de computermarkt.

De laag tussen mens en machine, kortweg genoemd “User Interface” is een belangrijk ontwikkelingsgebied.

User Interface ontwikkeling

Zaten we nog niet lang geleden volkomen op ons gemak achter een grote glanzende bak te typen en te bewegen met een muis, al snel kwamen we er dankzij Apple achter dat dit niet slim was. De iPod liet zien dat je met je vingers erg gemakkelijk een redelijk complexe machine kon bedienen. Daarna kwam er multitouch gebruiksvoorwerpen, waarbij het toetsenbord en muis vervangen werden door -alweer – de vingers. De iPhone en binnenkort de iPad maken steeds complexer gebruik van onze natuurlijke user interfaces, onze vingers. Naar ik hoop gaat hier binnenkort serieus de stem ook bijkomen als manier om een computer aan te sturen.

Maar het blijft een hoop gedoe: je hebt een computer en je moet hem bedienen met een deel van je lichaam. Dat moet simpeler kunnen! Dus waarom niet je lichaam gebruiken als interface tussen je vingers en je computer? Je lichaam heb je namelijk altijd bij je.

Skinput

Dat moet ongeveer de gedachte zijn geweest voor het ontwikkelen van “Skinput” – een idee, waarbij je delen van je lichaam of zelfs je vingers gebruikt om commando’s te geven aan een computer.
Dat is even wennen, maar het voelt denk ik al snel vrij natuurlijk. Bovendien voel je behoorlijk accuraat waar delen van je lichaam zitten (probeer maar eens met je ogen dicht je pols aan te raken), waardoor de kans op fouten gering zal zijn. Straaljager piloten bedienen computers deels met hun ogen – door te knipperen zetten ze functies aan of uit, die op de binnenkant van hun viziers geprojecteerd zijn.

Uiteraard zal dit maar voor een deel van alle functies van een computer ooit interessant zijn. Voor als je twijfelt: bedenk hoe je arm zal voelen als je er een businessplan op hebt zitten typen. Bij die pijn vergeleken zal RSI een lachertje zijn.

“We kunnen binnenkort allemaal Tom Cruise zijn, zoals in Minority Report” – aan het woord is John Underkoffler op de laatste TED-conference in Amerika. Wat hij daar deed, was G-speak demonstreren en hij vertelde daarbij over het systeem.

Waar het op neerkomt? Data en digitale objecten manipuleren op een scherm. Op een indrukwekkende manier. Zie eerdere videos van dit soort touch-gedreven user interface. Het blijft indrukwekkend, hoewel het nog steeds wat onpraktisch oogt. Gooi het in een Nintendo Wii en je krijgt misschien massaal practisch gebruik. Blijft over een indrukwekkende video (toch weer)

g-speak overview 1828121108 from john underkoffler on Vimeo.