Marketing – om te verleiden, vermijden en: te bevrijden?

Marketing   om te verleiden, vermijden en: te bevrijden?
Ik kan mij nog zo goed herinneren hoe blij ik was dat een van de eerste McDonalds in nederland kwam. Op de Coolsingel in Rotterdam.

Het was het ideale kinderparadijs en: het kwam uit de USA! – wat de hemel op aarde was voor mij, tienjarige.

 

Nu, bijna 30 jaar later zijn mijn associaties anders: over het eten wat er geserveerd wordt, is al veel gezegd. De mensen die er in de rij staan en die niet zo blij kijken. De verrassende constatering dat sommigen nu net zoveel fastfood eten als Amerikanen ooit.

Marketing – om te verleiden…

Wat doe je als bedrijf, als je merkt dat je product fantastisch gevonden wordt door de hele wereld? Je bent blij, je groeit, je hebt succes, je geniet.

Maar langzaam verandert er iets: mensen blijken verslaafd te worden aan je eten. Hoe meer je je best deed om zoet zoeter te maken en vlees minder vleesachtig, zodat mensen het nog lekkerder vonden (dat was wat Marketing ons toch had geleerd?!?), des te meer bleek het verslavend te zijn.

En zoals vaker bij verslaving: dit trekt een groep mensen aan, die minder geestkracht hebben. En die dikker worden en ongezonder.

Marketing – om te vermijden?

Je eten was ooit bedoeld als een toetje, als entertainment – niet als echte maaltijdvervanger. Dus als een malloot iedere dag komt eten bij je en de meest grote toetjes bestelt, dan mag het toch geen verrassing zijn dat hij niet helemaal lekker wordt? Toch wordt SuperSize Me een hitje in sommige contreien.

Marketing   om te verleiden, vermijden en: te bevrijden?Je ingrediënten zuigen ook steeds meer kritiek aan. Je verweert jezelf door te zeggen dat je alleen maar geeft wat mensen zelf willen. En dat je er niets aan kunt doen als mensen aan je producten verslaafd raken. En dat elitaire mensen met hun biologisch eten andere mensen niet moeten vertellen wat ze wel en niet mogen eten.

En dan gaan ze langzamerhand je eten vergelijken met sigaretten en roken…

Marketing – om te bevrijden

Marketeers worden opgeleid met McDonalds als voorbeeld hoe je alles, echt alles in het werk stelt om de klant een goed product en service te bieden. Het uitgangspunt is daarmee briljant en een lichtend voorbeeld.

Maar om mensen af te houden van je product is lastiger, zonder neerbuigend te zijn naar je klanten. Dat leert Marketing niet: hoe je klanten kan beschermen tegen zichzelf en jouw product.

Een moelijke situatie. Maar ik denk dat op de lange termijn McDonalds eraan zal moeten om zijn klanten uit zijn eigen verleiding te bevrijden – om ergere schade te voorkomen.

Gisteravond laat reed ik in het donker naar huis en had trek. In de verte doemde de geel-gouden letter “M” op. Even roerde mijn onderbewustzijn zich: “weet je nog hoe lekker het was, toen je 10 was?”.

Maar mijn neocortex corrigeerde, een beetje triest.

Hij wist teveel om nog verleid te worden.

Sysyphus wist niet beter – jij wel?

Sysyphus wist niet beter   jij wel?Ken je Sysyphus nog? Hij was een mythologische koning bij de oude Grieken. Hij had wat misdaan en daarom moest hij een grote steen de heuvel op duwen. Als hij eenmaal bij de top kwam, rolde de steen weer naar beneden – en moest hij opnieuw beginnen.

Hetzelfde gevoel bekruipt mij als ik mijn klanten observeer: het lijkt alsof ze de rol van Sysyphus hebben gekozen – ze moeten continue veranderen. En als die verandering is doorgevoerd – je raadt het al: de volgende ontwikkeling staat al klaar.

Nu had Sysyphus het nadeel dat de Goden hem dwongen. Geen evaluatie momentjes voor hem. Dus dat hebben organisaties als groot voordeel boven de koning. Toch zie ik weinig organisaties dit doen. En dat begrijp ik niet.

Want als ik vooruit kijk, dan zie ik alleen nog maar meer verandering komen – de ontwikkelingen houden maar niet op. Met een beetje optimisme kan je zelfs zeggen dat de boel alleen maar sneller gaat. Ik kan niet de enige zijn, die ziet dat dit tempo al sinds 1993 doordendert.

Mijn verklaring voor dit bijzondere fenomeen, is dat we/men/de maatschappij in essentie de ICT-techniek niet begrijpt. En er geen mening of visie over heeft. Tja, dan valt er natuurlijk verdomd weinig te evalueren: je moet gewoon door, door, door!

Maar steeds vaker kom ik intelligente managers tegen, die het leuk vinden om over ICT te praten. Noem ze geeks of wat je wilt. Maar ze begrijpen techniek en willen het nog beter begrijpen. Met hen kan je praten over techniek en over nieuwe concepten.

En juist omdat ze geinteresseerd zijn, durven ze het aan om vreemde ideeën te bespreken: “Waarom staat ons CMS niet in de cloud?”, Is Gmail niet veel makkelijker dan een inhouse email systeem?”, “Waarom is het nodig om alle systemen aan elkaar vast te knopen?”, “hoeveel van onze interne systemen kunnen we per direct vervangen door extern beheerde services?”

Dit zijn de leiders van de 21e eeuw. Ze begrijpen wat wel of niet kan en vooral: waarom. Voor ICT is het heerlijk om zo iemand als sparring partner te hebben. Als je zo iemand ziet bij je concurrent: stuur dan maar snel je CV in haar/zijn richting: zij gaan het concurrentie landschap veranderen.

Geloof je mij niet? Kijk eens hoe wij Europeanen al 20 jaar aanrennen achter het gedachtegoed van de Amerikanen. Zij bedenken wat, maken het – et voila: binnen een paar jaar duwen wij aan deze kant van de plas weer tegen een nieuwe steen aan.

Moet je daarom nu verhuizen naar de VS? Nee, maar het zou fijn zijn als we hier wat meer tijd gaan steken in het nadenken over de toekomst en waar we het heen willen laten gaan.

Het wordt tijd, kortom, dat wij Sysyphus-fans eens op de rots gaan zitten: dan kan je namelijk iets zien wat verderop ligt: de toekomst.

bedankt 2012

Kerstgroet via de mail? Liever niet doen

De feestdagen breken aan en voorzichtig vallen al de eerste kaarten in de bus. En in je inbox.

En dat is jammer.

Ik weet wat je denkt: dat klinkt ondankbaar.

Zo is het niet bedoeld. Ik waardeer net als ieder ander dat mensen überhaupt moeite voor je doen. Zelfs in een wereld vol social media is het fijn, als iemand de moeite neemt om aan je te denken: buiten is het guur, er waait een recessie en iedere opsteker die we krijgen, kan je erg goed gebruiken.

Maar een kerstgroet via de mail heeft een aantal problemen: Continue reading

Microsoft zet grote stap in automatische vertaling

Één wereld, met één internet:dan hebben we toch een community van 7 miljard mensen?

Microsoft zet grote stap in automatische vertaling

Nog niet – er zijn nog een paar grenzen: landen, verschillende regeringen, juridische structuren, geloof, normen en waarden.

Toch verbleken ze allemaal bij de taal barriere.

Hoe kan je elkaar beter begrijpen

Ik blog al een tijd over deze drempel. Kon ik 5 jaar geleden nog alleen maar hopen, 2 jaar geleden was er al redelijke vooruitgang. En nu komt Microsoft met een indrukwekkende demo, waarin je de volgende grote stap ziet.

Stemherkenning en automatische vertaling spelen hierbij een belangrijke rol.
Zo trekken Siri van Apple, Google Voice Search en de optie om Microsoft Kinnect te besturen met je stem veel aandacht. Ze zijn nu al handig in het normale leven.

De ontwikkeling van automatische vertaling is al wat langer zichtbaar. Dat zie je in producten als Google Translate en Bing Translate,  waarmee je een tekst of gesproken woord vertaalt.

Een stap verder is om live een presentatie om te zetten in tekst èn deze direct te vertalen. Continue reading