Gisteren een leuk gesprek gehad met een paar internet veteranen.

Uiteraard was Twitter een van de gesprekonderwerpen. Als echte oude mannen mijmerden hoe het was in 2007: “Dan liep je door Amsterdam en je zag dat iemand op Twitter zat….en ook in Amsterdam was!” of: “Dat je op Twitter zei:”Ik ben weer terug” en dat iedereen dat nog prettig vond”.

Nu was Twitter maar te druk geworden – je kon je vrienden niet terugvinden endoor de bomen was het bos niet meer zien. Vervolgens gaven we elkaar tips voor Lists, Groups en Circles. Maar de weemoed naar het kleine gezellige clubje met zijn merkwaardige gewoonte om gebogen boven de mobiel te zitten, was duidelijk.

We zongen de Pioniers blues.

Als je het niet herkent: het is opwindend om met een paar honderd mensen “iets” te beginnen online. De hele wereld verklaart je voor gek en jullie blijven stug volharden. De groep is nog klein, dus je leert elkaar snel en soms intiem kennen. Als er iets bijzonders gebeurt in het leven van een van de groep, dan wordt dat intens meebeleefd.

En dan wordt het ding succesvol. Zeer succesvol. In het begin gaat het nog wel, dan geniet je ervan. “Zie je nou wel” is het overheersende gevoel. Wordt het nog veel populairder (de massamedia pikken het op & Britney Spears) – dan gaat het voelen als een disco in de Torremolinos in de zomer.

“Maak dan een groep, waar je het kleine clubje in houdt” hoor ik je zeggen. Dat kan en dat doe ik ook. Maar toch is het iets anders.

Ik zeg regelmatig dat online gemeenschappen en netwerken net kroegen zijn. Heb je een fijne kroeg, waar je de mensen kent en wordt hij ineens populair – het voelt niet meer hetzelfde. Oplossing: of je zoekt een andere kroeg, of je past je aan. Zo eenvoudig is het.

Maar ik denk dat er nog iets anders meespeelt: pionier-zijn is een beleving – nadien lukt het bijna nooit meer om dat gevoel van eenheid, intimiteit en saamhorigheid terug te krijgen. Dat kan je alleen deels terughalen door nauw contact te houden met de oude groep – afspreken in een andere kroeg, of op een vast moment bij elkaar komen, of….. een nieuwe kroeg beginnen.

De afgelopen 5 jaar waren bijzonder, omdat in zeer rap tempo een massa mensen continue bezig waren om nieuwe site, app, tool, widget of mobiel te proberen. Adrenaline ging al stromen als “iets” nieuws werd aangekondigd – dan moest je erbij zijn.
Deze golf heeft zijn eigen junkies opgeleverd, die niet kunnen wachten tot er een nieuw fenomeen aan de horizon komt, om uit te proberen. Voor die junkies: ontdek de kennis en ervaring van je collega’s met Sciomino!

Ik probeer wat af te kicken.

Maar om toch niet helemaal een cold turkey te krijgen, ben ik erg blij met Google+, alle nieuwe tools die we met Saristos uitproberen en ik heb zojuist Instagram voor Android geïnstalleerd. O, en wacht: wie heeft er al gehoord van Project Glass?

Voor de echt oude mannen is er sinds kort een pioniers reünie. In een kroeg, natuurlijk.