Crowdfunding – meer mogelijk maken

De rellen in Londen, de revoluties in Egypte, Yemen en Libie – massa’s mensen kunnen erg effectief samenwerken. Letterlijk “Smart Mobs” en zoals gemerkt is dit niet altijd een positieve kracht.

Crowdfunding: samen grote bedragen mogelijk maken

Aan de meer positieve kant staat Crowdfunding: groepen mensen, die gezamenlijk een groot bedrag bij elkaar leggen, om een project, uitvinding, goed doel of wat dan ook mogelijk te maken.

Een goede en overzichtelijke post over Crowdfunding van Ronald Kleverlaan kan je vinden op Frankwatching. In deze post vertelt Ronald dat in 2011 Crowdfunding echt doorgebroken is in Nederland, geeft een aantal voorbeelden van successen en een aantal criteria, die belangrijk zijn voor succes.

Het begon in Nederland met het (In Nederland) al failliete Sellaband in 2006, maar nu zijn er legio platforms voor crowdfunding – voor het opzetten van foto projecten, journalistieke projecten, films, boeken en diverse creatieve projecten.

Ik wil ook het microcredit-platform Kiva niet ongenoemd laten: zij funden ondernemers in derde wereld landen. Ik ben hier al een aantal jaren “investeerder” en ik moet zeggen: het werkt en het voelt erg goed om op een bescheiden manier bij te kunnen dragen aan de ontwikkeling van ondernemers.

Kickstarter tot nu toe het meest succesvol

Zoals wel vaker, is tot nu toe het meest succesvolle platform te vinden in de US: Kickstarter.com. Ze hebben een video gemaakt van hun eigen successen. Voor het geval de video je duizelt: houd het investeringsbedrag aan de rechterbovenkant in de gaten: dit loopt op van zeer bescheiden bedragen op tot bijna 1 miljoen dollar. Niet gek!

Al een volwassen bedrijfstak ?

Mocht je denken dat dit een paar leuke sites zijn, dan vergis je je: er zijn zelfs al categorieën te zien: opzetten van een startup, helpen bij een project, Microcredit, peer-to-peer lending, of donaties. Als je een overzicht wilt: scroll naar de bodem van de homepage van de Smartermoney-blog en wees dan niet verrast over de hoeveelheid.

Ideeën voor marketeers: 

Het is nog geen volwassen bedrijfstak – zeker niet. Maar het is goed om te zien hoeveel al mogelijk blijkt te zijn, in zo’n korte tijd. Voor de marketeers en bedrijven, die werkelijk durven is dit een interessant idee.

Voor de meer mainstream bedrijven blijft het een ontwikkeling om in de gaten te houden: grote groepen mensen die bereid zijn om geld te steken in ideeën. En waarom zou je dit beperken tot startups? In deze tijd, waarin het zeker voor kleine bedrijven lastig is om geld op te halen voor nieuwe producten of projecten zou het wel eens een welkome geldstroom kunnen zijn. Misschien toch maar eens praten met de mensen achter Kapitaalplaza, om hier een fonds voor op te zetten….

Howard Rheingold: Voorspellingen van Smart Mobs

Mijn beeld over het internet en de ontwikkelingen daarin, is behoorlijk gekleurd door Howard Rheingold. Sinds 2000 heb ik het voorrecht om lid te zijn van zijn prive-community.

Internet Godfather

De invloed van zijn denkbeelden is behoorlijk groot : hij beschreef als eerste de Virtual Community, Virtual Reality en in 2002 kwam zijn laatste boek uit : “Smart Mobs”. (check ook de site van smartmobs.com) Dan was ik nog niet vergeten dat hij een van de senior editors was van de Whole Earth Review (samen met Kevin Kelly en Stewart Brand, mede-hippies en nu allen internet-iconen). De Whole Earth Review was weer een soort van voorganger van de “Whole Earth ‘Lectric Link”, oftewel de Oer-online Community “The Well”. Onder andere over zijn ervaringen daar schreef hij het eerste boek over de Virtual Community. Hij werd later de eerste executive editor was van HotWired, de online pendant van het invloedrijke blad “Wired”. Ook hier waren Kevin Kelly en Stewart Brand bij betrokken.

Internet socioloog

Vrijwel allemaal zijn zijn boeken beschrijvingen van nieuwe technologie en de invloed die dit heeft op mensen en menselijk gedrag. En toch is hij geen socioloog. Toch is zijn perspectief op dingen anders dan anderen : hij bekijkt technologie voornamelijk vanuit mens zijn en niet vanuit de techniek. Hierdoor heeft hij een scherpe blik voor zowel de voor- als nadelen van nieuwe techniek en de nieuwe mogelijkheden daarvan.

Smart Mobs kwam uit in 2002 en beschreef opvallende ontwikkelingen van groepen mensen, die met de hulp van nieuwe instrumenten, nieuwe vormen van samenwerken aan het uitvinden waren. Rheingold deed een aantal voorspellingen aan het eind van het boek. En omdat we nu midden in de tijd zitten dat we sociale netwerken hebben, het niet vreemd vinden dat marketeers interesse hebben in het beginnen van een online community – is zijn boek en de ontwikkeling van de visie daarin, erg interessant.

Speciaal voor Mobile Monday Amsterdam was hij afgelopen maandag 1 juni als spreker aanwezig om terug te kijken op wat hij had voorspeld in SmartMobs. Een interessante spreker, een goede locate en een interessant onderwerp : genoeg reden om zijn presentatie te embedden in dit blog.

Massa Samenwerking – het nieuwe model


Het idee is krankzinnig : met een menigte mensen een product of dienst maken, zonder controle, zonder een duidelijke hiërarchische aansturing, zonder centrale organisatie.
En toch is dit de meest interessante en inspirerende ontwikkeling, die ik in tijden heb gehoord.

Het lijkt een onmogelijke opgave : algemeen is bekend dat een vergadering effectief niet meer dan 8 mensen moet bevatten. Een bedrijf idealiter niet meer dan 150 mensen. Dit heeft met de inrichting van onze hersens te maken – meer en je verliest iets aan herkenning, coördinatie en communicatie.

Waarom zouden dan een miljoen mensen zonder verbinding met elkaar, online een encyclopedie maken, die in kwaliteit tenminste het zelfde is als de Encyclopedia Brittanica ?
Waarom zouden wetenschappers die niet in dienst zijn van een bedrijf, complexe chemische problemen oplossen, die Procter en Gamble online heeft gezet ?
Waarom zouden Chinese fabriekjes, die geen onderlinge eigenaarschap hebben, gezamenlijk een auto bouwen ?
Waarom zouden dan duizenden eenpitters, eenzamen en zonderlingen, gaan samenwerken met gevestigde bedrijven, alweer zonder verbinding en verbondenheid aan elkaar ?
En hoe komt het dat het ze lukt om software te maken, die de industrie-standaard (Windows) steeds ernstiger bedreigt ?
Waarom zouden duizenden Nederlandse FireFox-gebruikers een woordenboek aanvullen, aanpassen, net zolang totdat dit een even goede thesaurus is, als die van Microsoft ?

Second Life, Facebook, Myspace, YouTube, Human Genome Project, SETI@home – de voorbeelden kunnen nog wel even doorgaan. Massa’s mensen werken bewust of onbewust gezamenlijk aan een dienst of product.

Opvallend dat zo luchtig wordt gedaan over het fenomeen “netwerken”, waar ook weer het bovenstaande fenomeen onder gezet kan worden. Hoe zeer normaal, natuurlijk en menselijk die netwerken en hun effecten zijn, ze blijven mij verbazen.

Kevin Kelly heeft er al in 1990 in “Out of Control” een paar leuke voorbeelden gegeven. De simpelste was die van een voetbalstadion, waar mensen precies op het juiste moment met elkaar “de wave” doen. Dat vinden we normaal. Ook in Howard Rheingold’s boek, Smartmobs, worden diverse voorbeelden gegeven van massale menselijke samenwerking – oproepen tot een protestmars via sms bijvoorbeeld. (zoals gebeurde in de Filippijnen)

Waar dit heen gaat ? Geen idee, maar ik probeer toch een aantal voorbeelden uit mijn brein te peuren :
* Laat al die Tom-Tom gebruikers gaan aangeven waar de file staat, zodat iedereen achter hen er gebruik van kan maken.
* Maak met al die GSM’s met camera foto’s van elke straat in Nederland, zodat we niet alleen GPS-coordinaten hebben, maar ook de foto’s die daarbij horen.
* Laat elke Nederlander continue zijn mening kan geven over onderwerpen, zouden we dan niet veel beter een idee krijgen waar de maatschappelijke discussie heengaat
* Wat als elke Polar Horloge zijn gegevens kan opsturen naar een centraal punt – zouden we dan niet beter een idee krijgen van hartziektes & afwijkingen ?
* Laat elk leeg ziekenhuisbed een klein signaal versturen – zouden we dan niet veel beter weten waar de ambulances wel en niet heen moeten rijden. Scheelt levens en misschien krijgen we een accuraat beeld van onderbezetting van ziekenhuizen.
Deze voorbeelden kunnen nog veel uitgebreider worden, als al onze appraten met elkaar kunnen praten. Maar over het semantic web hebben we het later nog wel eens.

Er zijn ook negatieve voorbeelden van dit fenomeen : in Wired van Oktober 2007 wordt verhaald van een massale aanval van oa russische hackers op de informatie-infrastructuur van Estonia. Wat bijna echt lukte.

Maar laten we positief blijven en voor de Grote Doelen gaan :

Waarom zouden we geen armoede kunnen bestrijden hiermee ? Onwetendheid is een belangrijke veroorzaker van armoede, honger, ziekte en dood. Een SMS naar elke inwoner van Afrika met daarin de dichtsbijzijnde medicijnen, prijzen van voeding of manieren om effectief water te filteren – het zou helpen.
Wat als lijders aan een ziekte allemaal hun DNA-materiaal zouden opsturen – zou dit niet sneller een medicijn opleveren ?
Wat als elke Westerling achter een computer of GSM elke 5 minuten zou geven om een (deel van een) probleem van iemand uit de Derde Wereld op te lossen – hoeveel zou dit niet helpen ?

Kortom : er wordt via het internet een samenwerk-infrastructuur gebouwd, die duidelijk meer kan dan MP3’s met elkaar uitwisselen.

Binnenkort meer, veel meer in dit theater.