Hoe meer virtueel, hoe meer fysiek

De geschiedenis van dataverkeer en dus van internet levert leuke inzichten op.

Zo zijn veel ontwikkelingen van de afgelopen honderd jaar behoorlijk goed verklaarbaar, als je alleen maar kijkt naar de bandbreedte die de gemiddelde gebruiker tot haar beschikking heeft: eerst komen de piepjes data van de Morse-code, daarna audio via platen, telefoonverbindingen en radio.
Film kostte al wat meer moeite om te verspreiden, maar werd ook weer gevolgd door televisie.

En deze riedel werd eigenlijk weer opnieuw gedaan met de komst van het internet: data-audio-video. En natuurlijk steeds complexer : Podcasts (audio met RSS), Vodcasts, groter, mooier, meer HD, etc.

En dat levert het volgende plaatje op : van data-naar tekst-naar audio-naar beeld- naar meer.

Waar houdt het op ? Second Life, hoe je er ook over denkt, is volgens mij een toekomstbeeld, waar we over een jaar of 5 aan gewend zullen zijn. Ja, je hoorde het hier voor het eerst: Ewout gelooft dat we in Virtuele omgevingen gaan zitten – formeel en informeel.

Simpelweg omdat we een universeel User Interface hebben dat ons lichaam heet. En dat een paar miljoen jaar de tijd heeft gehad om te evolueren, dus verwacht niet dat daar binnenkort een “Body 2.0”-versie van komt.

Verwacht tegen die tijd dat ik jullie allen persoonlijk een hand zal geven via deze site ;-D