Remix – laat Ideeën vrij zijn

Remix heet het nieuwe boek van Lawrence Lessig. Hij is de bedenker van het Creative Commons-idee.

Lessig is professor Rechten en weet vreselijk veel van intellectual capital. Denk: patenten, copyright en dergelijke. Regelmatig geeft hij aan dat de historische reden om copyright te verlenen aan een auteur totaal anders was dan we nu zien: het was het doel om tijdelijk de makers vruchten te laten plukken van hun werk, voor het werk weer terugviel in het publieke gebied. Doel was dus : innovatie belonen.

Nu zien we met bedrijven zoals Disney, dat copyrights worden verlengd tot het einde der tijden. Gevolg : fijn veel geld voor de houder van de copyrights (vaak niet de makers zelf!), maar geen lol voor het publiek. En als je het mij vraagt, nog veel erger : het huidige copyright systeem lijkt eerder innovatie te stoppen, dan dat het innovatie ruimte geeft. Want innovatie bouwt meestal voort op het werk van iemand anders, mixt daar een nieuw idee doorheen, draait het geheel helemaal om en…. maakt op die manier iets wat de wereld nog niet eerder heeft gezien.

Op zijn blog Lessig.org heeft hij een goede manier gevonden om met de hulp van het werk van een ander aan te geven wat de kern van zijn boek is. De video heet Kutiman-Thru-you-01 en is een geweldige mix/ mashup van audio en video van verschillende makers op YouTube.

Een mooi voorbeeld van wat er kan gebeuren als informatie en de ideeën daarin gevat, volkomen vrij zijn. En gemixt, gedraaid, vervormd kunnen worden tot je een volkomen nieuw concept ziet staan.  Waardoor een 8-jarig jongetje met zijn trompet ineens onderdeel uitmaakt van een vlekkeloos orkest, compleet met flitsende videoclip.

Een klein voorproefje wat ons te wachten staat, als meer informatie en ideeën vrij mogen zijn.

De interim barometer

Stel: je bent een interim marketing manager en overal waar je kijkt, zijn de verschijnselen van de recessie zichtbaar – wat doe je dan?

Je gaat natuurlijk  je eigen marketing goed op peil brengen. Dat betekent dat je je Linkedin-profiel bijwerkt tot en met de kleinste details, je beantwoordt daar wat vragen, je linkt met een paar oude bekenden en je doet een upload van een leuke presentatie. Verder werk je aan je blog, je CV, je sociale netwerk, je Twittert en erg belangrijk: je houdt verschillende interim intermediairs op de hoogte wat je doet, wanneer je beschikbaar bent en wat voor werk je graag doet.

Tot zover niets nieuws.

Kou in de lucht voor de interim manager

Maar omdat het in de kranten recessie is, waait er plotseling een gemeen gure wind door interim-land: interimmers worden uit projecten gezet, ze zitten al maanden “op de bank”. En als er dan een interessant project voorbij komt, dan pas wordt goed duidelijk wat de recessie betekent voor een interimmer: ineens zit de interim manager weer aan de verkeerde kant van de onderhandeling. Was het de afgelopen 4 jaar een kwestie van kiezen welke opdrachten je ging aannemen, nu mag de manager ouderwetsch weer “dankbaar zijn voor het werk dat je wordt geboden”. En bij die dankbaarheid hoort “natuurlijk” ook het sterk verlagen van zijn eigen uurtarief.

En dat is tegen het zere been: jarenlang dacht hij dat hij zijn uurtarief waard was en nu maakt iemand duidelijk dat deze interpretatie van vraag en aanbod onjuist is. Het was gewoon omdat we niemand konden krijgen, meneer. De interim manager keert wat beduusd naar huis terug.

Dit is een natuurgetrouwe weergave van de situatie waarin ik mijzelf aantref – en met mij vele anderen. Lees verder