“Wanneer heb je ‘t meest geleerd?”,  vraagt mijn stagiair ineens.
(Wat een goede vraag, daar heb ik niet zo snel antwoord op.)

“Ehm..”, begin ik. (Waar gaat deze bila ineens heen?!)
Maar hij is ongeduldig: “Heb je wat gehad aan je opleiding?”

“Ja natuurlijk – al lijkt dit vaak niet zo: het is als de vloer waar je op staat – je merkt niet meer dat deze er is. Maar het vormt de basis van je denken en werk sterk”.

“En het leren daarna?”

Ik begin mijn hersens te kraken – “je leert het meest in noodsituaties: zoals bij t begin van je carrière, als je in erg korte tijd veel moet leren en laten zien.

Onverwachte conversieOf als er iets in de brand staat en er snel resultaat moet komen: dan zie je waar mensen en een organisatie toe in staat zijn/is, wie echt gééft om het bedrijf, wat de normen en barrières zijn.

Het begin van een interim opdracht lijkt hier ook op: in een paar weken moet je weten wat er speelt, hoe een organisatie werkt en wat er kan – en wat je dus gaat doen.”

(Nee, denk ik, dit is te makkelijk, te oppervlakkig. O wacht:)

“Ik heb het meest geleerd door het krijgen van kinderen. Wat je ook denkt, hoe hard je ook leert – ineens is daar iemand en die heeft geen interesse in wat je ooit hebt geleerd. Die wil simpelweg jou – je hart, moed en ziel. Met vlekken en al, je hele universum – en dat je voortaan je leven gaat wijden aan haar. Dat is een les die onvergetelijk is. Die je een volkomen nieuw perspectief op de wereld geeft”.

“En je een nieuwe identiteit geeft. Daarvan leer je niet alleen het meest, maar ook het meest belangrijke. Dat houdt nooit op, ik wil zelfs niet dat dat ooit ophoudt”.

Ik val stil, mijn ogen staan op oneindig. Het gesprek is ten einde.

Mijn stagiair kijkt wat verbaasd, knikt en loopt naar zijn volgende afspraak. Hij was alleen maar benieuwd naar online marketing, maar kreeg in plaats daarvan een onverwachte conversie.

Gelukkig doet hij binnenkort een minor in Filosofie.

– Hey hallo Ewout, hoe gaat het!
– Hallo, goed, dank je wel. Mag ik vragen wie je bent?
– O, ja, natuurlijk. Ik ben Bill en ik werk voor interim bureau Spiffy.
– Hallo Bill.

– Ja, je zal wel denken: waarvoor belt hij? Nou, ik denk dat ik een héél interessante interim job voor je heb. Het is voor 4 maanden, maar de kans dat je daarna verlenging krijgt, is erg groot. We hebben een andere interim manager zitten bij dezelfde klant – en die zit er al 2 jaar! Mooi hè? (hahaha)

– Dat is mooi hoor. Okay, wat is de functie precies Bill?
– Ja, dat is wat vaag – hahahaha – maar het is goed als je ervaring hebt met website design en apps maken. En het zou goed uitkomen als je ervaring hebt met het aansturen en motiveren van mensen.

– Bill, heb mijn gegevens op LinkedIn bekeken?
– O, ja – nu je het zegt……die heb ik hier, wacht even…. O ja, je hebt tot 1 mei gewerkt bij A-merk ZYX, dat klopt toch?
– Ja, dat klopt. Op mijn LinkedIn-profiel kan je ook lezen dat ik al meer dan 10 jaar ervaring heb met het managen van teams. En 8 jaar als interim manager. Dus dat aansturen gaat wel lukken.

– Heb je meer informatie over de opdracht, zoals in welke branche je klant werkt ?
– Nee, niet precies, maar het is wel in de buurt van Amsterdam. Woon je dichtbij Amsterdam?
– Ja, dat staat ook op LinkedIn en mijn website: ik woon in Vreeland, dat ligt ongeveer 20 minuten rijden van het centrum van Amsterdam af.
– O, okay. Nou, ik zie dat deze functie echt helemaal bij je past! Dus zal je wel geïnteresseerd zijn wat het uurtarief is.

(stilte)

– Wat is je normale uurtarief Ewout?
– Tussen de 125 en 140 euro Bill, afhankelijk hoe interessant de opdracht is en zaken als lengte van de opdracht, branche, bedrijf, afstand, de relatie die ik met een interim bureau heb, etc. .
– O. Tjee…mmmhh…hoever kan je zakken met dat uurtarief?

– Zullen we het eerst over de opdracht hebben, Bill? Die is nu nog voor mij nog te onduidelijk om meteen over tarieven te gaan praten.
– O. Okay. Het uurtarief dat ik je kan aanbieden is namelijk net onder de 100 euro.
– Dan kan ik er kort over zijn: dan gaat het niet door.
– Ja, dat is jammer, hahahaha. Ik dacht al dat je misschien te zwaar voor de functie zou zijn. Maar je kan het altijd proberen, hè? Ik zou er graag iets aan doen, maar je begrijpt: dit is wat de klant wil betalen en de klant is koning, natuurlijk!
– Ja en ik begrijp dat je je klant hierover niet adviseert.

– Okay, jammer – kan gebeuren! Hey, maar als je iemand anders kent die jouw ervaring heeft, maar een lager uurtarief, kan je die naam dan aan mij mailen? Dan ga ik kijken of die deze functie kan invullen. Dan helpen we elkaar toch een beetje? Ewout? Ewout?

– Dag Bill.Hoe een interim bureau mij belde

A: …..dus zien we duidelijk dat mensen in de customer journey eerst online gaan en dan verder oriënteren.
B: Is het dan niet een goed idee om meer geld van Print en Radio naar Online te brengen?
C: Nee, natuurlijk niet! Want….dan gaat dat ten koste van onze naamsbekendheid! Laten we Online inzetten voor de conversie en de loyalty.
D: Dus Online zorgt niet voor naamsbekendheid? En waarom is die customer journey dan nog relevant?
A: Ehm…
B: De customer journey is erg belangrijk! Dus gaat er geld af van Radio en Print, goed idee.
C: Maar dan vind ik wel dat Online moet aantonen dat het een positief effect heeft!
D: Want dat kunnen we nu wel aantonen van Print en Radio?
C: Eh…

Vleeskeuring van LinkedIn
“Dit lid wil anoniem worden weergegeven”

Als je open staat voor een nieuwe interimopdracht zoals ik nu, dan is de “wie-heeft-je-bekeken”-functie van LinkedIn erg spannend: mensen hebben mij bekeken – beter nog: 30% meer mensen hebben mij bekeken dan vorige week!

Mijn gedachten gaan op de loop: “Wie is dat? Waarom bekijkt iemand mij? Zijn ze op zoek naar mij, heeft iemand mijn naam genoemd?”.

Mijn verbazing stijgt als je de spiegel omdraait en bekijkt , wie je bekeken heeft:
– een interim-bureau? – ja, dat begrijp ik.
– waarom bekijkt een Indiase webdeveloper mij? Komt dit meer omdat ik (nu nog!) digital manager ben van een bekend Nederlandsch A-merk?
– nee, maar dat verklaart weer wel al die account managers die hebben meegekeken –
– de volgende dan…..

Maar!

vóór je te weten komt wie nu allemaal het vlees keuren, bederft LinkedIn de peepshow: “Nog 205 personen hebben u bekeken. Bekijk de volledige lijst van 210 personen die uw profiel hebben bekeken in de afgelopen 90 dagen met LinkedIn Premium“.

Die Amerikanen hebben toch wel wat opgestoken van die bezoeken aan de Amsterdamse rosse buurt, dat moet ik ze nageven.

Terug naar de serieuze kant: ik geef het toe: ik voel mij aan de ene kant trots dat er belangstelling is. Aan de andere kant….voelt het toch als een veemarkt. Zeker als je leest bij een bekijker: “Dit lid wil anoniem worden weergegeven” – met zo’n leeg crimineel-profiel erbij. Alsof je door een groepje zonnebrillen bekeken wordt.

Maar dan herinner ik mij dat ik zelf op zoek was naar mensen en nee, dan wil je gewoon even kijken wat voor mensen er in de markt zijn – zonder gedoe. Want ooit was er een slimmerik de verbinding maakte tussen mijn naam, mijn Twitter-account en mijn telefoonnummer. En dan sta je met een mond vol tanden als iemand je belt en vraagt waarom je haar/hem net hebt bekeken, LinkedIn-stalker!

Okay – goed dan. Ik hou mijn nieuwsgierigheid voor mij.
Ik begrijp het. Neem je tijd in anonimiteit – bekijk mij dan maar.

Ik speel het kijkspel mee en wacht geduldig af – tot iemand het doek weghaalt voor een echte ontmoeting.