Vanochtend hoorde ik van een “geheim” project binnen YouTube (er zijn meerderen zoals de HTML 5-beta).

Het gaat om de YouTube Disco.
Niet wat je verwacht: geen draaiende discobal, nee. Maar YouTube staat stijf van de muziek en de bijbehorende videos. Dus wat is leuker dan die muziek gestructureerd aan te bieden, als in een jukebox ?

Je kan aangeven wat je favoriete artiest of band is en dan krijg je alle liedjes te zien, die op YouTube te vinden zijn. Dat is niet alles – je kan gerelateerde bands vinden en een eigen mix van nummers maken. Het blijkt namelijk dat enorm veel mensen YouTube op zetten om naar muziek te lusiteren/kijken.

Kortom : YouTube Disco staat voor Discovery. Hoe lang denk je dat het gaat duren voor YouTube liedjes gaat verkopen op deze manier ? Ik geef het een half jaar. Zeker als je nu al videos kan kopen. Begint YouTube eindelijk geld op te leveren voor Google.

Voor een klant maak ik een rapport over de ontwikkelingen bij Google. Toen ik de opdracht kreeg, dacht ik het bedrijf en zijn producten wel te kennen. Maar we praten in de tussentijd over meer dan 10 jaar Google en een enorme stoet aan activiteiten. Dat betekent dat ik toch een behoorlijk aantal verrassingen heb gekregen over het bedrijf: niet alleen over zijn filosofie, zijn mensen en zijn zakelijke producten, maar ook de enorme impact die het bedrijf heeft gehad op het online leven tot en met de dag van vandaag.

Natuurlijk zijn er ook mislukkingen geweest (ik beperk mij tot de acquisities) en dan valt op dat Google niet erg succesvol is met sociale netwerk bedrijven. Dodgeball en Jaiku zijn mislukte acquisities en het eigen gemaakte Orkut is weliswaar in leven (in Brazilie vooral) maar een eclatant succes is het niet.

Acquisities zijn natuurlijk maar een onderdeel van het hele verhaal – maar het is wel een deel dat veel zegt over de wensen van het overnemende bedrijf en de richting waarnaar het wil gaan: video en mobiele applicaties zijn de laatste jaren prominent in het aankoopbeleid.

In 2009 is de pauzeknop ingedrukt voor acquisities. Daarom een goed moment voor een familiefoto.

De manier waarop je als bedrijf online kan opvallen is weer uitgebreid. Of nog complexer geworden – het ligt er maar aan hoe je ernaar kijkt.

Woensdag zijn namelijk nog meer Google Search Options bekend gemaakt : een verdieping/verfijning van de normale opties die we al hadden om informatie te zoeken.

Kern van de verniewing is :

• bezoekers zoekresultaten kunnen beperken tot specifieke vormen van informatie bronnen, zoals forums, review sites en videos natuurlijk.
• Verder kan je de resultaten beperken op tijd – dus van 3 weken geleden tot eergisteren.
• Ook kan je meer informatie over een resultaat opvragen, waardoor je per site kan bekijken welke foto’s er op staan en
• Je kan nog meer tekst zien die op de site staat.
• Bijzondere manieren om naar de resultaten te kijken – in de tijd, gerelateerde searches en het “Wonderwheel” – een soort van mindmap-tool.

En er zijn nog andere vernieuwingen op komst.

Wat betekent dit voor internet marketeers

Voeg zoveel mogelijk foto’s, video’s, commentaar, reviews of forums aan je website toe. Denk nog meer dan je al doet aan de tekst die je op je site zet. En produceer zo vaak mogelijk content om maar mee te blijven doen in de ratrace die Search Engine Marketing heet.

Of gok erop dat mensen zich niet zo snel gek laten maken en gewoon door blijven gaan met de klassieke manier van zoeken.

Er is weinig zo ongrijpbaar voor een marketing manager als een nieuwe reclame campagne. En het jammere is: het begint altijd zo leuk.

De droom van elke marketeer
Want laten we eerlijk zijn: voor veel marketeers is het een droom om ooit nog eens een Echt Grote Campagne op te zetten. Als de algemeen directeur heeft toegestemd dat dit mag, ontstaat er ineens een lawine aan enthousiasme in de marketing afdeling: eindelijk een directeur met visie en oog voor de langere termijn van het merk !

Voor iedereen het goed en wel realiseert, is de eerste afspraak bij het reclamebureau al ingeboekt en wordt daar over koetjes en kalfjes gesproken. Er wordt afgesproken dat er echt, echt, echt de tijd zal worden gevonden om nu eens een goede briefing te geven. Een waar niet alleen de Creatieven, maar ook het bedrijf zelf blij mee zal zijn. Met duidelijke resultaten vooral.

De realiteit
De realiteit is toch wel anders : de meeste directeuren realiseren zich de kracht van goede reclame, maar zijn minder geïnteresseerd in het creatieve proces zelf. Ze benadrukken de resultaten die hiermee behaald moeten worden en willen zo weinig mogelijk geld hiervoor uitgeven – maar geven wel doelen die hiermee strijdig zijn.
Het reclamebureau is vooral geïnteresseerd in het maken van een campagne, waar Creativiteit uit blijkt. En beaamt dat resultaten belangrijk zijn, maar ontspringt de dans als de discussie uitdraait op een accountable campagne.

De verschillen in opvatting zorgen voor veel hilariteit, frustratie, opluchting, enorme inzichten en verbluffende resultaten. En waar spanning is, is er altijd wel iemand om met een flinke naald hem te doorbreken.

Ontspan daarom, zet even 12 minuten geblokt in je agenda en geniet 12 minuten lang van een mooie persiflage op het toneelstuk wat marketeers, managers en reclamebureaus met elkaar opvoeden. Ook wel genoemd: “The Truth in Advertising”.

En ja : dit gebeurt wel degelijk ook in het echt

Remix heet het nieuwe boek van Lawrence Lessig. Hij is de bedenker van het Creative Commons-idee.

Lessig is professor Rechten en weet vreselijk veel van intellectual capital. Denk: patenten, copyright en dergelijke. Regelmatig geeft hij aan dat de historische reden om copyright te verlenen aan een auteur totaal anders was dan we nu zien: het was het doel om tijdelijk de makers vruchten te laten plukken van hun werk, voor het werk weer terugviel in het publieke gebied. Doel was dus : innovatie belonen.

Nu zien we met bedrijven zoals Disney, dat copyrights worden verlengd tot het einde der tijden. Gevolg : fijn veel geld voor de houder van de copyrights (vaak niet de makers zelf!), maar geen lol voor het publiek. En als je het mij vraagt, nog veel erger : het huidige copyright systeem lijkt eerder innovatie te stoppen, dan dat het innovatie ruimte geeft. Want innovatie bouwt meestal voort op het werk van iemand anders, mixt daar een nieuw idee doorheen, draait het geheel helemaal om en…. maakt op die manier iets wat de wereld nog niet eerder heeft gezien.

Op zijn blog Lessig.org heeft hij een goede manier gevonden om met de hulp van het werk van een ander aan te geven wat de kern van zijn boek is. De video heet Kutiman-Thru-you-01 en is een geweldige mix/ mashup van audio en video van verschillende makers op YouTube.

Een mooi voorbeeld van wat er kan gebeuren als informatie en de ideeën daarin gevat, volkomen vrij zijn. En gemixt, gedraaid, vervormd kunnen worden tot je een volkomen nieuw concept ziet staan.  Waardoor een 8-jarig jongetje met zijn trompet ineens onderdeel uitmaakt van een vlekkeloos orkest, compleet met flitsende videoclip.

Een klein voorproefje wat ons te wachten staat, als meer informatie en ideeën vrij mogen zijn.

Een paar weken geleden gebeurde er iets bijzonders op YouTube: een nieuw videokanaal werd geopend.

Het bijzonder was, dat hier een groep van artiesten eindelijk er de brui aan gaf: ze waren het spuugzat dat hun videos gratis online werd gezet en bekeken. En als straf kregen we : hun videos, maar dan in veel betere kwaliteit, gratis en wel en veel meer dan er ooit op YouTube stonden. Onder een kleine voorwaarde:

None of your driveling, mindless comments. Instead, we want you to click on the links, buy our movies & TV shows and soften our pain and disgust at being ripped off all these years.

Geestig natuurlijk, geheel in de geest van de groep. Maar ik bedacht mij dat ik eigenlijk al die jaren wel een verzamelbox van ze had willen hebben. En vond dit een goed gebaar, waar ik graag op wilde reageren. En kocht bij Amazon.de (scheelt in de verzendkosten) de verzamelDVD. Uiteraard zou deze actie hopeloos mislukken, maar ik als fan had een prettig gevoel om iets terug te doen.

Gratis marketing : werkt het ?

Opvallend aan deze ontwikkeling, is dat de Muziek- en Filmindustrie tot nu toe mordicus tegen dit soort ideeën was: DRM was de enige manier om de illegale downloads tegen te gaan. En al die tijd waren er mensen die ze vertelden: consumenten hebben helemaal niet zo de behoefte om slechte kopieën te downloaden, maar geeft ze tenminste een goed alternatief. Als de enige andere optie is om voor een CD €30 te moeten betalen, waarom denk je dan dat mensen illegaal blijven downloaden ?

Maar nu lees ik een paar dagen geleden een spectaculair bericht in Gizmodo over deze actie : De Pythons verkopen 23000% meer DVDs sinds/dankzij deze actie ! Zou gratis weggeven dan toch kunnen werken ? Zou Chris Anderson dan toch weer gelijk krijgen met zijn “Free, why $0,00 is the future of business” ? En zou Prof. Robert Cialdini hier vertellen dat ook nu weer het gratis weggeven van iets je over de streep trekt ? De ratio zou het prettig vinden.

Marketing by aardig vragen

Maar nu blijkt : er is ook een andere manier. Gewoon, aardig vragen helpt ook.
Is dit de toekomst ? Mensen lief vragen te betalen ? Laten we eens naar dit voorbeeld kijken:
Ik denk dat in dit geval twee groepen mensen de credit card hebben getrokken: oude Python-fans (zoals ik), die hun oude helden willen steunen en aan de andere kant: een hele jonge generatie, die dankzij YouTube nu geconfronteerd is met Python-mania. Het Python-channel heeft in dit geval vooral gewerkt als promotietool.
Plus: de waarde van het materiaal was zonder meer groot. Plus: er was een speciale DVD box, die een erg goede prijs/kwaliteitswaarde heeft. Plus: de emoties werden goed bespeeld: iedereen heeft wel eens het gevoel, dat hij eigenlijk iets stiekem zit te doen, door te kijken naar overduidelijk gejat materiaal. Deze actie was een goede manier om terug te betalen, een goede aflaat voor het schuldgevoel.  Dat is de rationele verklaring.

De geest van Wikipedia

Als ik iets meer zou filosoferen, dan zou ik zeggen dat het misschien ook wel een vorm van beloning is, die je krijgt als je een trouwe troep met fans hebt, bij wie je veel goodwill hebt. En die bereid zijn om je iets terug te geven als je zaken weggeeft. Zeker als je diensten waarde hebben en ze de prijs/kwaliteit redelijk vinden (voor de eerste keer). Gewoon, omdat de meeste mensen fatsoenlijke mensen zijn. Noem het de geest van Wikipedia – het idee dat er genoeg mensen zijn, die gewoon leuk willen meewerken en die beloning en kudos geven, waar die terecht zijn. Zonder druk, zonder dwang.

Wow, dat zou mooi zijn.