Een van de inhoudelijke sprekers die mij erg aanspraken, was Steven Rubel. Ik volgde hem al een tijd op Twitter, waar hij namens PR bureau Edelman goede en realistische informatie geeft over o.a. Social Media.

Tweets zijn als natte sneeuw geworden

In de bijgaande presentatie maakt hij een goede combinatie van onderzoek dat door Edelman is gedaan met hun TrustBarometer. Tegelijkertijd heeft hij hierbij bijzondere aandacht voor social media. De belangrijkste boodschap van Rubel: Veel social media/tweets/Facebook postings zijn als natte sneeuw: ze verdwijnen voor ze de grond raken. Niemand zal ze ooit lezen. Er zijn simpelweg teveel uitingen in social media gekomen.

Daarom nu de Age of “Validation”

We zijn volgens hem in een nieuwe fase van het weg gekomen: van “Commercialisation” (1994-2002) en “Democratisation” (2002-2010) aangekomen bij “Validation” (2010- ). In deze nieuwe fase zouden we meer vertrouwen hebben in experts en thought leaders dan in onze (online) vrienden. Check zijn goede post van hem hierover op zijn blog.

Ik vind dit een erg belangrijke constatering: we zijn volgens mij niet alleen maar op zoek naar vrienden die ons iets vertelllen. We zijn ook in het echte leven altijd op zoek naar autoriteiten op een bepaald gebied.

Laat expertise Content maken!

Bovendien is dit een incentive voor organisatie en bedrijven om meer open te worden, om meer van hun kennis en informatie naar buiten te brengen. Het is een punt wat ik al een tijd adviseer aan bedrijven, maar je ziet dat die het erg moeilijk vinden om het eerste schaap over de dam te zijn. Wellicht dat inzichten als van Rubel wel gaan helpen. Het maakt het web en social media er alleen maar interessanter en relevanter van.

Tip 1 : Maak vrede tussen Marketing en ICT

Hoe je het wendt of keert : de internet marketeer staat tussen minimaal twee afdelingen in: ICT en Marketing. Marketing is de meest logische plek voor de internet marketeer, maar zonder ICT begint hij niets. Hij zal dus altijd rekening moeten houden met de verschillen tussen de twee afdelingen. En die zijn niet gering: beide afdelingen hebben een traditie opgebouwd om niet makkelijk met elkaar om te gaan. Over en weer beschuldigen ze elkaar ervan niet te begrijpen wat de ander doet:

• Marketing stelt zich op het standpunt dat zij de “business” vertegenwoordigt en dat ICT haar moet ondersteunen en niet andersom. ICT wil best wel ondersteunen, maar vraagt dan wel om een helder plan waar die ondersteuning voor nodig is. Respectievelijk : ICT krijgt van de leiding door dat Sales en de Operatie de werkelijke business zijn en niet Marketing.
• ICT heeft een erg gestructureerde planning en een nog gestructureerde proces, waarop geen inbreuk gemaakt mag worden en waarbij verandering alleen mogelijk is met een erg goed argument. Marketing heeft een Marketing kalender, die op ieder moment kan worden omgegooid bij een goede ingeving van een manager of directeur, heeft niet een duidelijk proces en leeft bij verandering van de markt, de concurrent of marketing manager.
• ICT verlangt van marketeers dat zij voor nieuwe aanvragen het liefst Prince II begrijpen, dan wel een business plan opstellen, waarin duidelijk meetbare resultaten zichtbaar zijn van de aanvraag. Marketing wil de vrijheid hebben om te kunnen experimenteren, koerst voor een groot deel op buikgevoel en ziet niet in waarom creativiteit meetbaar gemaakt moet worden.
• In een metafoor gezet : ICT ziet zichzelf als een bouwer van een huis, waarbij het goed in de gaten moet houden dat eerst het beton gestort wordt en daarna pas de tegels gevoegd worden. Marketing ziet het huis meer als een IKEA-meubel, die redelijk eenvoudig in elkaar te zetten is en die snel aangepast kan worden met een andere kleur, een andere deur of een bijzettafel.
• Wat beide afdelingen gemeen hebben, is dat ze elkaar maar moeilijk begrijpen – hoewel ze soms het tegendeel beweren. En daar ligt de sleutel voor de internet marketeer.

De sleutel : uitleggen en vertrouwen kweken

De internet marketeer heeft een combinatie nodig van Marketing en ICT. Omdat je beide werelden begrijpt, kan je voor je werk de ideale brugfunctie tussen de twee zijn. Dat kan je vooral doen door beide werelden over en weer uit te leggen. En de voordelen van de manier van kijken van de ander duidelijk te maken. Zo je wilt : je kan als relatietherapeut aan de slag.

Daarmee maak je direct een opening voor je eigen werk : ICT bewondert internet marketeers als ze weten waar ze het over hebben en zelfs ICT voorbij gaan met hun kennis over ICT, CMS-en, releases, statistieken en de meetbaarheid van hun activiteiten. Marketing bewondert de internet marketeer omdat deze de combinatie weet te maken van creativiteit en sales (via conversie) en tegelijkertijd extreem flexibel kan zijn op (delen van) de website.

Als je hiermee wat credits gehaald hebt, kan je ook wat verandering gaan veroorzaken – waardoor ICT wat minder rigide wordt of toe gaat geven dat ze het ook niet alle laatste internet ontwikkelingen volgen en jou steeds meer aan het roer laat staan. En waardoor marketing je minder als ondersteuner gaat zien en meer als een volwaardige marketeer, die accountable is voor zijn activiteiten, meetbaar is in zijn resultaten en desondanks een volbloed marketeer is.

Tenslotte…

Het handboek beseft zich goed, dat dit een lastig probleem is voor de internet marketeer, wat niet zomaar op een blauwe namiddag is op te lossen. Het werk van een opkomende afdeling gaat niet over rozen. In de volgende tips komen daarom concrete voorbeelden hoe de bovenstaande samenwerking te verbeteren. Tot die tijd : hou je haaks en kom met eigen suggesties hoe je dit probleem kan aanpakken.

Group buying – te simpel ?

Het idee klinkt eenvoudig en aanlokkelijk: veel mensen in een keer zijn interessant voor bedrijven, vandaar groepskortingen, collectief voordeel, bulkkortingen en dergelijke. Dus was al eind jaren 90 het eenvoudig om de samenbrengende kracht van het internet te combineren met dit idee. Dus : online groepen verzamelen (als ze dit niet zelf al hadden gedaan) en gezamenlijk inkopen.

Maar in de eerste internet crash sneuvelde het concept bitterlijk. Waarschijnlijk op het ontbreken van de zo belangrijke factor “vertrouwen” tussen de leden onderling. Want je kan natuurlijk wel met zijn allen inschrijven op een luxe stereotoren voor weinig, maar als iedereen bang wordt en op het laatste moment zich terugtrekt dan zit of de rest, of de site eigenaar of de verkopende partij met de gebakken peren.

De recessie helpt een handje

Begin dit jaar schreef ik dat deze recessie wellicht het vlammetje kon zijn, dat de nieuwe pogingen tot group buying tot wasdom kon brengen. En toen was ik natuurlijk helemaal iChoosr vergeten : het Belgische internet concept, dat zo bevlogen presenteerde bij de NextWeb in 2008. Vooral het idee dat je “gewone” mensen zover kon krijgen om gezamenlijk stookolie (hoezo, hip & trendy ?) te kopen, sprak toch wel aan. iChoosr heeft wel degelijk effect, anders krijg je het niet zo aan de sto(o)k met de branchevereniging van stookolieleveranciers in Belgie.

iChoosr, energie en De Pers

iChoosr is nu samen met De Pers gaan samenwerken om te kijken of er voor beide partijen winst zit in energie. Hier zie je de inschrijfpagina. Op 5 mei ging het allemaal gebeuren : dan ging voor het eerst in de Benelux een krant proberen collectief goedkopere energie regelen voor zijn klanten. Mensen hadden vanaf eind April de tijd gehad om zich in te schrijven. De manier waarop iChoosr werkt is dat ze met de ingeschrevenen naar leveranciers toegaan, die mogen bieden via een veiling. En nu komt het belangrijke : de inschrijvers mogen achteraf bepalen of ze met die prijs tevreden zijn en dus het contract aangaan, of dat ze niet tevreden zijn en gewoon weglopen van de deal. Met deze laatste vondst voorkomen ze dat mensen niet durven in te stappen of alsnog tijdens het proces natte voeten krijgen.

En nu dus group buying met De Pers. Ik ben erg benieuwd.
Ik voel wel wat voor een grote club, die al dat zoeken op het internet lekker makkelijk maakt en je niet achteraf laat twijfelen of je wel een goede deal hebt gehad. Het mag voor mij wel een stuk verder gaan. Zo te zien op het forum van de inkoopsite Nederlandse iBood is er genoeg animo voor.

(Ik zal overigens binnenkort een artikel op mijn blog posten over een ander online veilingsysteem, wat in de b2b behoorlijke impact maakt. Dan zal ik ook een case maken waarom (online) veilingen niet beperkt zullen blijven tot producten en goederen, maar zich zullen uitbreiden tot diensten. Al dan niet in combinatie met group buying. )

Virtueel Vertrouwen
In een van de parallelsessies genaamd “Hoe regisseer je vertrouwen in de virtuele wereld” zal ik optreden met journalist Tonie van Ringelestijn over de vraag: hoe ga je om met word of mouth en horizontale beïnvloeding op het internet? Met Arie de Zeeuw (Hoofd Corporate Affairs Vodafone) (check dit artikel over hen) , Gradus Vos (Officer Press Relations Ziggo) (hier ook een artikel over hen) en yours truly.

Dat wordt leuk.

Blogger of PR 2.0 – expert
Tot mijn verrassing ben ik niet gevraagd omdat ik blogger ben (hier) en bij Marketingfacts, maar vooral omdat ik iets te zeggen had over PR 2.0 in mijn presentatie. Ik zit dus meer in de expert-rol. Briljant.

De bovengenoemde artikelen over Vodafone en Ziggo zijn al behoorlijk voer voor de fantasie, maar wat dacht je van een gezellige site als StopVodafone.com ? Lijkt mij een behoorlijk lastige klus om dit soort initiatieven met je webcare-team te kunnen beantwoorden.

Ben verder benieuwd naar de kennis en vragen van de mensen in de zaal: als je kijkt naar de video van het congres van vorig jaar, blijkt daar grote interesse, maar nog weinig praktijkervaring uit. Ik moet dus niet doorslaan met allerlei heftige voorbeelden, maar het duidelijk en eenvoudig houden (altijd een uitdaging).

Dit heeft mij overigens wel getriggered om binnenkort een presentatie op Slideshare te zetten over online vertrouwen. Is altijd goed om je gedachten op een rijtje te zetten. En wie weet? Word ik daarna weer uitgenodigd op een congres – als Vertrouwen Expert.

De directe aanleiding was een melding op Nujij, waar gesproken werd over een SuperStorm die Nederland gaat platleggen. Eerst was er een onbekende Engelse meteoroloog, Piers Corbyn, die dit voorspelde, maar nu was er een Fin en vond het AD dit ook het vermelden waard:

“Nederland zal tussen 23 en 27 november aanstaande met 90 procent zekerheid worden getroffen door een verwoestende megastorm.”

Het KNMI vond het een paniekverhaal.

Het onderzoek
Dit prikkelde mijn fantasie: dit moest simpel uit te vissen zijn – maar het werd een bijna spannend te noemen onderzoek van een paar uur op het internet.

Eerst dacht ik dat meneer Corbyn zielig was : hij beweert dat hij maanden van tevoren het weer kan voorspellen, gebaseerd op de groei van zonnevlekken. Wat niet kan, volgens de meeste wetenschappers. Maar hij heeft een bedrijf, Weatheraction, dat grote bedrijven helpt met zijn voorspellingen, zoals Yorkshire Electricity Group, Coca-Cola, Polygram en Monsanto. Hij heeft ook een groep verzekeraars geholpen.

“Ja, dat zal wel”, dacht ik, iedereen kan een rapportje per ongeluk downloaden.

Maar vervolgens komt Dr. Dennis Weeler van Sunderland University, die naar de resultaten van Corbyn’s voorspellingen heeft gekeken en positief daarover heeft gepubliceerd. Ook op Scirius.com, een zoekmachine voor (blijkbaar) wetenschappelijke publicaties, komt de naam van Corbyn in goede zin voor.

Ik twijfel nu: wat als dit iemand is, die echt iets fantastisch heeft uitgevonden : een methode om een jaar van tevoren weer te voorspellen? Denk eens wat dit zou betekenen!

Ik ken redelijk wat innovatievelingen, o.a. van de NOVU, en dat zijn niet altijd van die goede communicators. Zou dit er een zijn, die iets gevonden heeft, maar door de gevestigde orde niet voor vol wordt aangezien ? Wat betekent dit dan voor een voorspelling over wind in Nederland van meer dan 200 km/uur? Wat als zelfs Piet Paulusma die voorspelling op zijn site zet?

Nu slaat de twijfel echt toe: mijn favoriete blad Wired schrijft in 1999 over Corbyn. Hij is inderdaad een rare vogel: wilde in het parlement komen als vertegenwoordiger van krakers en zwervers, was lid van een Marxistische partij, heeft een theorie voor weersvoorspelling bedacht maar deelt die met niemand – zelfs zijn eigen werknemers niet – : het beeld klopt behoorlijk met een vreemde Willy Wortel.

Nog een aspect hierbij is dat Corbyn veel mensen tegen de haren heeft gestreken, omdat hij een verklaard tegenstander is van “Global Warming” als een door mensen veroorzaakt fenomeen. Ook hier baseert hij zijn verhaal op het verschijnen van zonnevlekken. Hij is dus tenminste consequent. Word hij tegengewerkt, omdat hij tegen Global Warming is ?

Uiteindelijk vind ik een fimpje van de man zelf op Myspace , waarin hij waarschuwt voor de verschillende stormen eind oktober en november van 2007. En hij toont de voorkant van de Daily Express met de kop “Killer Storms to lash Britain” . Later schrijft ook The Sun hier over.

En….dat klopt niet helemaal: eind oktober heeft geen dramatische stormen gezien. Wel hebben wij een vrij normale November storm gehad. Netwerk heeft er een item met Corbyn van gemaakt, die online te zien is.

Ik sluit een-voor-een de tientallen sites die ik heb openstaan en probeer te bedenken wat ik allemaal heb gelezen: er is een meneer in Engeland, die zegt een nieuwe methode van weervoorspellingen te hebben. Volgens wetenschappers voorspelt hij zo vaag, dat elk weer wel goed is. En zelfs als een SuperStorm tegenvalt in kracht, dan zal dit als bewijs worden gezien van zijn gelijk. Of….

Een paar dingen vallen op:
1. Een meneer met ‘n geheim concept krijgt veel aandacht van offline- maar vooral online media. 2. Traditionele gezaghebbers komen niet of nauwelijks aan het woord.
3. Er ontstaat een vloed aan publicaties, “omdat er blijkbaar wat aan de hand is”.
4. De mogelijke ernst van de boodschap is genoeg reden om ons de stuipen op het lijf te jagen.

De conclusie: pas op voor de echte storm

Volgens mij komt dit neer op de vraag: wie of wat vertrouw je?
Piet Paulusma, Wired, een professor van een onbekende universiteit, Netwerk; of het KNMI? En waarop baseer je je oordeel? Op het feit dat het waait in November of dat een instituut dat sinds 1854 verantwoordelijk is voor het weer hier iets over zegt?

Eigenlijk is het te gek voor woorden wat hier gebeurt: Hou dus in de gaten wie iets zegt en wat hij/zij zegt. We gaan het steeds vaker meemaken dat van belang wordt te weten wat de reputatie is van iemand, voor we er op vertrouwen. Dat de reputaties van officiële media niet ongeschonden zullen blijven lijkt nu al een voldongen feit.

Mij is duidelijk dat we geen superstorm krijgen eind November.
Wat we daarna offline en online nog gaan krijgen – daar ben ik minder zeker van.

Vertrouw me. ;-D