Big Data en wij

In mijn presentatie over cloud computing kwam je het wellicht al tegen : “Big Data”. Het betekent dat er hoeveelheden data op ons afkomen die niet meer te managen vallen, laat staan dat ze opgeslagen kunnen worden.
Een soortgelijke lawine aan data komt op de moderne marketeer af – sociale netwerken, RSS feeds, email, nieuws en dergelijke. Stelde ik een paar jaar geleden “Kan email anders?” en had ik een burnout van sociale netwerken, nu kan je diezelfde vraag verbreden naar alle informatie. De pogingen om dit toch wel te doen heet “curation”. De beste Nederlandse vertaling vind ik nog wel “informatie verzorging”.

Twitter overload

Een aardig voorbeeld was mijn Twitter gedrag: drie jaar geleden was Twitter bizar en bijzonder – het was een klein clubje bijzondere mensen, die je vrij gemakkelijk kon bijhouden. Nu zijn er bijna 800 mensen die ik volg(de), uiteraard een onbegonnen zaak. Maar de online mores waren dat je elkaar volgt. En dus werd het instrument Twitter minder en minder relevant voor mij.

Door mijn zomervakantie werd ik mij hier van bewust – ik begon Twitter minder aansprekend te vinden. Niet zo vreemd – ik kon bijna niet meer oppikken waar ze mee bezig waren of welke relevante informatie ze aanwezen. Het moest anders.
Dus ben ik nu bezig om mensen te ontfollowen, een vreselijke taak. Want er zijn enorm veel leuke en boeiende mensen op Twitter. Maar ik moet mijzelf beperken. (hierover later meer in een aparte blogpost).

Info tools

Uiteraard zijn er de afgelopen jaren hiervoor speciale tools ontstaan, zoals Tweetdeck, Twitterific en dergelijke. Doel hiervan is om de informatiestroom in te dammen en te kanaliseren. Hetzelfde zie je bij RSS Readers en sinds vorige week probeert Gmail met een logaritme je belangrijkste conversaties bovenaan in de inbox te zetten.
Het is dus een fenomeen dat iedereen raakt, die met moderne informatie middelen te maken heeft. “Curate or Die” wordt het motto de komende tijd.

Robert Scoble, online curator

En dus is dit een interessant voor de socioloog van het internet, Howard Rheingold. Hij is nu weer bezig met een nieuw boek en “online curation” is daarvan een onderdeel. In de onderstaande video interviewt hij Robert Scoble, de online curator bij uitstek. Op de Next Web conferentie in 2008 liet hij al zien waarom: hij toonde de zaal een krankzinnig snel scrollende lijst met tweets van al zijn volgers. Naar eigen zeggen had hij hierover controle. Daarnaast publiceert en becommentarieert hij op zowat elke online netwerk, site en podcast, dus de man sjouwt wat informatie achter zich aan.

In de tussentijd heeft ook Scoble diverse tools nodig en adviseert hij deze aan beginnende curators. Van Tweetdeck tot Listorious tot gewoon, Twitter. Het gebruik varieert : de ene om specifieke mensen en informatie te vinden, de ander om een gevoel te krijgen waar de informatiegolven zich heen bewegen.

Zijn marketeers curators ?

Ik denk dat het voor veel mensen interessant is, laat staan voor marketing managers en marketeers. We worden al geacht om als een “spin in het web” te zitten – dus wordt het des te belangrijk om deze vaardigheid van curation zo snel mogelijk onder de knie te krijgen. Je moet er niet aan denken dat je CEO straks eerder iets weet over je markt dan jij. (Alsof je nog niet genoeg te doen hebt…)

In de US bestaat er een club voor marketeers, die meer dan 160K verdienen. De groep van 1800 leden bestaat dus uit behoorlijke executives. Laat deze groep nu een aantal interessante vragen gesteld zijn door Anderson Analytics. (Pdf) Dan krijg je wel een aardig inzicht in relevante trends (in ieder geval: voor de US en voor deze groep mensen).

Economie en marketing budget

2/3 van de ondervraagden zijn positiever over de economie dan in 2009. De marketeers hebben weer meer budget, er gaat meer geld naar innovatie en er wordt minder gesproken over het verminderen van marketing mensen. 45% van het marketing budget gaat naar online, waarbij kleinere bedrijven duidelijk meer voorkeur geven aan online dan grotere bedrijven.Verder vond 70% van de ondervraagden social media als instrument belangrijk.

Dit zijn aardige indicaties. Maar niet meer dan dat – het blijft een klein clubje mensen. Het zal boeiend te zien zijn om deze cijfers te combineren met andere cijfers uit de US en de UK. Als we daar ook zien dat het optimisme terug is en dat online hier het meest van profiteert, dan kan je hier met zekerheid belangrijker conclusies uit trekken. De rest van het rapport vond ik leuk, omdat het wel een aardig inzicht geeft in deze marketeers, nu en vergeleken met de afgelopen jaren.

Belangrijkste marketing concepten

De eerste vraag was: welke (marketing) concepten zijn op dit moment het meest interessant ? Niet alleen 2010 is opvallend: ineens staat Marketing ROI (Return On Investment) bovenaan. Andere mensen merkten op dat dit de eerste keer was dat “Social media” in de Top 10 terecht was gekomen. Net als “Mobile Marketing” , dat zelfs boven “Social Media” eindigt.

Nog opvallender wordt de lijst, als je hem met de 2008- en 2009-versies vergelijkt. Ter herinnering: eind 2008 voelde de US de recessie al behoorlijk, 2009 was het zwaarste recessie-jaar voor hen. Customer Rentention en Customer Satisfaction zijn van de eerste 2 plaatsen gevallen. Marketing ROI was toen al stijgende en heeft dus nu de eerste plek. Ook SEO is minder belangrijk gevonden.

Meest afgekloven woorden

Met welke woorden hebben de marketing executives het meest gehad ? Op nummer 1 : “Social Media”. En een goede tweede plaats is bestemd voor “Twitter”, gevolgd door “Social networking” en ” Web 2.0/3.0. Ehm…het lijkt alsof een aantal marketeers iets te enthousiast hebben staan oreren in de marketing boardrooms. Als je de 2010-lijst vergelijkt met de eerdere jaargangen, dan valt op hoeveel de interactieve marketing-kreten de boventoon voeren. Blijkbaar werkt de WOM (mond-tot-mond) hier iets te goed.

Maar bedenk dat ook hier grijsgedraaid ook kan betekenen dat het wel degelijk relevant is als woord. Kijk maar naar de woorden, die zowel op deze lijst voorkomen, als op de meest relevante woorden. (Roi, Social media, SEO).

Relevante business boeken

En wat vinden deze marketing executives de “nieuwe” business boeken, die zij anderen zouden aanbevelen? Geen geweldige selectie, als je het mij vraagt. In ieder geval niet overdonderend: “Outliers” (2008) is op dit moment in de mode. De auteur, Malcom Gladwell, heeft opvallend genoeg bijna ieder jaar een nieuw boek dat wat in de top 10 terechtkomt.

“Blue Ocean Strategy” (2005) is al een aantal jaartjes oud. Dat dit over echte innovatie gaat, is dan weer een goed teken. Ook “Good to Great” (2001) is al een ouwetje aan het worden: het werd gepubliceerd in 2001. Maar het is weer helemaal okay als dit boek een langere houdbaarheidsdatum heeft.
Voor de internet marketeers is het goed te zien dat “Groundswell” een boek over sociale media, belangrijk wordt gevonden. Een van mijn favoriete boeken staat er ook tussen: ” The New Rules of Marketing & PR” van David Meerman Scott.

Wat betekent dit voor Nederlandse Marketing Executives ?

Natuurlijk is de waarde van een dergelijk onderzoek beperkt. Maar het geeft volgens mij wel een aantal duidelijke hints:

1. Als een recessie minder wordt, verschuift de focus van puur sales en behoud van je klanten naar andere concepten. Dat Marketing ROI desondanks op nummer 1 staat, zou ik mij wel als Nederlandse marketeer aantrekken: ik geloof dat dit concept definitief zal blijven op de Nederlandse marketing afdelingen.
2. Social media is here en het is relevant. Mocht je nog twijfelen – start ermee.
3. Online neemt voor veel bedrijven al meer dan 50% van het marketing budget in. Hoe staat het bij jouw bedrijf ?
4. Als je je business boekenlijst hebt bijgehouden, hoef je de komende tijd geen nieuwe meer te lezen.

Het zal er al een tijdje aan te komen: Google laat in de US nu ook zeer recente berichten zien in zijn zoekresultaten. Verwacht dit over een paar maanden ook in Nederland. Het maakt de zoekgigant weer meer relevant: niemand is geinteresseerd in voetbaluitslagen van een paar maanden geleden, of de laatste geruchten over een Apple Tablet uit 2008 of…blogposts van dit blog van vorige week. ;-)

Voordelen en nadelen voor marketeers

Groot voordeel: als je als marketeer iets nieuws hebt voor je klanten, dan is de kans groot dat Google op deze manier automatisch meewerkt aan je campagne. Ik kan mij goed voorstellen dat het aantal persberichten alleen hier al door vertienvoudigt. Het aantal mensen dat gaat Twitteren zal nu helemaal door het plafond schieten: wie wil de kans missen om op deze manier bij Google gevonden te worden ?
Nog een groot voordeel: als je slechte pers hebt gekregen, dan kan je met veel nieuws op deze manier het slechte nieuws wellicht wat wegschuiven. Nadeeltje: als je klanten je een slecht bedrijf vinden en dat beginnen te vertellen, dan hoef je niet meer op veel tijd te rekenen: de Tweets en blogposts schieten onmiddellijk de wijde wereld in. Ik voorzie een nieuwe industrie: de realtime marketing branche.

Dit is de bijbehorende video :

Het is nog niet lang geleden dat iedere online marketeer dacht dat Google voor altijd dominant was in de online wereld. De feiten spraken voor zich: onaantastbare marktaandelen in de hele wereld, miljarden inkomsten door advertenties, bewonderd door velen, de ene na de andere innovatie producerend en iedere keer weer, al 10 jaar lang : succes, succes, succes.

Maar daar is in het afgelopen jaar verandering in gekomen. In de onderstaande post laat ik de 5 bedreigingen zien voor Google’s hegemonie.

Basis van de kracht van Google

Google leeft van zoeken. Het is de basis van het bedrijf en dat wil het goed doen.
Verder leeft Google van adverteren. Als je deze beide factoren combineert, betekent het dat Google zoveel mogelijk toegang tot informatie wil hebben, om te zoeken. Want hierdoor kan het bedrijf een consument van dienst zijn en tegelijk relevante advertenties bieden. Vandaar dat Google’s visie is: “to organize the world’s information and make it universally accessible and useful“. En vandaar dat Google op veel verschillende vlakken ijvert voor zoveel mogelijk open standaarden, gemakkelijke toegang tot bronnen en zo min mogelijk barrières voor informatiebronnen.

Bedreiging 1: Realtime Search

Toen Twitter opkwam, zo’n twee jaar geleden, leek het niet bepaald een Google-killer. Maar Twitter nam vervolgens een klein bedrijfje over dat gespecialiseerd was in het vindbaar maken van Tweets. Toen bleek er ineens een Google-concurrent geboren. Ineens werd duidelijk dat het handig was: te zoeken op key woorden en te kijken wat echte mensen daarvan dachten, op dit moment.
In vergelijking met de snelheid van Twitter Search waren de resultaten van Google meestal behoorlijk oud en waren de bronnen websites en niet afkomstig van “echte mensen”. Dit geldt vooral voor het nieuws, iets waar veel op gezocht wordt. Zoals Twitter Search het aardig beschrijft: “See what’s happening – Right Now“.

En toen Twitter begin van deze maand aankondigde dat Twitter advertenties gaat toelaten – ja, toen was echt duidelijk dat Twitter Search een concurrent is van Google. Zowel op zoek- als op advertentiegebied.

Bedreiging 2: FriendFeed’s overname

Medio Augustus bleek ook Facebook de boodschap door te hebben – RealTime was belangrijk.
Eerst begon Facebook zijn look & feel aan te passen, waardoor het steeds meer op Twitter begon te lijken. En toen kwam de aankondiging dat het FriendFeed had gekocht. FriendFeed was een sterk groeiende site met dezelfde RealTime-eigenschappen van Twitter. Het had bovendien een uitstekende uitwisseling van data met Twitter, waardoor veel mensen het gebruikten om te twitteren. Facebook betaalde en zal waarschijnlijk FriendFeed geheel integreren met haar eigen site, om zo optimaal te profiteren van de acquisitie.
Ineens heeft een grote concurrent van Google zo de beschikking over een “eigen” Twitter en over directe toegang tot Twitter-informatie.

Bedreiging 3: Geen Toegang tot informatie

Hoe gek het ook mag klinken: als je Google echt wilt treffen, dan moet je het vinden van informatie door de zoekmachine onmogelijk maken. Google gelooft dat hierdoor haar diensten minder relevant worden voor haar consumenten en neemt hiertegen actie.

• Zie: OpenSocial, een gezamenlijk initatief met een aantal sociale netwerken om bepaalde relevante informatie open te houden. Dit was vooral erop gericht om Facebook te dwingen om meer open te worden – zodat Google er beter op kon zoeken, natuurlijk.
• Zie: het open source maken van Android, zodat het mobiele internet zoveel mogelijk standaard en open gebouwd zal gaan worden. Dit is gericht tegen de neiging van Apple en Microsoft om Windows Mobile en het iPhone-platform puur voor zichzelf te houden.
• Zie ook de huidige controverse met de US en de EU over het scannen van boeken. Hier verzetten uitgevers, auteurs, overheden en Amazon.com zich ertegen dat Google alleen de rechten krijgt van scans van boeken.

Bedreiging 4: Geen Toegang tot het Meest Bezochte Deel van het Internet

Facebook is geen grote site voor Nederlanders, maar 300 miljoen wereldbewoners schijnen er nu rond te lopen. Dat is veel. Erg veel. En erger nog: mensen schijnen op Facebook 3 x meer tijd door te brengen dan op Google. Wat zou je dan doen als je een vraag hebt: iets aan je vrienden vragen op Facebook of nog een keer Google zoeken? Je raadt het al : dat wordt ook steeds meer op Facebook gedaan.
Mocht je het niet weten: Facebook is populair geworden, omdat het een “gesloten” site is, waar je privé-informatie privé kan houden. Voor niet-leden, maar ook voor Google. Facebook is al bezig met eigen reclame en….met eigen search mogelijkheden. Als Google blijvend niet mag “kijken” in Facebook, dan wordt de zoekdienst in rap tempo minder en minder relevant.

Bedreiging 5: Bing, Yahoo en het semantische web

Misschien had je het al eerder verwacht: ja, Bing en de samenwerking tussen Microsoft en Yahoo! is een concurrerende dienst. En hoewel ik lees dat het marktaandeel in search voor hen omhoog gaat, zie ik de combinatie Micro-hoo! als een bedreiging, maar geen zware bedreiging – ik zie dat Bing minder slecht is dan in voorgaande jaren, maar ik zie geen enkele reden waarom mensen Google hiervoor zouden inruilen.

En het semantische web dan? Ja, het wordt in de toekomst (+3 jaar) interessant om te zien wat er gebeurt als deze nieuwe verschijningsvorm van het internet er echt komt. Op het moment dat machines makkelijker met elkaar kunnen communiceren, dan levert dat meer en betere antwoorden op dan de “stomme” websites die we nu hebben. Zoeken in deze versie van het internet zal anders zijn. Wellicht dat de functionaliteit van het semantische web een deel van de functies van Google minder nuttig maakt. Maar er zal waarschijnlijk wel een zoekfunctie blijven. En dan is Google ook weer ideaal gepositioneerd om hier een rol te spelen.

Practisch nut voor marketeers

Het nut van het inzien van deze bedreigingen, is vooral inzien dat je blindstaren op Google geen goed idee is. Experimenteer met Yahoo/Microsoft/Bing. En open je ogen voor de mogelijkheden van sociale netwerken als Facebook en Hyves. Hou de nieuwe ontwikkelingen van het semantische web in de gaten. Maar ook: bepaal voor jezelf wie je het liefst als vriend wilt hebben: een club die dicht is en gebruikers opsluit of een club die zijn best doet alles zoveel mogelijk open te houden: welke optie is beter voor je als consument, als marketeer en als bedrijf?

Uiteraard slaat Google terug: realtime-search is nu al gedeeltelijk beschikbaar, er komen meerdere views mogelijk voor zoekresultaten en de dienst is ook bezig met een semantische zoekmachine. Kortom: de toekomst is wat minder saai geworden met de toegenomen concurrentie voor Google.

Verwacht innovatie en nog leukere online marketing mogelijkheden!

Goede marketing managers weten wanneer zij op een trend moeten inspringen en wanneer ze moeten wachten.
Voor internet marketing types als ik is dat af en toe om razend van te worden: je staat voor een collega te presenteren, adviseren en te preken en nog beweegt ze niet. In Nederland heet dit : een verstandige marketing manager.

Dit zijn de marketeers die pas een nieuwe trend gaan volgen als het acht uur journaal ermee opent en RTL Boulevard ermee eindigt. Helemaal niets mis mee, want juist die collega’s wil ik nu even rechtstreeks toespreken:

(ahem) “dames en heren marketeers, het wordt nu tijd om aandelen Twitter te kopen. En als u dat nog niet heeft – start uw wagens: Leer idiote woordjes uitspreken als Tweets, Tweeting, Twulp, Twist, Twikkel en Twahtsjie (gezondheid). Want ja, het is goed voor u (geworden)”.

Een onwennige start in 2006

Waarom ? Wel, na nog geen twee jaar tijd is Twitter Mainstream geworden. Ja, dat is Engels voor “algemeen geaccepteerd”. Daarmee bedoel ik dat vreemde dingetje waarmee Erwin Blom al in 2006 zat te hannesen en dat weggehoond werd door de PaarseBroeken van de Adformatie in 2007, nu Officieel een Communicatie/Service en Handelsplatform is geworden. Voor de massa.

Het begon met een vrij onbekende politicus, Obama genaamd, die Twitter in ging zetten bij zijn campagne. Die is trouwens ook behoorlijk mainstream geworden, die Obama. Maar dat is een ander verhaal binnenkort op dit blog. Terwijl Obama dit deed, waren een aantal nieuwsorganisaties zoals Fox, CNBC en CNN druk bezig om elkaar te verslaan op technologisch gebied, waarbij ze niet voor elkaar onder wilden doen. En zo werd ook Twitter opgemerkt door CNN. Ze gingen als een stel dolle honden ermee aan de haal en stonden al snel in de Top 3 van meest gevolgde Twitteraars.

En toen kwam dat moment, dat alle Twitter techies vreesden: ZIJ kwam op Twitter.

Mainstream sterren stromen Twitter op

Hillary Clinton? Michelle Obama of toch: Rita Verdonk ?
Nee: Britney Spears kwam op Twitter en toen was het hek van de dam: Een mooi moment: een van mijn helden, de Britse komiek en schrijver Stephen Fry komt in een talkshow van de BBC en gaat daar uitgebreid spreken over de wonderen van Twitter. De goede man ging binnen een paar weken van 15.000 volgers naar 252.000 volgers nu. En nu zie je dat uit de Top 10 al heel snel de techno-bekenden verdwijnen en de echte sterren gaan toetreden.

Grappig genoeg zijn politici er dit keer eerder bij dan veel bedrijven: Barack Obama en de andere presidentskandidaten waren er goed bij. In Nederland is minister Verhage goed bezig (hoewel Balkenende hem verbood te twitteren tijdens een kabinetsvergadering) en worden er steeds meer parlementariers gesignaleerd. Waar het naar toe gaat kan je in deze rapportage van John Stewart’s goed zien – in de US heeft Twitter de politiek volledig in zijn tang. Er werd zelfs getwitterd bij Obama’s eerste State Of The Union.

Nu heeft Nederland ook Twitter leren kennen via de ramp met de Boeing op Schiphol. Niet bepaald de leukste manier om als platform bekend te worden. Maar zelfs de NOS heeft het er nu over gehad, dus zal nu de groei ook hier sterk gaan groeien.

Twitter is nu een breed marketing platform

Dus – ben je een marketing manager en zoek je nog een goedkope manier om te communiceren met je klanten? Twitter is the place to be. Bepaal eerst even wat je nodig hebt, nu je 30% van je marketing budget moet inleveren. Handig om eerst te kijken waar je het voor gaat inzetten: Publiciteit ? Klanten service? Nieuws, Updates, Alerts ? PR, marktonderzoek ? Bedenk het maar en het gaat gebruikt worden. Verwacht hier ook binnenkort Dash en Persil die een soort Twitter-soap gaan beginnen (niet als grap bedoeld, overigens), waarna we natuurlijk een video-versie van Twitter krijgen, wat een ontwikkeling in de hand werkt van ultra-korte reclamefilmpjes.

Net zolang tot Twitter net zoveel en goed gebruikt wordt als……email (oeps).

Zoals je wellicht weet : ik ben gefascineerd door de tijd en verandering. Uiteraard in combinatie met (internet) marketing. Daarom wil ik je deze plaat niet onthouden, die ik net heb gevonden. Hoe ik erover denk kan je lezen in een eerder bericht van mij. Maar nu: de History of Micro Media (met hartelijk dank aan David Armano, de maker.

Marketing : steeds korter

“Winnen is het enige wat telt“. “Accepteer geen mislukkingen“
Werp een korte blik op je managementbibliotheek en het lijkt duidelijk: succes in het leven bestaat alleen als je mislukking vernietigt, uitbant, excommuniceert. De gedachte dat iets kan mislukken alleen al is dodelijk.

Winnen, een Nederlands Idol ideaal
Dit idee is allang niet meer alleen een Amerikaans ideaal: Nederland is volgens mij al ruim honderd jaar bezig om zich te conformeren aan deze wijsheid. Want het is mooi: de beelden van de winnaars op de Olympische Spelen, de winnende goal, de scorende CEO, de omhoogspuitende beurskoersen. De afgelopen tien, twintig jaar is er een duidelijke renaissance geweest van de Nederlandse behoefte om bij de winnaars te behoren, kostte wat het kost.
Van Idols tot voetbal, van tennisouders tot beurskoersen: the only way is up.

Maar het beeld is vals, vreselijk vals.

Verliest een Winner ooit wel eens?
Want al die winnaars zijn hopeloos op hun bek gegaan, afgegaan als een gieter, hebben de plank mis geslagen en waren de risee van hun branche – vroeger. Want toen waren ze nog niet druk bezig om een Winner te zijn, toen namen ze nog risico’s, probeerden ze wat, accepteerden ze mislukkingen.
Ze waren, kortom, bezig met leren. En daar horen fouten bij. Zeker als er niet een schoolschriftje bestaat, waar de juiste antwoorden in staan. Maar toen werd nog niet zo op ze gelet en waren de fouten nog makkelijk weg te moffelen onder het vloerkleed. Nu zouden ze wel gek zijn om de vloedgolven van positieve PR af te wimpelen met verwijzing naar de tijden toen het niet zo lekker ging. Verwacht geen boek van hen “how to fail enormously”.

Nederlandse tegen-reactie
Mijn eigen theorie voor de Nederlandse omarming van het Winnen Ideaal is dat we ons af moesten reageren van een eerdere periode, waarin het al okay was als je maar je best deed. Waarbij je trots moest zijn op die tweede plek, want meneer Rensenbrink had die bal wel prachtig hard op de lat geschoten en iedereen bewonderde de verliezers van de Weekend Kwis om hun goede inzet.
Daarnaast was er ook weinig ruimte aan de andere kant van het spectrum: al een paar honderd jaar mag je in Nederland alles doen, maar fouten of mislukkingen maken is uit den boze. Dat accepteren we niet. We hebben daarom geen innovatieklimaat om over naar huis te schrijven, maar gelukkig zijn er ook geen mislukte experimenten.

(Dit klinkt wat bozig, maar kijk even naar kredietcrisis: een paar slimme jongens in Amerika innoveren met financiële producten. Wij laten hen de brokken maken en achten onszelf erg slim, door hun producten te kopen zonder dat wij risicovolle innovatie deden. Vervolgens blijken die producten mislukkingen te zijn. Dan is de wereld te klein en is iedereen erg fout, behalve wijzelf).

Draait de wind op het internet?
Maar het lijkt erop dat deze houding aan het veranderen is. Op het internet in ieder geval.
Daar is het bijna een plicht om een niet-perfect product af te leveren: het aantal mensen dat zich opgeeft om een tester (wat dat ben je eigenlijk) te zijn van alfa of  beta-sites is niet te tellen. Er worden zelfs sites gemaakt, waar je je kan inschrijven op zoveel mogelijk beta-sites. “Get an invite to any private beta”, juicht een site als Techcrunch bijvoorbeeld. Een dienst als Gmail is sinds 1 april 2004 in permanente beta. Al 4 jaar permanent bezig om te mislukken.

Een redelijk populair blog heeft zich gefocust op maar een ding. Een zelfde geluid offline is te horen in de JK Rowling Harvard commencement speech, waar ze de afstuderende studenten voorhield dat mislukkingen bij het echte leven horen. Maar ja, we zijn eigenlijk wel gewend dat Engelsen best trots zijn op hun mislukkingen, het is daarom misschien geen goed voorbeeld.

Maar het toppunt van mislukking is toch wel Twitter, dat het afgelopen jaar alleen al een fenomenaal trackrecord heeft opgebouwd in volslagen mislukkingen. Zo vaak ging de online dienst kapot, dat de site een aardig tekeningetje bedacht van een walvis, om zo de pijn van de gebruikers iets te verzachten. Dit leidde niet tot een massaal weglopen van de gebruikers, integendeel: de “Fail Whale” wordt nu bijna liefkozend gemist, nu de dienst wat stabieler is.

De voorspelling: mislukken komt weer in
En via deze wat tendentieuze argumenten kom ik tot de voorspelling dat deze ontwikkeling van online zal overslaan naar de offline wereld. Dit betekent dat in 2009 bijvoorbeeld premier Balkenende met een gerust hart kan zeggen dat zijn Innovatieplatform een geweldige mislukking was en dat we daar enorm van geleerd hebben. Dat de Noord-Zuid lijn, de Betuwespoorlijn, Schiphol, kortom: alle grote projecten van de afgelopen tijd glansrijk niet geslaagd waren in de oorspronkelijke opzet. Maar sjonge, sjonge, wat hebben we daarvan geleerd.

Mocht je hierdoor niet overtuigd zijn, bekijk dan deze Amerikaanse (!) video over de voordelen van Failure. En hou in de gaten: als er binnenkort een metro aangelegd moet worden onder Peking, dan zal de winnaar een Amsterdams bouwbedrijf zijn. En als delen van Peking ineens inzakken, dan is dat geen mislukking. Nee, de Chinezen moeten hun gebouwen innoveren!

Twitter begint steeds meer mensen te interesseren. Deze week werd het 1 miljardste (!) bericht, of tweet, geregistreerd. 3,5 miljoen mensen hebben zich op de site geregistreerd. Dat Obama daar als meest gevolgde twitteraar iets aan bij heeft gedragen, dan lijkt wel zeker. Of je het niets vind, niet begrijpt of haat : het lijkt een geaccepteerd communcatie platform te gaan worden.

Toegegeven, het is niet altijd makkelijk
Ik zit meer dan een jaar op twitter en heb +3.000 berichten erop staan. Ik geef graag toe dat ik diverse keren ermee heb willen stoppen. Maar de resultaten zijn er naar: ik heb regelmatig contact met mensen die ik (zeer) interessant vind en het lukt mij behoorlijk goed om in contact met ze te komen. Dit heeft geresulteerd in een aantal opdrachten, die ik via Twitter heb gekregen, onder andere een leuke interim opdracht.

Geen nieuwe media-toeter, maar een gesprek
Daarnaast is het een geweldige tool om mensen te laten weten wat je bedrijf aan het doen is. Ik merk dat bijvoorbeeld mijn blog veel meer bezocht wordt, als ik het op twitter zet. En aangezien de meeste mensen daar interessant voor mij zijn, ben ik altijd blij om dit effect te zien.

Het mooie van het medium is dat je zowel mensen naar je toe trekt door de onderwerpen: mensen die jou volgen krijgen min of meer jouw informatie naar ze toe gebracht. Daarnaast zijn er nieuwsgierigen die of via-via (andere twitteraars) of via zoekmachines op jouw informatie worden gebracht.

De voordelen voor marketeers
Wat dan gebeurt, is dat er een “gesprek” ontstaat, maar niet een in de klassieke zin: aanwezige mensen reageren op een vraag, een link, een presentatie of een opmerking. Meerdere mensen kunnen er bij betrokken raken en zo kan een interessante discussie ontstaan.

Waar het in de simpelste vorm over gaat is: vertellen over je bedrijf, wat je bezighoudt, de ontwikkelingen, de teleurstellingen, etc. Hoe raar dit voor je mag klinken: mensen die jou & jouw bedrijf boeiend vinden, lezen het. Dit zie je nu veel startups doen: vertellen hoe het verloopt, op weg naar het live gaan van het product. Boeiende lectuur.

Dan komt het mooiste: je kan met de mensen die je volgen een gesprek aangaan. Vragen stellen, dingen voorleggen, productontwikkeling laten bedenken, brainstormen, etc, etc. Je krijgt, kortom, een groepje mensen die interesse hebben in wat je bedrijf doet. Van geïnteresseerden op afstand tot fans die ieder woord van je willen horen.

Maar dit is nog maar het begin van de mogelijkheden van Twitter. Zoals ik al eerder schreef, wordt het steeds meer gebruikt voor Webcare, er wordt actief PR mee bedreven, enquetes gehouden, mensen worden op de hoogte gehouden van ontwikkelingen, etc, etc. Maar dat is misschien voor een volgende post.

Conclusie en actie
Eenvoudig gezegd: als je een klein bedrijf hebt en je denkt dat je 3-4 keer per dag wel lukt om 140 karakters te schrijven over je bedrijf: dan kan ik twitter warm aanbevelen. Als je hierna over Twitter wilt discussieren: Volg mij via Twitter op “EwoutWolff” en hier open ik graag de discussie!

Als je meer wilt weten
Als je wilt weten wat Twitter is, wat de voordelen zijn en wat het voor je bedrijf kan betekenen, zet dan een kop koffie en kijk en luister een uurtje naar deze presentatie van O’Reilly Media: (Engels gesproken)

De eerste 10 minuten gaat over Twitter in het algemeen
Na 10 minuten gaat het over Business use & practices.
Na 30 minuten begint de Q&A

Twitter is al lange tijd een hot issue met alleen maar voor- of tegenstanders.


Bedrijven beginnen klachten op Twitter op te pikken…
Daarom was het leuk om te horen van John C. Dvorak over Comcastcares : een man van een helpdesk van de breedbandprovider Comcast in de USA op Twitter. Hij reageerde toen Dvorak via Twitter zich een aantal dingen afvroeg over Comcast. Door direct via Twitter te reageren, werd Dvorak een enthousiasteling voor deze nieuwe service van Comcast. Ideaal voor de PR van Comcast. Het hele verhaal van Comcastcares is door a wider net uitgebreider beschreven.

Inspirerend: goede hulp binnen 140 karakters!

Het geweldige ReadWriteWeb heeft er in April een heel artikel aan gewijd, how to get customer care via Twitter, met voorbeelden van al tientallen bedrijven, die Twitter monitoren en actief klanten helpen. Vooral de meer techie-bedrijven zoals Dell, WordPress, Apple e.d. doen dit.


..nu ook in Nederland
Tot mijn blijde verrassing is er nu ook in Nederland een voorbeeld hiervan: Robert van Mangrove heeft een vergelijkbare situatie als Dvorak: hij verzuchtte een paar dagen geleden via Twitter zijn problemen met ING: zijn creditcard geblokkeerd was buiten zijn schuld voor de zesde keer geblokkeerd. Hij Twitterde “Gaat nu zijn ING creditcard opzeggen…” en vervolgens reageert ING Webcare en regelt het toch zijn grote tevredenheid.

Er zijn al een aantal bedrijven (UPC, T-mobile, Vodafone, KPN, ) die actief het internet volgen, maar dit is de eerste keer dat ik hoor van een reactie dankzij een post op Twitter.

Tools om Twitter te monitoren
Sinds mijn presentatie over de verandering van PR krijg ik vaker de vraag hoe je het monitoren van Twitter of het internet moet doen. Dat kan natuurlijk zo gemakkelijk of moeilijk als je zelf aan kan.

Een hele simpele methode is het instellen van Google Alerts. Voer je bedrijfs- en productnaam in en kijk wat je aan resultaten ziet. Op ReadWriteWeb wordt ook nog verwezen naar een Yahoo Pipe, die een aantal sociale sites in de gaten houdt. Wil je het iets minder actief doen, dan zijn er diverse zoeksites voor Twitter online te vinden, zoals Twitstat, Monittor, Tweetdeck of Twitter Search.

Is het zelf monitoren van het web teveel moeite? Er komen (uiteraard) nu bedrijven op de markt te komen, die services verlenen om dit voor uw bedrijf te doen, zoals bijvoorbeeld Buzzcapture.

“heb je een burnout ?”, mailde iemand mij gisteren.

Pardon?!? Wat is dit voor gedoe: eerst was ik op 9 januari jarig, nu heb ik een burnout?

Het blijkt dat ik moet opletten: als je aan iemand Twittert over een artikel over social netwerken en je schrijft : “ik heb hiervan een burnout gekregen”. Dan gebeurt het volgende – die regel wordt apart opgeslagen en geregistreerd door Google. Zoekt iemand op je naam, dan kan dat ene regeltje apart verschijnen. Zie daar de oorzaak van de verwarring.

Wordt het weer tijd dat ik onder pseudoniem ga wandelen door het internet ?

Nope. Wel is het goed om bewust te worden van dit soort verschijnselen. Zal steeds meer een onderdeel worden van het normale leven, vrees ik. Niet overdrijven allemaal. Lees wat dit laatste betreft het leuke artikel van Jan Kuitenbrouwer.

Het gaat goed met mij, dank !

Twitter is een site/tool, waar je via web, SMS en IM ultrakorte berichtjes op kan versturen en ontvangen. SMS met hulp van het web, kortom.

Als je hierover hoort of de razendsnelle updates bekijkt, kan je maar een ding concluderen : je moet wel gek zijn als je dit doet. Zeker als je boven de 15 jaar bent en normaal werk hebt.

Maar ik moet erkennen…het groeit langzaam in je systeem. Als je ieder moment van de dag kan zien waar je vrienden zijn, dan is dat wel aardig. Iedereen weet dat je geen zware kwaliteit-posts kan krijgen via Twitter.
Maar ze doen leuke dingen, ontmoeten leuke mensen, doen rake opmerkingen – kortom : ze zijn niet voor niets je vrienden, dus ben je geïnteresseerd in wat ze doen.

Helemaal leuk wordt het als je elkaar gaat ontmoeten, als je naar hetzelfde op de TV kijkt of aan hetzelfde tegelijkertijd denkt. Een voorbeeld hiervoor is bijvoorbeeld Emerce Eday, dat vandaag aan de gang is. Tijdens de presentaties kan je volcontinue commentaar zien van mensen op de koffie, op de bezoekers, op de temperatuur van de koffie en natuurlijk helemaal op de presentatoren.
Een stil gesprek, dat niet achter de coulissen, maar gewoon in de zaal wordt gevoerd – voor diegene die aangesloten zijn.

Alleen al het idee dat je iets leest, wat anderen niet kunnen lezen, is al leuk. Waar dit heen gaat ? Waarschijnlijk nergens. Maar het is te leuk om nu niet te doen. En zo zijn toch alle mooie internet tools begonnen ? Gewoon experimenteren maar !

Ik zie het overal om mij heen :alles wordt steeds kleiner, korter.

Emails worden steeds meer kattebelletjes, in plaats van digitale brieven met een kop en staart.
Sites werden Blogs werden nu Twitters. Telefoongesprekken werden SMSjes werden alerts. Kranten werden nieuwssites werden Nieuwsbrieven werden RSS feeds voor je Google Reader.
De berichten worden korter, ze komen sneller naar je toe dan de informatie vroeger en dit geeft je de mogelijkheid om dingen te doen, terwijl de informatie over andere dingen ertussen door komt.

Dus ik kan nu autorijden, terwijl ik de files en flitsers check op het LCD-schermpje van mijn radio, en daarna mijn voicemail en SMSjes op mijn GSM. Mijn afspraken en mails op mijn PDA en de route op mijn TomTom. Binnen 10 minuten of tegelijkertijd.

Korter, sneller en tussendoor. Ideaal.

Op mijn laptop maak ik werk voor mijn klanten, terwijl NU.nl klaar staat voor mijn nieuwsbehoefte en Google Chat zinnetjes van vrienden of bekenden tussen alles door roept. En mijn koptelefoontjes vertellen mij over de laatste podcasts uit Engeland, Nederland en de Verenigde Staten. Ik ben op de hoogte, van het meest belangrijke tot de grootste onzin-dwars door elkaar.

Kort, snel en tussendoor. Grenzeloos.

Een voor een bezwijken alle media en alle vormen van informatie via die media aan dit trio, net zolang tot de gigantische brei met informatie opgedeeld is in mini-partjes. En die kleine stukjes informatie kruipen daardoor steeds makkelijker in je leven. Net zolang tot je leven met die informatie fragmenteert in staccato-stukjes.

Gisteren las ik mijn dochters voor uit de Negerhut van Oom Tom. Geen gemakkelijke kost voor jonge dametjes. Mijn telefoon trilde en in een reflex bekeek ik het SMS-je.
Ik weet niet wat het was, maar ik voelde daarna dat er iets gebeurd was. Ik keek op om twee fronsjes te zien. Ik bespaar je het korte familie-conflict, maar de twee dames maakten duidelijk : zij wensten geen gefragmenteerde, maar een complete papa, die heel zijn aandacht besteedde aan maar een ding : hen.

Het digitale leven kent dus nog wel degelijk grenzen.
En ik vermoed dat we de komende jaren wel meer grenzen gaan ontdekken : het aantal gelegenheden breidt al uit, waar je je GSM moet uit zetten.

Wees niet verbaasd als je binnenkort ergens verzocht wordt om niet te SMS-en of te mailen.

Ook niet tussendoor.