1. Mobiele internet wordt groter dan internet (pg 8 ev)

Haar belangrijkste boodschap is: Het mobiele internet gaat het “gewone” internet binnenkort overvleugelen.

In 2009 kwam Morgan Stanley met een uitgebreid rapport uit over het Mobile Internet, wat te downloaden is in 3 delen. Schrik niet : hier staan meer dan 500 sheets in. Handig als je snel een presentatie over het onderwerp moet houden  Het enthousiasme en de onderliggende cijfers van dat rapport zijn uiteraard nog niet uitgewerkt. Bekijk op een rustige avond de bijgaande presentaties en verbaas je over de snelheid waarmee alles gaat. Alsof de 15 jaar dat we op de komst van het mobiele internet moesten wachten, in een zeer korte tijd moet worden ingehaald.

Als ik de tijd heb, ga ik proberen om hier de belangrijkste punten van op te schrijven. Mocht je twijfelen: ja, het mobiele internet is doorgebroken !

2. Sociaal netwerken is groter dan email (pg 12)

Over de hele wereld gezien zijn er meer mensen bezig met sociaal netwerken dan met email. En meer tijd wordt besteed aan sociaal netwerken dan aan email.

3. Connectivity = Cloud Computing (pg 13)

Dit punt van Meeker vond ik wat minder sterk, hoewel ik zelf een groot voorstander ben van Cloud computing. Het feit dat erg veel internet diensten in de cloud hun diensten aanbieden, hoeft niet direct een relatie te hebben met 24/7 online te zijn. Van veel diensten kan je al niet eens zien of ze in de cloud worden aangeboden, laat staan dat dit een verschil maakt ten opzichte van een traditionele verbinding.

Ecommerce met mobiele diensten – tempo en verscheidenheid gaat hard (pg 46 e.v.)

Mooie voorbeelden van Facebook, Apple en alle verschillende soorten manieren waarop apps hun klanten kunnen bedienen: van mobile coupons, gepersonaliseerde content, barcode scanning tot gepriviligeerd aanbod.

Waarom zijn mobiele gebruikers wel bereid te betalen voor content ? (pg 76)

Deze sheet vond ik nog aardig: de redenen waarom mobiele gebruikers wel bereid zijn te betalen voor content, in tegenstelling tot desktop gebruikers. Dit zou volgens Morgan Stanley liggen aan zaken als : gemakkelijke en veilige betaalsystemen (ook omdat deze “embedded” zijn, lees : de manier om te betalen op de iPhone is via de “ingebakken” iTunes van Apple – dit wordt blijkbaar als veiliger en vertrouwder ervaren dan andere diensten); kleine bedragen; “walled gardens” verkleinen de kans op piraterij; bekende merken en personalisatie.

Voor de duidelijkheid : ik ben (behalve het eerste argument over betalen via iTunes) het hier volstrekt mee oneens, maar het is inderdaad boeiend om te zien hoe gemakkelijk mensen een nieuwe ringtone bestellen of een liedje via iTunes op hun mobiel. Het aanschaffen van apps op de iPhone en Android market nog maar niet meegerekend. Maar veel diensten die je via je mobiel aangeboden krijgt, staan ook gewoon op het internet. En of je het via een browser op je mobiel of desktop krijgt – wat zou dan het verschil zijn ?

Wat precies de reden is, weet ik ook niet. Maar dat mensen gemakkelijker online betalen via hun mobiel – dat punt zie ik wel. Interessant om te begrijpen waarom dit is. En natuurlijk nog interessanter om daar als marketeer gebruik van te gaan maken.

Kortom

Deze trends presentatie vond ik wat minder boeiend dan normaal. De lijnen erin zijn of al bekend of ik vond het wat bij elkaar geraapt. Hoe dan ook : het is een geweldige verzameling boeiende gegevens, die meestal goed onderbouwd zijn met feiten. In het slechtste geval kan je met die informatie

Voor de afficionados heb ik een video gevonden van Mary Meeker, die ruwweg deze presentatie overdoet bij een event over Cloud Computing van Google. Mocht je de tijd hebben (een paar uur): bekijk dan ook de overige video’s van dit event.

Mary Meeker April 2010 Internet Trends

Een goed moment daarom om die stilte te doorbreken. Vooral omdat op dit moment sociale netwerken, communities en online gemeenschappen zoals Higherlevel populair zijn. Daarbij lees je meestal het perspectief van de gebruikers. Het leek mij wel aardig om een klein kijkje achter de schermen te geven, in de wereld van moderators en admins.

Moderators: waarom ze nodig zijn

De mods (moderators, moderatoren) of admin (administrators) zijn de mensen die een site of een forum in goede banen leiden. In het geval van Higherlevel hebben we zo’n 13 mods, die bestaat uit 100% vrijwilligers. Met deze ploeg bestieren we 27 boards op het forum ( Innovatie, Ondernemingsplannen, Commercie & Marketing, Fiscale Zaken, Contracten, etc, etc. ) een blog, een Vraag & Aanbod-sectie, Columns en een Ondernemers Agenda als voornaamste onderdelen van de site. En dan hebben we het nog niet over de offline bijeenkomsten die een paar keer per jaar worden georganiseerd.

De site wordt dagelijks door tussen de 7.000 tot 10.000 mensen bezocht. Als je dan weet dat we alleen discussiëren over ondernemers-onderwerpen, dan begrijp je: dit is een drukke site voor het segment waarin we zitten.

Het werk van een moderator

Het werk bestaat uit een aantal verschillende zaken: welkom heten van nieuwe leden, discussies in goede banen leiden, barrières voor een goede discussie wegnemen, zaken uitleggen (waar staat een onderwerp, hoe kan ik iets vinden, waarom kan ik mijn discussie niet vinden, etc, etc.), discussies levend houden, experts bij een interessante discussie roepen of zelf een discussie beginnen. Ondernemers aan elkaar voorstellen, als die iets moois met elkaar kunnen beginnen. En natuurlijk : ervoor zorgen dat de sfeer op het forum goed blijft.

In het geval van een gemodereerde site als Higherlevel denken buitenstaanders dat onze focus op het laatste ligt – niets is minder waar. Vergelijk het maar met een gezellige kroeg: ja, soms zijn er mensen die proberen om ongezellig te zijn, maar het grootste deel van de tijd is er een normale sfeer in de kroeg. Dit kunnen 13 mods, hoe actief ze ook zijn, niet alleen. We hebben daarom groot geluk met onze leden – de meesten daarvan verzetten al veel werk door nieuwe leden te helpen en om discussies goed te houden. En als het dan toch een keer mis gaat, dan laten ze het de mods snel weten voor iets echt uit de hand loopt.

Verwacht menselijk gedrag

Maar het blijft niet bij meer of minder beleefd discussiëren: mensen blijven namelijk mensen, ook online. En dat betekent dat je als mod te maken krijgt met de mens achter de ondernemer. Hartverscheurende verhalen over faillissementen, liefdesverklaringen, zeer persoonlijke ruzies, meer en minder doorzichtige pogingen tot spam of SEO-spam, ondernemers die van elkaar willen weten of ze wel te vertrouwen zijn, tot besprekingen voor fusies en overnames aan toe. En uiteraard : de geboortes, huwelijken, feestjes, lol en successen en verdriet dat je met leden deelt.
De emoties die hierbij spelen zijn even echt als bij een offline gemeenschap. Dan gaat het niet meer over hoe je met elkaar als ondernemers omgaat, maar gewoon : hoe je met elkaar omgaat als mensen.

Eisen voor een moderator

Je moet dus als mod van behoorlijk veel markten thuis zijn. Combineer dit met het besef dat er een schijnwerper op je staat en dan hebt je het moeilijkste deel te pakken: weten hoe je je gedraagt op de site. Want of je nu wilt of niet: je hebt grote invloed: keur je iets af of grijp je in: het zijn tekenen van macht. Ook de manier waarop je je uit in een discussie, kan deze discussie maken of breken – de leden letten extra op de opinie van een moderator. En zelfs iets onschuldigs als een verkeerd begrepen grapje kan mensen volledig in het verkeerde keelgat schieten. Daarom is van belang om bij een nieuwe mod zo snel mogelijk duidelijk te maken wat wel en wat niet kan.

Bij  Higherlevel vragen we daarom meer ervaren leden als nieuwe mod: zij kunnen het beste overzien of de kwaliteit van een discussie goed blijft. Ook weten ze uit ervaring wat wel en niet okay wordt gevonden in het forum. Maar zoiets als normen en waarden van een gemeenschap van mensen is normaal al een lastig fenomeen om over te dragen naar elkaar. Laat staan bij een online gemeenschap, waarbij de grootte van de site voor verschillende ervaringen zorgt voor moderators.

Te vergelijken met een offline club mensen ?

Ja en nee. Om met nee te beginnen : natuurlijk is dankzij de techniek, de fysieke afstand en de relatieve anonimiteit een online community anders dan een kroeg, een vereniging of een club. Ook het gegeven dat je nog jarenlang opinies van individuele leden kan teruglezen, geeft een veel persoonlijker dimensie dan een gewone offline club mensen. Aan de andere kant : “Ja” – juist het feit dat mensen sociale wezens zijn, zorgt ervoor dat ze offline en online samenklitten. En in beide omgevingen hetzelfde gedrag vertonen. Een lid van een barcommissie die op zijn club rondloopt kan dan in dezelfde discussies terechtkomen als een moderator in een online community. Ik neig er daarom naar online communities sterk te vergelijken met offline gemeenschappen.

Omgaan met feedback van leden

En dan is er nog zoiets als feedback: het zal je niet vreemd voorkomen dat online leden een duidelijke mening hebben. Over concrete zaken als discussies, over de reacties en persoonlijkheid van een moderator – Tot verhulde bedreigingen aan toe.

En leden hebben duidelijke ideeën over de koers voor Higherlevel.En dat is een van de moeilijkste aspecten: we huldigen het idee dat Higherlevel van de community is. Maar welke ideeën uit de community neem je direct over en welke leg je naast je neer? Tot nu toe luisterden we trouw naar onze leden, waarbij de suggesties van meer ervaren en trouwe leden beter doorkwamen dan net nieuwe leden. Maar de beslissing hierover werd sterk beïnvloed door de meningen van de moderators. Hoe we de leden een zo goed mogelijke invloed laten hebben op de koers van Higherlevel, blijft een interessant vraagstuk.

Tot nu toe gaat het gelukkig erg goed: de moderators zijn zo vergroeid met de online gemeenschap, dat we nog maar weinig beslissingen hebben genomen die heftige kritiek veroorzaakten. Het zal een uitdaging zijn hoe we deze hechtheid houden, als Higherlevel blijft doorgroeien in het tempo dat we nu hebben. Misschien worden dan vormen van ledenvertegenwoordiging noodzakelijk, om de feedback van de community goed door te laten komen.

Als laatste: een community is van de leden

Ongeacht welke online community : het zijn de leden, die een online community maken of breken. De keuze voor de koers van een online community zal hoe dan ook geworteld moeten zijn in een belangrijk deel van de leden. Om vandaag het o zo belangrijke draagvlak te hebben en om de nieuwe ontwikkelingen van morgen mogelijk te maken.

Dat is niet alleen de mening meer van hardcore gamers, die graag marketeers aan de in-game advertising willen. Het is nu ook duidelijk zichtbaar dat er in gaming veel boeiende innovatie bezig is. De verschillende innovaties zoals blue-ray, de Wii, het maximale halen uit graphics, de combinatie van video, multiplayer samenwerking en graphics – het werd het eerst uitgeprobeerd in games.

Dus het kan niet verbazen dat een congres over Gaming, E3, veel belangstelling krijgt.

XBox360 verrast met Natal

Dit jaar waren er weer veel innovaties op gebied van de user interface – wat in dit geval veelal de controller van een game is.

De meeste aandacht is gegaan naar een bijzonder product van Microsoft – (of moeten we misschien maar beter de XBox360 zeggen?). Het product heeft de vreselijke naam “Natal” meegekregen, maar vergeet dat maar weer snel. Ook de onderstaande reclame is nou niet bepaald ongelofelijk cool en scherp. Maar let op : Natal is een spelplatform met full body motion detection.

Dit houdt in, dat het spel de bewegingen van mensen (en dingen) in de gaten houdt en daarop interacteert. Zoals je in het begin van de video kan zien : het is dus mogelijk dat je door het spel wordt uitgedaagd als je gewoon de kamer binnen komt lopen. De bewegingen van je hele lichaam worden gezien en daarmee kan je dus het spel aansturen. Geen controller meer, maar gewoon : je handen, voeten en je lichaam.

Body detection en meer innovaties

Maar er is meer : Microsoft werkt al jaren aan voice recognition. Iets wat erg lastig blijkt om helemaal goed te krijgen (zie een fameuze demo hiervan voor aandelen-analisten in 2006). Maar blijkbaar heeft Redmond er nu wel zoveel vertrouwen in, dat het in Natal is ingebouwd. Dus ook met je stem kan je sturing geven. En om het maar helemaal compleet te maken, hebben ze er ook face recognition bijgedaan – waardoor het mogelijk is om een spel sterk te personaliseren.

Het zal wel tot 2013 duren voor dit op de markt is, hoor ik je denken. Maar de verwachting is dat het volgend jaar al op de markt komt.

En ja, Microsoft heeft erg veel vertrouwen in dit product – het speculeert nu al om deze technieken in andere produkten van het concern te stoppen :”These are not just the kind of experiences that you’re going to see with the 360,” said Phil Spencer, general manager of Microsoft Game Studios. “It’s a foundational event for the company, to think about how we will evolve our platforms.”

Milo, een opzienbarende interactie

Waar dit op uit kan draaien is een spel zoals Milo (zie hieronder). Het is een jongetje, dat in de computer leeft, maar een ongewoon echte interactie heeft met mensen. Hij kan tegen je spreken, je herkennen, begrijpen wat je zegt en het is mogelijk om objecten van jouw wereld in zijn wereld te krijgen.

Ik kan niet eens bedenken wat hiervan de consequentie zou kunnen zijn. (O toch : zou Milo niet de ideale virtuele Helpdesk medewerker zijn ?). Zelfs al zou de techniek van Natal en Milo niet goed genoeg werken – het geeft een visie op de toekomst die erg interessant is. De scheiding tussen online en offline lijkt alweer een stuk kleiner geworden.

Waarom is dit belangrijk voor marketeers ?

We zitten in een tijdperk dat onze computers niet meer vastzitten aan een zware doos op een vliering ergens : we gebruiken steeds vaker controllers (Xbox), mobiele telefoons, draadloze controllers (Wii), touchscreens (iPhone) en speciale handgebaren (iPhone again) om onze computers aan te sturen. Iedere stap die we hiermee verder gaan, geeft consumenten de mogelijkheid om eenvoudiger te werken met een computer – iets wat nieuwe mogelijkheden opent voor bijvoorbeeld het makkelijk uitleggen van een informatierijke dienst of een ingewikkeld product. En gebruik kunnen maken van je handgebaren en je lichaam als besturing van een computer maakt het gebruik daarvan ook veel laagdrempeliger en eenvoudiger (is de hoop !).

Milo geeft een ontwikkeling aan, waardoor het ook mogelijk lijkt te gaan worden om “echt” te interacteren met virtuele mensen. Ik noemde al de Helpdeskmedewerker, maar denk aan heleboel ondersteunende taken die je hiermee zou kunnen invullen – van een bewaker, tot een informatie gever, een virtuele gids, een bediende, een verkoper in een winkel, etc, etc.

Daarnaast is het mijn hoop en wens voor marketeers dat ze zullen stoppen om zoveel “PC-marketeers” te zijn en dat we/ze zullen loskomen van het zitten achter een scherm, de hele dag. Nu kan ik niet onmiddelijk bedenken wat we kunnen doen met full body motion detection op ons werk, maar : als het goed is, schuilt er nog wat creativiteit in onze beroepsgroep – ik verloot dan ook graag een verse taart aan de lezer met het meest creatieve idee om dit toe te passen voor marketeers.

Tot die tijd : veel plezier met Microsoft Natal

En met de korte demo over Milo

Een nieuwe geen – zoekmachine

Gisteravond is Wolfram Alpha live gegaan, wat een nieuwe vorm van informatie zoeken introduceert: het is geen zoekmachine, het is een (antwoorden) vind-machine.

Wat de site doet

Wolfram Alpha doet namelijk meer dan zoeken : het probeert direct een antwoord te geven op een in normale taal gestelde vraag. De site ziet er uit als de Google-zoekpagina. Als antwoord komen er tekst en visualisaties.
Het heeft grote voorkeur voor feiten en zaken die berekend kunnen worden. Maar meer dan een soort gepimpte encyclopedie maakt het combinaties, die je niet zo snel zou verwachten. Verder zijn de resultaten in veel gevallen “live”: als je bijvoorbeeld vraagt naar de afstand tot de maan, dan geeft de site je de huidige afstand – de werkelijke afstand verschilt namelijk per uur.

Een ander voorbeeld zijn de resultaten van de vraag naar “population Netherlands”. Antwoorden zijn : de feitelijke hoeveelheid (16,4 miljoen), een grafiek van de groei van de bevolking, de ranking in de wereld (64ste), bevolkingsdichtheid met ranking (485/km2), groei van de bevolking (0.45%/jaar) , gemiddelde levensverwachting (79.4 jaar), gemiddelde leeftijd (40 jaar). Daarbij geeft de site ook nog eens keurig aan wat de bronnen zijn geweest, waar deze informatie is uitgekomen. En het is ook mogelijk om dieper in de resultaten te kijken, waardoor je het weer en de temperatuur in Amsterdam kan bekijken.

Het soort informatie dat je typisch kunt vinden bij Wolfram Alpha zijn : statistieken, wiskundige berekeningen, natuurkundige feiten en berekeningen, geografische data, tijden, afstanden, feitelijke eigenschappen van materialen, chemische elementen, historie, etc, etc.

Ah, nog een klein grapje : de site kijkt naar je internet adres en komt met resultaten, o.a. gebaseerd op je locatie. In mijn geval liet de site dus Nederland zien en niet een plaatsje in Colorado, dat The Netherlands heet.

Maar vraag geen typische zoekmachine-vragen zoals : marketing, namen van concurrentie, de informatie over een nieuwe startup – je krijgt geen resultaat.

Je kan het hele verhaal nog eens terugkijken met de oprichter, Steven Wolfram, een korte screencast : “introducing Wolfram Alpha”.

Wat betekent Wolfram Alpha voor de internet marketeer ?

Voor marketeers in een feiten- of beta-omgeving lijkt mij dit om te smullen – het zal een prettige vraagbaak zijn.

Zo op het eerste gezicht is het een krankzinnig mooie site : ondanks dat er veel feitjes en wiskundige informatie in zit en veel berekeningen – het is fascinerend om te zien hoe er een soort feiten encyclopedie is geopend, waar je naar believen mee kunt spelen. Het is indrukwekkend, of je er iets mee kan of niet. Ik heb iets van het achtergrondverhaal gelezen en dat alleen al is een roman waard.

Practisch gezien is de waarde (tot nu toe) vooral als een vervanger of versterker van Wikipedia, die andere feiten site.

Daarmee is Wolfram Alpha geen Google killer, maar wel een indrukwekkende toevoeging aan onze mogelijkheden om beter en sneller de informatie te vinden die we willen hebben.

Lessig is professor Rechten en weet vreselijk veel van intellectual capital. Denk: patenten, copyright en dergelijke. Regelmatig geeft hij aan dat de historische reden om copyright te verlenen aan een auteur totaal anders was dan we nu zien: het was het doel om tijdelijk de makers vruchten te laten plukken van hun werk, voor het werk weer terugviel in het publieke gebied. Doel was dus : innovatie belonen.

Nu zien we met bedrijven zoals Disney, dat copyrights worden verlengd tot het einde der tijden. Gevolg : fijn veel geld voor de houder van de copyrights (vaak niet de makers zelf!), maar geen lol voor het publiek. En als je het mij vraagt, nog veel erger : het huidige copyright systeem lijkt eerder innovatie te stoppen, dan dat het innovatie ruimte geeft. Want innovatie bouwt meestal voort op het werk van iemand anders, mixt daar een nieuw idee doorheen, draait het geheel helemaal om en…. maakt op die manier iets wat de wereld nog niet eerder heeft gezien.

Op zijn blog Lessig.org heeft hij een goede manier gevonden om met de hulp van het werk van een ander aan te geven wat de kern van zijn boek is. De video heet Kutiman-Thru-you-01 en is een geweldige mix/ mashup van audio en video van verschillende makers op YouTube.

Een mooi voorbeeld van wat er kan gebeuren als informatie en de ideeën daarin gevat, volkomen vrij zijn. En gemixt, gedraaid, vervormd kunnen worden tot je een volkomen nieuw concept ziet staan.  Waardoor een 8-jarig jongetje met zijn trompet ineens onderdeel uitmaakt van een vlekkeloos orkest, compleet met flitsende videoclip.

Een klein voorproefje wat ons te wachten staat, als meer informatie en ideeën vrij mogen zijn.

Een kleine 60% van de marketeers zegt minder optimistisch zijn over de Amerikaanse economie dan een kwartaal geleden. Paradoxaal genoeg werd het door Moore als een positief teken gezien dat marketeers niet nog pessimistischer waren geworden. Het zou een teken zijn dat de weg terug uit het dal is gevonden of dat marketeers gewend zijn geraakt aan de slechte condities. De geïnterviewden vertelden dat hun bedrijven de doelen voor ROI en winst in 2008 niet hadden gehaald, maar dat ze toename in beide categorien verwachten in 2009.

Marketing uitgaven en prioriteiten

Marketing uitgaven zullen in 2009 slecht 0.5% groeien. Traditionele advertenties zullen 7% dalen en zowel Internet marketing als nieuwe product introducties zullen 10% stijgen. B-2-c marketeers zullen de grootste verschuiving naar het internet maken. Dit wordt gezien als een voortzetting van de trend richting het internet en sociale media, maar het geeft ook aan dat marketeers hopen op een betere ROI met een goedkopere en effectievere instrumenten.

Een lastiger combinatie is dat er nu flink geïnvesteerd wordt in nieuwe producten en services, terwijl tegelijkertijd ook druk op marketeers is om lagere prijzen te vragen voor hun producten.

De enquête gaf ook een daling van 4.5 procent in uitgaven voor marketing advies het komende jaar, net als 0% groei in het aantal arbeidsplaatsen. Ondanks deze ontwikkelingen, geven de marketeers aan hoe belangrijk de rol van kennis is in hun marketing strategie. Marketeers legden een grote nadruk op kennis van klanten (4.3 punten op een schaal van 5) op marketing kennis delen  (4.1 punten op een schaal van 5) en op de integratie van huidige marketing kennis.

Een uitgebreide samenvatting kan je hieronder vinden:

CMO Survey – February 2009 Highlights and Insights

View more presentations from FuquaMarketing.

De gemiddelde geek heeft een hekel aan het bedrijf. Niet voor niets heeft Apple zo’n succes met haar “I’m a Mac, I’m a PC”-reclames. Microsoft is gewoon grijs en Apple erg hip. Dus zelfs als Microsoft als eerste commercieel bedrijf met een touch computer komt (Microsoft Surface) – een PC ter grootte van een tafel, die je helemaal met je aanraking kan bedienen, dan wordt het idee belachelijk gemaakt en zijn de bloggers er als de kippen bij om sarcastisch te zijn.

Innovatie en Microsoft : het paste gewoon niet bij elkaar. Pas-te, omdat er veel enthousiasme is ontstaan over de video over 2019 die Microsoft heeft uitgebracht. Zoals je zal zien : een hoog touchgehalte, maar ook andere vindingen komen aan bod. Of het ooit gaat lukken met de getoonde technologieën is een tweede, voor entertainment is het niet onaardig.

Gelukkig heeft hij al grotendeels uitgelegd wat hij wil gaan doen in de onderstaande video. Mocht je denken dat we in Europa nog wel een tijdje een voorsprong hebben op de VS in breedband en mobile: als hij zijn zin krijgt, dan gaan ze snel inlopen. En ja, het internet blijft een continue factor gedurende zijn presidentschap: de man heeft nu zo’n grote online community opgebouwd, hij laat hen niet meer los. En wat misschien nog wel belangrijker is: zij laten hem niet meer los. Wee zijn gebeentje als hij niet gaan opleveren wat zij willen: dan wordt het nog een boeiende tijd op het internet.

Dit is de volledige video die ook zeer inspirerend is, maar wat te lang voor dit blog.

Mijn naam is Ewout Wolff. Ik ben 44 jaar met 17 jaar werkervaring op het snijvlak van marketing en internet marketing : 7 jaar als “echte” marketing manager bij gerenommeerde bedrijven als Fortis, AVRO en SNS/Reaal. Verder heb ik ervaring als projectleider en programma manager.

Ik ben marketeer en ik voel mij prettig in innovatieve omgevingen. Hierdoor word ik regelmatig gevraagd voor E-business opdrachten. Een paar voorbeelden hiervan zijn:

1. De implementatie van een “vierde-generatie” website voor een groot bedrijf.
Dit was een programma met projecten als:

• Bedenken van een nieuw concept voor de website;
• Bedenken en implementeren van Selfservice voor klanten via de website;
• Realiseren van een pilot met webconferencing voor verkoop van hypotheken;

2. Marketing manager van een Direct Marketing-bedrijf

• Aansturen van 12 mensen op de marketing afdeling
• Uitwerken van de planning, budget en projecten voor de marketing afdeling
• Verantwoordelijk voor PR, marketing campagne om het merk in de markt te zetten, DM-campagnes, de marketing van de website, contact met bedrijven die leads genereerden, Sportsponsoring en verkoop.

3. Het online zetten van het primaire proces van een Direct Marketing-bedrijf
Dit hield onder andere in: 

• Verantwoordelijkheid voor het bedenken, ontwerpen en realiseren van de website en alle onderliggende werkprocessen.
• Verantwoordelijk voor usability en goede conversie van de site; meten en verbeteren van de verkoop funnel.
• Verzorgen van een goede afstemming tussen de website, het callcenter, diret mail en direct email, lopende campagnes.

Andere relevante ervaring

Daarnaast blog ik voor het bekende online marketing blog Marketingfacts en ben ik moderator van HigherLevel, een forum voor Innovatie en Ondernemen. Ook deze  ervaring pas ik toe bij mijn opdrachtgevers. Altijd is mijn basis om als “gewone” interim marketing manager een afdeling te leiden, verder te helpen met een ontwikkelfase of met projecten die aandacht vragen. Deze ervaring bied ik u aan om in uw bedrijf in te zetten.

Neem contact op
Als u hierin interesse heeft, neem dan contact met mij op.

• Als u meer achtergrondinformatie over mij wenst, bekijk dan mijn profiel bij Linkedin
• Natuurlijk is ook deze informatie te summier voor u om een goed oordeel te krijgen. Als u mij mailt, dan stuur ik u met veel plezier meer achtergrond gegevens op.
• Als u een persoonlijk gesprek wilt, stuurt u in dat geval uw contactgegevens en ik bel u zo spoedig mogelijk om een afspraak te maken.
• Mocht u meer willen weten over mijn bedrijf dan is een bezoek aan mijn blog wellicht de moeite waard.
• En om het geheel samen te vatten: een overzicht van mijn diensten.

Terug naar de homepage

Mijn naam is Ewout Wolff.
Ik ben 44 jaar met 17 jaar werkervaring op het snijvlak van marketing en internet marketing : 7 jaar als “echte” marketing manager bij gerenommeerde bedrijven als Fortis, AVRO en SNS/Reaal. Verder heb ik ervaring als projectleider en programma manager.

Ik ben marketeer en ik voel mij prettig in innovatieve omgevingen. Hierdoor word ik regelmatig gevraagd voor E-business opdrachten. Een paar voorbeelden hiervan zijn:

1. De implementatie van een “vierde-generatie” website voor een groot bedrijf.
Dit was een programma met projecten als:

• Bedenken van een nieuw concept voor de website;
• Bedenken en implementeren van Selfservice voor klanten via de website;
• Realiseren van een pilot met webconferencing voor verkoop van hypotheken;

2. Marketing manager van een Direct Marketing-bedrijf

• Aansturen van 12 mensen op de marketing afdeling
• Uitwerken van de planning, budget en projecten voor de marketing afdeling
• Verantwoordelijk voor PR, marketing campagne om het merk in de markt te zetten, DM-campagnes, de marketing van de website, contact met bedrijven die leads genereerden, Sportsponsoring en verkoop.

3. Het online zetten van het primaire proces van een Direct Marketing-bedrijf
Dit hield onder andere in: 

• Verantwoordelijkheid voor het bedenken, ontwerpen en realiseren van de website en alle onderliggende werkprocessen.
• Verantwoordelijk voor usability en goede conversie van de site; meten en verbeteren van de verkoop funnel.
• Verzorgen van een goede afstemming tussen de website, het callcenter, diret mail en direct email, lopende campagnes.

Altijd is mijn basis om als “gewone” interim marketing manager een afdeling te leiden, verder te helpen met een ontwikkelfase of met projecten die aandacht vragen. Deze ervaring bied ik u aan om in uw bedrijf in te zetten.
Als u hierin interesse heeft, neem dan contact met mij op.

• Als u meer achtergrondinformatie over mij wenst, bekijk dan mijn profiel bij Linkedin
• Natuurlijk is ook deze informatie te summier voor u om een goed oordeel te krijgen. Als u mij mailt, dan stuur ik u met veel plezier meer achtergrond gegevens op.
• Als u een persoonlijk gesprek wilt, stuurt u in dat geval uw contactgegevens en ik bel u zo spoedig mogelijk om een afspraak te maken.
• Mocht u meer willen weten over mijn bedrijf dan is een bezoek aan mijn blog wellicht de moeite waard.
• En om het geheel samen te vatten: een overzicht van mijn diensten.

Terug naar de homepage

Winnen, een Nederlands Idol ideaal
Dit idee is allang niet meer alleen een Amerikaans ideaal: Nederland is volgens mij al ruim honderd jaar bezig om zich te conformeren aan deze wijsheid. Want het is mooi: de beelden van de winnaars op de Olympische Spelen, de winnende goal, de scorende CEO, de omhoogspuitende beurskoersen. De afgelopen tien, twintig jaar is er een duidelijke renaissance geweest van de Nederlandse behoefte om bij de winnaars te behoren, kostte wat het kost.
Van Idols tot voetbal, van tennisouders tot beurskoersen: the only way is up.

Maar het beeld is vals, vreselijk vals.

Verliest een Winner ooit wel eens?
Want al die winnaars zijn hopeloos op hun bek gegaan, afgegaan als een gieter, hebben de plank mis geslagen en waren de risee van hun branche – vroeger. Want toen waren ze nog niet druk bezig om een Winner te zijn, toen namen ze nog risico’s, probeerden ze wat, accepteerden ze mislukkingen.
Ze waren, kortom, bezig met leren. En daar horen fouten bij. Zeker als er niet een schoolschriftje bestaat, waar de juiste antwoorden in staan. Maar toen werd nog niet zo op ze gelet en waren de fouten nog makkelijk weg te moffelen onder het vloerkleed. Nu zouden ze wel gek zijn om de vloedgolven van positieve PR af te wimpelen met verwijzing naar de tijden toen het niet zo lekker ging. Verwacht geen boek van hen “how to fail enormously”.

Nederlandse tegen-reactie
Mijn eigen theorie voor de Nederlandse omarming van het Winnen Ideaal is dat we ons af moesten reageren van een eerdere periode, waarin het al okay was als je maar je best deed. Waarbij je trots moest zijn op die tweede plek, want meneer Rensenbrink had die bal wel prachtig hard op de lat geschoten en iedereen bewonderde de verliezers van de Weekend Kwis om hun goede inzet.
Daarnaast was er ook weinig ruimte aan de andere kant van het spectrum: al een paar honderd jaar mag je in Nederland alles doen, maar fouten of mislukkingen maken is uit den boze. Dat accepteren we niet. We hebben daarom geen innovatieklimaat om over naar huis te schrijven, maar gelukkig zijn er ook geen mislukte experimenten.

(Dit klinkt wat bozig, maar kijk even naar kredietcrisis: een paar slimme jongens in Amerika innoveren met financiële producten. Wij laten hen de brokken maken en achten onszelf erg slim, door hun producten te kopen zonder dat wij risicovolle innovatie deden. Vervolgens blijken die producten mislukkingen te zijn. Dan is de wereld te klein en is iedereen erg fout, behalve wijzelf).

Draait de wind op het internet?
Maar het lijkt erop dat deze houding aan het veranderen is. Op het internet in ieder geval.
Daar is het bijna een plicht om een niet-perfect product af te leveren: het aantal mensen dat zich opgeeft om een tester (wat dat ben je eigenlijk) te zijn van alfa of  beta-sites is niet te tellen. Er worden zelfs sites gemaakt, waar je je kan inschrijven op zoveel mogelijk beta-sites. “Get an invite to any private beta”, juicht een site als Techcrunch bijvoorbeeld. Een dienst als Gmail is sinds 1 april 2004 in permanente beta. Al 4 jaar permanent bezig om te mislukken.

Een redelijk populair blog heeft zich gefocust op maar een ding. Een zelfde geluid offline is te horen in de JK Rowling Harvard commencement speech, waar ze de afstuderende studenten voorhield dat mislukkingen bij het echte leven horen. Maar ja, we zijn eigenlijk wel gewend dat Engelsen best trots zijn op hun mislukkingen, het is daarom misschien geen goed voorbeeld.

Maar het toppunt van mislukking is toch wel Twitter, dat het afgelopen jaar alleen al een fenomenaal trackrecord heeft opgebouwd in volslagen mislukkingen. Zo vaak ging de online dienst kapot, dat de site een aardig tekeningetje bedacht van een walvis, om zo de pijn van de gebruikers iets te verzachten. Dit leidde niet tot een massaal weglopen van de gebruikers, integendeel: de “Fail Whale” wordt nu bijna liefkozend gemist, nu de dienst wat stabieler is.

De voorspelling: mislukken komt weer in
En via deze wat tendentieuze argumenten kom ik tot de voorspelling dat deze ontwikkeling van online zal overslaan naar de offline wereld. Dit betekent dat in 2009 bijvoorbeeld premier Balkenende met een gerust hart kan zeggen dat zijn Innovatieplatform een geweldige mislukking was en dat we daar enorm van geleerd hebben. Dat de Noord-Zuid lijn, de Betuwespoorlijn, Schiphol, kortom: alle grote projecten van de afgelopen tijd glansrijk niet geslaagd waren in de oorspronkelijke opzet. Maar sjonge, sjonge, wat hebben we daarvan geleerd.

Mocht je hierdoor niet overtuigd zijn, bekijk dan deze Amerikaanse (!) video over de voordelen van Failure. En hou in de gaten: als er binnenkort een metro aangelegd moet worden onder Peking, dan zal de winnaar een Amsterdams bouwbedrijf zijn. En als delen van Peking ineens inzakken, dan is dat geen mislukking. Nee, de Chinezen moeten hun gebouwen innoveren!

Op de computer was het niet veel beter : toen Windows nog niet overheersend was, was samenwerken met een Macintosh of andere systemen hopeloos – pas als je je tekst terugbracht op ASCII-niveau, dan viel er wel te converteren.
Ik kan mij nog herinneren dat er een bureau was in 1993, dat met gemak 14 gulden kon vragen om een Wordperfect-document te converteren naar Word. Email kon in de laten jaren ’90 wel, maar alleen binnen je eigen bedrijf. Naar buiten mailen zat er niet in.

Informatie was opgesloten, omgeven door natuurlijke en onnatuurlijke muren.

Nu we 25 jaar verder zijn, komt deze situatie als bijna niet meer voor te stellen over : we kopieren bij de vleet : van CD’s, DVD’s, papier, van en naar internet, p2p, met mobiele telefoons, computers, etc.

Geheel tegen de heersende wet in, prediken internetters het lied van The Scene :

open, open, open moet het zijn
en ik open, open, open me voor jou
open, open, open moet het zijn
dus open, open, open je voor mij

Dat blijkt dat “Alles wat te digitaliseren valt, is weerloos”.
Verder hebben we de Open Source-gemeenschap, Linux, Open Source, GNU-licenties en Internet standaarden van de W3C vergemakkelijken ook het delen van informatie en voorkomen het maken of instandhouden van muurtjes.

Een mooi voorbeeld vormen de bronnen van publieke informatie, die je tot voor kort alleen via dure tijdschriften op een goede manier kon krijgen : juridische uitspraken bijvoorbeeld, maar ook veel wetenschappelijke publicaties – dankzij het internet lukt het steeds beter om deze informatie in een open omgeving te krijgen, waardoor iedereen er gebruik van kan maken. Een laatste voorbeeld is Google Book Search, waarbij hele bibliotheken gescand worden, waardoor hun inhoud deels bekeken kan worden.

Nu blijkt hoe enorm veel creativiteit en waardevermeerdering er plaats vindt door het open karakter van het internet : het heeft een totaal nieuwe wereld gemaakt.

Een “flat world”, waarin we veel makkelijker oplossingen kunnen vinden voor onze problemen en we dichter bij elkaar kunnen staan als wereldburgers. Waarin iemand in Tokyo realtime kan helpen bij het oplossen van een probleem van iemand uit Appingedam. Waarin we kunnen zien wat een tsunami aan ellende veroorzaakt en we kunnen helpen.

Als er zoveel voordelen aan deze openheid is, waarom verplichten we het dan niet bij wet ?

Dat heeft sterk te maken met de verdienmodel van veel bedrijven : die is gebaseerd op patenten en copyright. Een model dat vanaf 1886 bestaat en wat inhoudt dat een auteur tussen de 50 en 100 jaar na het maken van een publicatie, rechten behoudt op dit werk. Doel toen was: het stimuleren van nieuw werk en beschermen van het recht van de makers op dit werk.

Open gooien van dit model betekent een gigantisch risico voor hele bedrijfstakken en voor onze maatschappij : wat als niemand meer innoveert, omdat het toch zo gekopieerd wordt ? En dat is wat je als overheid ook niet op je geweten wilt hebben.

Tegenstanders van patenten, DRM, walled gardens en copyright doen voorkomen alsof dit een overkomelijk probleem is. SF-schrijver en EFF-voorzitter Cory Docotorow wil de ultieme openheid en zet zijn werk dan ook met GNU-licentie op het Web. (daarbij vergeet hij te melden dat zijn voornaamste inkomsten het houden van presentaties is, niet zijn boeken) Een ander argument van de voorstanders is dat kopiëren niet erg is, omdat voornamelijk superrijke conglomeraten van deze situatie profiteren.

Maar als je individuele schrijvers hoort, die met lede ogen moeten aanzien dat hun enige bron van inkomsten opdroogt door kopiëren (en die niet zoveel gevraagd zijn als Doctorow), dan klopt dit beeld niet.

Dan toch meer de beschermingkant op ? Digital Rights Management bij CDs heeft in korte tijd laten zien dat practisch gezien bescherming hier geen zin heeft: SONY CD’s met DRM bleken sommige computers te laten crashen en pogingen een onbreekbaar DRM te verzinnen, bleken keer op keer niet opgewassen tegen de Collective Wisdom van hackers, die meestal binnen een week een “onbreekbare nieuwe code” gebroken hadden.

Je ziet dat de CD-uitgevers de practische kant op neigen : steeds meer artiesten gaan optredens doen, omdat ze daarmee meer geld verdienen dan met CD’s verkopen. Een aardig voorbeeld hiervan was Prince, die vorig jaar 2 miljoen CD’s mee liet sturen met een Engelse krant, als opwarmertje van zijn tour.

Ook is DRM in deze branche op weg naar de uitgang, nu steeds meer platenmaatschappijen ervoor kiezen om liedjes zonder DRM te verkopen via Itunes en sinds kort via Amazon.com.
En verder zie je dat de prijs voor digitale liedjes steeds meer naar beneden gaan en nu voor de fameuze $0,99 over de toonbank gaan. En niet alleen bij iTunes, maar bij steeds meer online retailers : men beseft zich blijkbaar dat het beter is om heeel veel legale liedjes te verkopen met een wat lagere marge, dan helemaal geen liedjes meer.

Een voorbeeld dus, waarbij je ziet dat een industrie eerst 10 jaar vreselijk hard strijdt voor zijn rechten en nu steeds meer beseft dat er op een andere manier geld gemaakt kan worden van artiesten.

Is dat dan de oplossing: de prijs van (digitale) goederen zo laag maken, dat illegaal kopieren niet meer loont ? Ik denk dat het zeker een deel van de oplossing is. Maar of dit voor alle goederen opgaat ? Waarschijnlijk zal het walled-garden model nog heel lang meegaan, zeker als de groep aanbieders en gebruikers relatief klein is. Zoals bij de meeste zakelijke bronnen.

Daarnaast verwacht ik dat de uitgeverijen van deze wereld na 10 jaar nadenken ook de weg van de platenindustrie zullen kiezen en of de prijs naar beneden zetten, of met alternatieve verdienmodellen komen. Of…..roemloos ten onder zullen gaan.

Dat is dan de prijs voor de openheid die nodig of onontkoombaar is in de 21ste eeuw.

In het programma stond dat hij directeur was van Jaga, een fabriek voor radiatoren. Hoe saai ging dit verhaal wel wordem ? In het programma werd aangekondigd dat Jan iets met creativiteit had. Creativiteit en radiatoren ? Dat was spannend.

Hij had de houding en het uiterlijk van een kunstenaar. Samengeknepen ogen, gel in het achterovergekamde halflange haar, laarzen en een bewust provocerende houding. Iets wat hem in het Blog van Germaine niet in dank werd afgenomen.

Jan vertelde dat hij radiatoren probeerde te maken met het Cradle-to-Cradle idee als doel. (De centrale gedachte van de cradle to cradle (wieg tot wieg) filosofie, is dat alle gebruikte materialen na hun leven in het ene product, nuttig kunnen worden ingezet in een ander product. Bron:Wikipedia.org).

Hij provoceerde het publiek door te zeggen: “Jullie zijn slakken die jullie huisje verloren zijn”. Wij vraten de natuur op, dumpten ons afval en bekommerden ons niet om de natuur.

Hier scoorde hij een paar hele vette punten in een stille zaal: want vanaf het binnenkomen op dag 1 word je overstelpt met tassen, goodies, gratis try-outs en nog veel meer. De Huishoudbeurs leek even in België te zijn aangekomen.

Gevolg: een redelijk beschamend gezicht: marketeers die 87% van de meuk die hen is aangeboden uit tassen halen en in de al overvolle vuilnisbakken dumpen. Een dame die probeerde haar tassen naar haar hotel te nemen, moest geholpen worden – haar rug kon het gewicht niet aan.

In een meer positief deel van zijn verhaal riep Kriekels op om meer creatief te zijn, om futurologen in dienst te nemen. Om in de leerschool te gaan bij echte kunstenaars.
Dat hij daarbij graag zichzelf op de borst sloeg en zijn bedrijf als lichtend voorbeeld omhoog hield: dat moesten we maar op de koop toe nemen.

Maar ik moet toegeven: ondanks zijn overduidelijke arrogantie: de man praatte niet alleen over iets, hij deed er ook iets aan : zo zagen we hem een nieuwe fabriekshal openen met een creatieve show met een propeller op zijn rug; hadden zijn medewerkers met chocolade-maitiers flink wat creatieve combinaties gemaakt en het (in mijn ogen) mooiste : hij liet een korte film zien van the making of “Uchronia” op het “Burning Man”-festival.

Mocht je dit laatste niet kennen: een bijeenkomst eens per jaar ergens midden in de Amerikaanse woestijn. Hier komen malloten, idioten, kortom: creatieven bij elkaar. Almost anything goes, maar: Creativiteit is het belangrijkste. Apotheose: op het einde wordt alles verbrand.

Het lastige bij zijn verhaal was wel dat Jan flink strooide met kreten, concepten en ideeen die niet eenvoudig te begrijpen waren. Het houten beeld in de Burning Man-film heette “Uchronia” en was het symbool van een opgerichte creatieve community, vol idealisme en moelijke te begrijpen woorden.

Dat zelfs het creatieve volk bij Burning Man het wat te ver ging bleek wel: Het Uchronia was al snel omgedoopt tot “The Belgian Waffle”

Ook het publiek in de zaal verging hetzelfde- bewondering voor zijn zelfvertrouwen en dadendrang, schaamtevol voor het eigen weinig Cradle-to-cradle gedrag en hopeloos zoekend naar de toepasbaarheid van het verhaal van Jan op de eigen praktijk.

Toch: inspireerde dit verhaal mij meer dan het zoveelste standaard Powerpoint-verhaal. Creativiteit laat zich niet gemakkelijk vangen in woorden. Dat Kriekels serieus bezig is met creativiteit in een zo oncreatieve industrie als radiatoren: het siert hem en biedt inspiratie voor ons.