Wennen aan 2010 en voorspellingen

Het is 1 januari 2010 !

Het zal weer even een paar dagen wennen zijn aan het nieuwe jaar, maar het is leuk dat het er eindelijk is. Het belooft een geweldig hoopvol jaar te worden, met een economie die officieel uit de recessie komt, internet marketing dat nu echt mainstream is geworden, mobile marketing dat is doorgebroken en veel, heel veel vooruitgang van de techniek en innovatie.

Het is mijn bedoeling om nog voor het einde van de maand een aantal voorspellingen te doen voor dit jaar. Toegegeven: wat laat, maar om het boeiender voor je te maken ga ik proberen om de meest relevante trends en voorspellingen in het artikel te condenseren.

Interim marketing opdrachten

Op persoonlijk vlak : in 2009 heb ik twee grote interim opdrachten gehad. Van Januari tot Juli heb ik een internationaal bedrijf geholpen met bedenken en realisatie van de internet strategie. Fascinerend om te zien wat er gebeurt als je meerdere sites in verschillende landen live probeert te krijgen.
Sinds medio Juli heb ik een opdracht om een consumentenmerk te herpositioneren in het Zuiden van het Land. Dat is blijkbaar goed gegaan, want ik werk er nog steeds – nu om de herpositionering te laten lukken. Opvallend aan deze opdracht is dat dit relatief weinig met internet te maken heeft – het is een bredere marketing opdracht. Ik denk dat dit niet alleen met mij te maken heeft, maar met hoe internet marketing zich steeds meer als een normaal onderdeel van marketing gaat gedragen. En ik kan zeggen : de wederzijdse beïnvloeding zal leuk gaan werken : marketing zal hierdoor meer accountable worden (alvast een voorspelling) en internet marketing zal meer oog gaan krijgen voor andere aspecten dan alleen sales en resultaten.

Presentaties, advies en Higherlevel

Naast mijn interim werk, geef ik presentaties, hou workshops en adviseer ik bedrijven. Ik verwacht ook dit jaar een aantal interessante en leuke bijeenkomsten op dit vlak te hebben.
Daarnaast hou ik mij al tijden bezig met Higherlevel, de online community voor (innovatieve) ondernemers. Ook voor Higherlevel wordt het een spannend jaar : we groeien al jaren goed door en kunnen bogen op successen. Maar het kan altijd beter, natuurlijk. Als ik bijvoorbeeld tegen mensen zeg dat we in 2009 ongeveer 2 miljoen unieke bezoekers hebben gehad dan blijkt dat we duidelijk nog iets aan de promo van het merk Higherlevel kunnen doen – we zijn de meest onbekende succesvolle ondernemers community van Nederland.
Daarnaast zijn we aan het denken over de toekomst van de community en verbeteringen daarin. Stay tuned op HL.nl, als je hiervoor interesse hebt!

Dit  blog in 2010

Ik ga uiteraard gewoon door met dit blog – het is te leuk om gedachten op te schrijven, waar ik waardevol commentaar op krijg. Daarnaast geeft het mij, hoe vreemd dat ook kan klinken, interessante inzichten op – het werkt voor mij als een verwerkings- en gistingsproces, schrijven. Maar het meest leuk zijn de reacties van jullie, van jou.
Het schrijven kost regelmatig behoorlijk veel moeite, dat geef ik toe : ik zit nu in een erg drukke opdracht met 4 uur reizen per dag eraan verbonden. Mijn gezinsleven heeft daardoor minder tijd van mij. En dat is de prioriteit van dit blog even wat lager. Ik hoop desondanks trouw te blijven aan mijn frequentie van 1 x per week hier te schrijven. Al dan niet gecombineerd met posts voor andere blogs, zoals Marketingfacts.

Kortom : Leuk dat je las in 2009, ik hoop dat je het leuk blijft vinden om hier te lezen en te reageren in 2010 !

Ewout Wolff.

Online communities zijn in. Ze komen onder diverse namen zoals Communities, Gemeenschappen, (vrienden-) Clubs en natuurlijk : Sociale Netwerken.

Bijna precies tien jaar geleden werd ik lid van een Amerikaanse community van community bouwers. Vijf jaar geleden werd ik lid en later moderator van Higherlevel, de Nederlandse online community voor innovatieve starters. Het werd dus eens tijd om wat te publiceren over online communities

Om te vieren dat dit mijn 200ste post is op dit Blog, publiceer ik een artikel over de waarde van klanten, gasten en leden in online communities, wat voor een deel eerder is verschenen op het blog van Higherlevel. Het geeft aan hoe je kan denken over de waardering van leden en bezoekers van een online community. Maar net zo goed kan je dit vertalen naar klanten voor bedrijven.

Zoals de waard is, waardeert hij zijn gasten

Ik kom al bijna 5 jaar in een kroeg in Amsterdam. Lang genoeg om langzamerhand herkend te worden door het bedienend personeel en in het bijzonder de baas van het café, Henk. Zo kwam het dat we op een late avond, toen het niet zo druk was, kwamen te spreken over de klanten van het café. Ik vertelde Henk dat ik als marketeer altijd interesse heb voor klanten en de waarde van klanten voor bedrijven.

Ik vertelde onder andere over een topic op Higherlevel.nl, dat iedereen aanraadt om per jaar een aantal klanten te verliezen. Maar dat was Henk duidelijk allemaal te moeilijk. Na nog wat meer uitleg van mijn kant, vertelde hij mij zijn bedrijfsfilosofie.

“Ik kijk altijd naar klanten alsof ze gasten zijn op mijn feestje, want zo zie ik mijn zaak. Als je een goed feest wil hebben: welke mensen wil je er dan echt bij hebben? Wie wil je niet te vroeg laten vertrekken? En wie mag zo snel mogelijk van je feest weggaan?”

Volgens Henk zijn er voor zijn zaak ruwweg drie soorten klanten. Vast, Gast en Last.

Het Klanten Systeem

“Vast” zijn vaste klanten. De mensen die altijd in zijn café kwamen. Waar het café een vast onderdeel was van hun leven. Dat konden grote drinkers zijn, maar Henk had liever mensen uit de buurt die bijna elke dag een kop koffie kwamen halen en gezellig hun krant bij hem kwamen lezen. Er waren mensen bij die al meer dan 25 jaar regelmatig bij hem langs kwamen. Hij schatte dit aantal op een groep van ongeveer 125 mensen. “Mijn vrienden,” noemde hij ze.

“Gast” zijn alle andere gasten, behalve de Last-gasten. Mensen die wel eens kwamen aanvliegen. Die incidenteel langskwamen. Van vriendelijk, luidruchtig tot stil en nors – het was een erg diverse groep. Ze vulden Henks café en zorgden voor veel omzet als groep. Henk was altijd aardig tegen ze en waardeerde hen om de klandizie en de gezelligheid. Maar er was wederzijds afstand en dat vonden ze allebei wel okay.

“Last” was duidelijk een groep, die hem het minst lief was. Het waren de herrieschoppers, mensen die te hard praatten, studenten soms (”maar de meesten zijn wel okay, hoor”), dronkenlappen, junks, mensen die nooit wat bestelden en “zeikerds”. Henk maakte aan deze groep meestal snel duidelijk dat het buiten ook erg gezellig was. “De buurman heeft een regenton met echt heerlijk water, mevrouw.” En als ze die hint niet snel genoeg begrepen, dan kon hij ze nog wel eens actief naar buiten werken

Dit lijkt een overzicht met duidelijke categorieën. Maar sinds dat gesprek heb ik regelmatig klanten van Henk volkomen anders ingeschat dan Henk. Het was dus duidelijk zíjn oordeel, niet die van een willekeurige derde. Mensen die gezellig met elkaar aan het keuvelen waren, bleken ineens Last-gasten, omdat ze volgens Henk wel zijn toiletten overdadig gebruiken, maar bestellen – ho maar. Andersom waren er drinkebroers, die hij tolereerde.

Dat gezegd hebbende – de meeste mensen waren wel duidelijk te herkennen: de klanten die ik nu na vijf jaar herken, de mensen die hem helpen (zijn zoon en diens vrienden, vrienden van Henk, verdere familie). Mensen die Henk helpen als hij de tent wil aankleden voor een voetbal- of feestavond. Het echtpaar dat iedere zondag bij hem aankomt waaien en nooit eerder weggaat na koffie, taart en tenminste een kwartier met Henk praten over het Amsterdam Van Vroeger.

Een paar bedrijven, die standaard bij hem komen borrelen en daarbij zoveel dure wijn drinken en eten bestellen, dat ze financieel voor hem graag geziene gasten zijn (”maar er zitten er ook een paar zeikers bij hoor.”) De mensen die aan komen waaien omdat het buiten regent, de toeristen, de verliefden, kortom: mensen die enorm verschillend zijn, maar die Henk duidelijk kan indelen in zijn Systeem.

De betekenis voor een online community als Higherlevel

Wat is het verband met een online community als Higherlevel, zal je onderhand denken? Ik denk niet dat een online gemeenschap van mensen zo enorm veel verschilt van Henk’s bonte pluimage aan bezoekers.

Iedere online community heeft Vaste deelnemers: veteraan-leden, veelposters, experts, vaste commentatoren, moderators en in het algemeen mensen die erg gewaardeerd worden om hun bijdrage aan de community. Mensen die in het verleden bijeenkomsten georganiseerd hebben, die hun bedrijfsruimte ter beschikking hebben gesteld voor vergaderingen. Mensen die hier boeken, links en aanbiedingen speciaal aan de community hebben gegeven. Mensen die vele berichten hebben geplaatst of juit een paar – maar wel rake – en daarmee anderen flink geholpen hebben.

Ook zijn er online een enorme menigte  mensen die voornamelijk lezen en niet posten en die je toch ook graag zien komen. Ook de mensen die hooguit een paar posts hebben gedaan en dan weer verdwijnen. Bezoekers die na een paar jaar weer terugkomen en daarna weer verdwijnen of ineens alsnog vaste klant worden.

En natuurlijk zijn er ook mensen in de laatste categorie van Henk: de Last-mensen.  Die spammen, proberen anderen het bloed onder de nagels vandaan te halen (ook bekend als ‘trollen’), mensen die anderen lastigvallen, of mensen die je site misbruiken.

Om in Higherlevel waardering te laten blijken, is niet gebaseerd om de subjectieve inschatting van een baas. Onze leden waarderen elkaar per artikel wat ze schrijven. De som van alle negatieve en positieve beoordeling heet hier “Karma”. Ook worden sommige mensen uitgenodigd om een functie te vervullen binnen de community, als blijk van waardering. Of om een column te schrijven. Of expliciet om hun mening gevraagd over het gevoerde beleid.

Waardeer je de juiste leden/bezoekers wel goed genoeg ?

Maar waar we anders zijn dan Henk, is dat het daar bij blijft – we hebben eigenlijk maar weinig manieren om waardering te geven aan onze leden buiten deze mogelijkheden om. Hoe laat je bijvoorbeeld merken aan niet zo actieve leden dat je het enorm waardeert dat ze al sinds 2002 de site toch blijven bezoeken? Mensen die bijna niet gepost hebben, maar die toch van enorme waarde zijn – omdat ze ineens een bedrijfsruimte ter beschikking stellen, andere leden ineens helpen of waar je altijd op kunt rekenen als er iets georganiseerd moet worden? Mensen die bijzondere kennis geven, mensen die belangeloos andere leden helpen of mensen die geweldige posts schrijven – hoewel niet vaak – als er op hún vakgebied ooit eens een vraag gesteld wordt.

Denk ook aan de leden die herkend worden door een klein groepje als zeer waardevol, maar die het gevaar lopen om door een onhandige post ineens een laag karma te krijgen van andere leden.

Natuurlijk weten zij zelf wel dat een klein kringetje ze enorm waardeert, maar het blijft buiten het zicht van de rest van de gemeenschap. En dat lijkt mij uiteindelijk niet goed. Higherlevel.nl is een virtuele gemeenschap en heel duidelijk laten zien hoe je je leden waardeert is van cruciaal belang : je geeft daarmee aan wat belangrijk is voor de gemeenschap en wat niet. Je laat ook aan nieuwe leden zien wat en welk gedrag wel wordt gewaardeerd en wat niet. En je geeft daarmee aan welke groeirichting de gemeenschap wel wil en welke niet. Ik vraag mij af of karma dan niet te plat en te eendimensionaal is.

De parallel schoot mij te binnen bij een barbecue die door Higherlevel werd georganiseerd. Hier kwamen de offline en online wereld elkaar tegen. Ik kwam zeer diverse mensen tegen, die van grote waarde zijn voor Higherlevel.nl, maar die voor een derde niet als zodanig aan bijvoorbeeld hun karma herkenbaar zijn.

Toen ik het hierover met Henk had, leek hem dit maar lastig: “je laat mensen weggaan die goede klanten zijn en je laat mensen te lang zitten als ze eigenlijk op moeten hoepelen,” was zijn kort-door-de-bocht oordeel. Maar eigenlijk was dit wél waar het in het kort op neerkomt. Dus ben ik aan het denken aan manieren om de waarde van onze leden te laten blijken.

In de tussentijd blijf ik langskomen bij Henk. Ter inspiratie natuurlijk. Maar ook omdat ik mij na al die tijd nog steeds gewaardeerd voel – als echte Vaste

Er zijn genoeg presentaties over sociale netwerken en communities. Vaak sla ik ze over – het zijn beschrijvingen over de nieuwste plugin voor Twitter of dat Facebook iets meer open is.

Maar als Jeremiah Owyang zijn mond open doet, dan wordt het boeiend. Ik volg hem al een tijdje via Twitter en af en toe komen er spannende ideeën uit zijn toetsenbord. Hij begrijpt wat sociale netwerken zijn, maar wil dan ook graag vanuit meer strategisch perspectief kijken wat de drivers zijn voor deze vorm van menselijke samenwerking.

De toekomst en sociale samenwerking

De onderstaande presentatie kijkt terug en verder op het fenomeen sociaal samenwerken. Hij durft het aan om verschillende toekomstige fasen te definieren en een beeld te schetsen hoe dat er uit gaat zien en wat dat betekent voor bedrijven en merken. Dat is spannend.

Begin bij slide 5. De structuur is als volgt :

• User adoption of social networks ( 9 – 20)
• Methodology : a look at the future (21 – 23)
• The Five Areas (24 – 71)
  • Era of Relationships (26 – 36)
  • Era of Social Functionality (37 -46)
  • Era of Social Colonisation (47 -58)
  • Era of Social Context (59 -65)
  • Era of Social Commerce (66 -71)
• Impacts and Risks  (72 – 73)
• Recommendations  (74-75)

De vijf sociale tijdperken

Het meest boeiende zijn natuurlijk de tijdperken :

Era of Relationships ( 1995 – 2007 )
De begintijd van het sociale web : mensen vinden online een manier om met elkaar samen te werken en informatie te delen.

Era of Social Functionality  ( 2007 – 2012 )
Sociale netwerken gaan meer lijken op  “operating systems”. Mm…de voorbeelden die hij hier geeft (bijv. de tools die op Linkedin staan, tools op Facebook) geven aan dat er een mengeling plaatsvindt tussen sociale netwerken en applicaties. Ze staan dus niet meer los van elkaar, maar worden een combinatie. E-commerce gaat volgens Owyang combineren met sociale netwerken.

Era of Social Colonisation (2009 – 2011 )
Hier beschrijft hij een tijd, waarin je je persoonlijke informatie, je online vrienden & kennissen met je meesurfen over het internet, ongeacht waar je bent – op welke site of op welke locatie.

Voorbeelden waardoor dit kan zijn bijvoorbeeld OpenID en zelfs Facebook Connect wordt genoemd – middelen waardoor je je een keer identificeert en waarmee je vanaf dat moment overal kan aanmelden zonder je nog eens te moeten identiceren. Dat geldt hetzelfde voor je vrienden – die trek je gewoon met je mee naar een andere site of ander sociaal netwerk. Of je nu op een computer thuis zit of je mobiel internet gebruikt.
Negatief gezegd : je zit in een sociaal netwerk en dat laat je niet meer los – het gaat overal met je heen. Voorbeelden zijn bijvoorbeeld de roemruchte Diggbar en een nieuw social netwerk “GetGlue”, dat als payoff heeft : “The Network That Sticks With You”.

Volgens Owyang zijn een aantal impacts van deze tijd :

• Nieuwe technologie stelt elke website in staat om “social” te zijn, of die site daar nu aan mee werkt of niet.
• Sociale netwerken concentreren alle activiteit op het open web, waardoor bijvoorbeeld email minder gebruikt gaat worden (iets wat je nu al merkt bij Twitter en FriendFeed).
• Traditionele merk marketing wordt minder belangrijk, sociale recommendaties worden belangrijker.
• Corporate websites fragmenteren en gaan op in communities waar ze echt bestaan.

Okay, die laatste twee zijn behoorlijk vaag. Waar over traditioneel marketing gesproken wordt, kan ik mij iets voorstellen als je kijkt naar de aandacht die marketing van een bedrijf krijgt. Ja, als je volop in een sociaal netwerk zit, ben je inderdaad meer geneigd om aan je vrienden te vragen – wat vind je van dit merk of dat product ? Meer dan dat je afgaat op wat push-marketing van een fabrikant. Recommendaties zijn inderdaad groeiende – voor mij in ieder geval.

Het tweede – daar bedoelt hij mee dat corporate websites geen aandacht krijgen voor hun informatie, tenzij ze deze succesvol weten te verspreiden via sociale netwerken. Die informatie is dan in een sociaal netwerk werkelijk relevant en de website zelf wordt dan minder relevant – meer de plaats waar de informatie bewaard wordt.

Era of Social Context (2010 – 2012)
Samengevat : verregaande personalisatie van informatie van allerlei bronnen : website, feeds, applicaties tot en met de “social TV”.

Era of Social Commerce  (2011 – 2013)
Volgens Owyang zullen consumenten hun mening laten afhangen van wat de community aanbeveelt. Bedrijven gaan hun aanbod aanpassen aan de mening van de community. Er komen intermediairs, die namens communities gaan optreden, in plaats van voor bedrijven.

Herken ik dit in de praktijk ?

Era of relationships : Ja, dat heeft iedereen kunnen ervaren : je krijgt makkelijker contact met mensen.
Era of social functionality : Ja, sinds de komst van widgets merk ik dat websites steeds meer functionaliteit krijgen. En dus is het makkelijker om een boek te bestellen als je hem besproken ziet worden in Facebook. Presentaties, fotos, videos – je kan ze makkelijker onderdeel laten worden van je site, in plaats dat je naar een aparte site daarvoor hoeft te gaan. WordPress en Firefox zijn de ultieme voorbeelden van stapels van plugins. Hierdoor heeft bijvoorbeeld mijn website enorm veel meer capaciteiten gekregen dan ooit tevoren.
Era of social colonisation : Ja, je kan bij elke site je adresboek opladen en je kennissen/vrienden vinden die er al zijn. Je kan daardoor het gevoel krijgen dat zij met je mee reizen. Ik herken dit wel, ja : Als ik actief ben op Marketingfacts of op Higherlevel, dan zie ik vrijwel onmiddelijk in mijn stats dat mensen mijn site hebben bezocht. De laatste tijd is dit nog leuker en sterker te zien doordat dit verkeer wordt gevisualiseerd, zoals bij Twittercounter (hier in de rechterkantlijn te zien) en met Yahoo’s MyBlogLog. – je ziet bijna letterlijk mensen van Twitter je berichten volgen naar je website.

Maar of mijn site nu wordt geintegreerd met een sociaal netwerk? (laat staan : welk sociaal netwerk) – nee, daar ben ik het niet mee eens – het is natuurlijk handig voor een bedrijf om aanwezig te zijn op de plaats waar veel aandacht is en om deze aandacht terug te halen naar een website. Maar dat is wat anders dan dat het bedrijf een echte combinatie aangaat met een sociaal netwerk.

Era of social context : ja, herkenbaar: je krijgt steeds meer opties om te personaliseren. Alweer is Twitter een bijzonder voorbeeld, omdat het een verzamelaar is van micro-draadjes informatie. Afhankelijk van welke draad je oppakt, is je beleving van de dienst anders dan van een andere gebruiker. Hetzelfde geldt voor RSS-Readers.

Era of social commerce : Deze fase is verrweg het meest interessante voor bedrijven – immers : “commerce”.
Het beeld van een community die aanbevelingen doet en inkoopt voor haar leden is een oude, inclusief de intermediairs die hierbij passen : het gaat direct terug naar de denkbeelden van Hagel en Armstrong in hun boek “Net Gain: Expanding Markets Through Virtual Communities“. En eerlijk is eerlijk : dit boek heeft mij en een hele generatie webmarketeers geïnspireerd tot de dag van vandaag. Maar de timing was een beetje anders. Zou dan 14 jaar na het boek het idee alsnog kloppen?

De tools zijn er en zijn laagdrempelig, zoals o.a. blijkt uit mijn recente artikel over iChoosr. (iChoosr zou je met een beetje goede wil kunnen beschouwen als een intermediair voor de community). Maar is het vertrouwen al groot genoeg voor de leden van los aan elkaar hangende netwerken? Ik weet het nog niet.

Wat ik weet van de theorie waarom mensen zich goed gedragen ten opzichte van elkaar, is dat ze de perceptie moeten hebben dat verkeerd gedrag repercussies zal hebben.

Laten we een voorbeeld nemen : Ik zit op Higherlevel en organiseer daar een collectieve inkoop van de iPhone. Dertig mensen geven zich op en verklaren dat ze mee willen doen. De iPhones worden ingekocht, maar nu blijkt dat 20 mensen zijn afgehaakt. Worden ze daarvoor gestraft?
Ik denk dat dat antwoord sterk afhangt van de kwaliteit van profielen van een lid van een netwerk. Kan ik ongestraft een onzin naam opgeven, dan zal ik makkelijk weg kunnen lopen van een transactie – niemand kent mij toch en de kans dat iemand mij weet te achterhalen is laag. Dat is bijvoorbeeld anders, als ik overduidelijk het echt ben. Denk bijvoorbeeld aan een profiel op Linkedin, of mijn profiel op deze site : mijn telefoonnummer, adres en foto maken de pakkans groter. Zou je dit combineren met mijn financiële gegevens, dan vergroot je de kans dat ik keurig zal doen wat ik beloofd heb.

Een klein voorbeeld : er zijn al incassobureaus, die berichten om te betalen achterlaten op Hyves-pagina’s. Door de sociale druk die hierdoor onstaat, zullen mensen eerder betalen. Ook kan ik mij van een site als Linkedin voorstellen dat ze binnenkort met een inkoop-/Ecommerce-idee komen : het is een serieuze site, waar alles op alles wordt gezet om de profielen zo goed mogelijk te laten zijn. Daarbij hebben veel eenpitters zich erg afhankelijk gemaakt van de site, waardoor ze wel zullen uitkijken om hun vermelding daar in gevaar te brengen.
Voor een deel van de leden van Higherlevel geldt hetzelfde. Maar omdat we tot nu toe de focus hadden op laagdrempeligheid heeft HL een minder sterke E-commerce mogelijkheid dan Linkedin.

Conclusie

Door zo in deze presentatie te duiken kom ik tot de conclusie dat de presentatie niet wereldschokkend is : het is een combinatie van ontwikkelingen die je kan constateren en bestaande ideeën over sociale netwerken en hun potentie. Een echt ander concept van het sociale netwerk onstaat niet.
Ook vind ik dat er wel heel gemakkelijk gestapt wordt over het feit dat de meeste online sociale netwerken op zichzelf een heel zwakke band veroorzaken tussen de leden. Meestal hangen de netwerken aan elkaar door al eerder bestaande vriendschappen – dat is wat anders dan dat een online site daar een hand in had.

Wat deze presentatie voor mij boeiend maakt, is de helicopterview en de terug- en vooruitblik. Hierdoor krijg ik wel het gevoel dat er nog maar weinig voor nodig is om de oude wens van E-commerce via een community werkelijkheid te maken. En dat is, na 14 jaar, echt leuk.

Het meest bekaaid komen bedrijven er vanaf : ze kunnen maar weinig anders dan meelopen met het sociale netwerk, zo lijkt het. De Community lijkt almachtig en het bedrijfsleven mag er achteraan hobbelen. Dat de werkelijkheid een meer diffuus beeld oplevert en zal opleveren, daarvan ben ik overtuigd: zeker als je beseft dat de sociale netwerken nog niet of nauwelijks door hun leden gefinancierd worden, maar des te meer door de partnerships en advertenties van bedrijven.

Maar genoeg geschreven : hierbij de presentatie van Jeremiah Owyang van Forrester.

Jeremiah Owyang (zie post hierna) haalt uit zijn onderzoek dat Nederlanders flink vooruit lopen met sociale media. Hij is op dit moment in Nederland en vertelt via zijn blog o.a. over zijn gesprekken met Hyves en TheNextWeb hierover. Kijk op zijn blog, mocht je op de onderstaande presentatie reageren. Vooral als je een antwoord weet op zijn vraag waarom Nederlanders zo enthousiast zijn voor Social Media.

Online community voor een bestaande gemeenschap

Welke marketeer droomt er niet van : het starten van een internet community.

Maar weinig marketeers zullen het meemaken: de combinatie van bedrijven en online communities is tot nu toe geen sterke match. Laat staan met gemeentes of woningcorporaties – geen instellingen, waar je van zou verwachten dat ze zo gericht zijn op hun inwoners, dat ze een online community aan durven.

Introducing: Buurtleven.nl

Toch is dit precies wat Buurtleven wil zijn : vier grote Amsterdamse woning corporaties zijn dit gestart om de leefbaarheid van hun stad te verbeteren met behulp van het internet. En ze zijn serieus: uit alles blijkt dat ze niet over een nacht ijs gaan :

De corporaties gaan dit avontuur voor vijf (5!) jaar aan. De site wordt gerund door een professionele redactie en een netwerk aan buurtcorrespondenten. Webclusive zorgt voor de techniek en implementatie. Er zijn verschillende nieuwsstromen: berichten vanuit de reguliere media, ingezonden nieuws door bewoners en buurtgroepen en berichten van wijkcorrespondenten. De combinatie van professionele berichtgeving en bewoners die nieuws plaatsen heet uniek te zijn.

Verder is er veel aan gedaan om vooral te laten zien wat er in de buurt/wijk gebeurt. Dat komen bewoners te weten door in te loggen met een thuisgestuurde postcode. Uiteraard wordt dit allemaal getoond op een Google Map. Tot zover redelijk herkenbaar. Een aardige extra is dat je met je buurtbewoners in contact kan komen, ook al ken je hun email adres niet: contact gaat op basis van straat en nummer. Weer een barrière weg.
Buurtleven begint eerst met een beperkt aantal buurten. Dat is dan weer jammer: het zou mooi zijn als de hele stad in een keer zou meedoen.

Community binnen een levende gemeenschap

Wat mij van deze site treft is hoe anders het is dan normaal : dan moet je langzaam beginnen met een site/community en dan maar hopen dat het ooit zover komt dat je offline elkaar gaat ontmoeten (een belangrijke fase in het leven van een community). Bij Higherlevel kwamen we hier bijvoorbeeld pas aan toe na vijf jaar.

Hier gaat het andersom: een al lang bestaande gemeenschap van mensen krijgt een tool aangeboden, dat hun sociale netwerk versterkt. Zeg maar: de situatie die een gemiddelde marketing manager heeft : je hebt bestaande klanten en die biedt je nu een online omgeving aan. En dan maar hopen en wachten. Vaak levert het in een bedrijfsomgeving geen succes op: het is teveel “if we built it, they will come”. Het blijkt ook meer een dingetje van het reclamebureau en een of twee marketeers te zijn: te weinig passie is om echt een community mee op te starten. Het zijn eenmaal dingen die een langere adem vragen. Maar wat als je enerzijds interessante en up to date content biedt met een toegewijde groep goede mensen en je erin slaagt om de al bestaande gemeenschap te koppelen met je site ? Dan lijken de grootste hobbels geadresseerd.

Bestaande gemeenschap, bestaande initiatieven

Maar voor we allemaal gaan juichen, eerst nog wat beren op de weg. Want er zijn natuurlijk al diverse internet initiatieven in een “wired” stad als Amsterdam. En dan heb ik het nog niet eens over de typische stadsmedia, zoals bijvoorbeeld AT5 en Het Parool. Er zijn ook diverse sites, portals en blogs, die beweren precies dat te zijn voor een wijk of buurt, wat Buurtleven wil worden. Daarnaast heb heb je zelfs een direct concurrent, Buurtlink, die om ongeveer dezelfde redenen in het leven is geroepen en die goed bezocht wordt.

Het verschil lijkt hem dan te zitten in de samenwerking van de corporaties, die waarschijnlijk goed geworteld zijn in de stad en alle netwerken daarin; het doel van sociale cohesie waar ze een belang bij hebben en de lange adem die ze zeggen te hebben bij dit project. Dat maakt dat dit project een goede kans maakt. Maar het zal zich langdurig moeten bewijzen in de kritische Amsterdamse omgeving. Winning the hearts & minds zal een belangrijke taak zijn van het vaste Buurtleven-team.

Alle steden hun eigen community ?

Het zal spannend worden om te zien of het ook inderdaad over een jaar er nog staat en wat het resultaat is.
Als het niet gelukt is, dan hebben natuurlijk alle critici gelijk. Als het wel lukt, verwacht dan dat binnen 5 jaar alle grote steden een dergelijk opgezet concept hebben uitgeprobeerd. Voor marketeers zou het betekenen dat er een aardige case bijkomt wat het aan startinvestering (bloed, zweet, passie, veeel geduld en ook : geld) kost om werkelijk een online community te starten voor een bestaande klanten. En alleen al daarom is het te hopen dat dit concept slaagt.