Een oude vriend van mij werkt bij Boober.nl. Het is een bedrijf, dat de afgelopen weken nogal in het nieuws kwam, doordat de AFM er wat van vond. Sinds vandaag is de stand dat ze binnenkort weer mogen handelen.
Boober is niet alleen : in de USA en de UK zijn er bedrijven die volgens hetzelfde principe werken : Zopa en Prosper.
Het idee achter Boober is als volgt : de site koppelt mensen die geld willen lenen aan mensen die dit geld willen verstrekken. Om het risico van terugbetaling in te schatten, heeft de site een aantal beoordelingstechnieken en geeft elke potentiele lener een risico inschatting mee. Op basis hiervan kunnen “investeerders” zien welke premie opweegt tegen het risico van niet (op tijd) terugbetalen.
Tot zover : een “gewone” markt, waar vraag en aanbod bij elkaar komen. Maar wacht ! Het zou geen web2.0 zijn, als er niet een social network-aspect aan zou zitten. En dat doet het : het idee is dat als je onderdeel bent van een redelijk herkenbare groep mensen, dit proces beter werkt : je leent eerder aan een vriend dan een onbekende.
En omgekeerd : je bent wel gek als je niet op tijd je lening terugbetaalt aan een andere vriend….tenzij je het niet erg vindt dat je reputatie kapot gaat. En dat laatste is zeker geen goed idee in het internet-tijdperk.
Ook onderzoek van de Deutsche Bank laat zien : “Groups keep high-risk borrowers in check” (PDF)
Om het nog meer bijzonder te maken : mijn eerste reactie was : je zal wel gek zijn om als potentiele lener zo te koop te staan met je wens om te lenen. Als je op deze site staat, kan je blijkbaar niet van gewone banken krijgen. Ik verwachtte een site met zeer anonieme leners.
Maar ook hier is een bijzondere ontwikkeling : ten eerste is het slim van leners als ze vertellen waarom ze het geld nodig hebben. Anderen gaan veel verder en leggen vrijwel hun hele doopceel op het internet. Het resultaat hiervan is anders dan je denkt : deze openheid zorgt ervoor dat investeerders zeer snel hadden ingetekend op de leningaanvraag van deze man. Je reputatie is dus wel degelijk iets waard.
Maar ! hoor ik je zeggen : het is een slechte site ! Want de brave ambtenaren hebben ons gered door Boober te sluiten.
Okay, ik begrijp dat het niet al te leuk nieuws was, maar het is niet zo dramatisch. Integendeel misschien zelfs.
De bovenstaande manier van geld leners en verstrekkers aan elkaar binden, is eeuwen het domein geweest van banken. En die industrie is zwaar gereguleerd en gecontroleerd. En niet voor niets.
Dus nu komt iemand met een geheel nieuwe benadering, noemt zich geen bank en doet, kortom, dingen op een andere manier. Gelukkig heeft Boober direct contact opgenomen met de AFM toen ze live gingen met het bedrijf. Dat de AFM nu alsnog besloten heeft om een aantal vergunningen te eisen, is jammer. Maar begrijpelijk gezien de verantwoordelijkheid die de AFM heeft.
Het zou wel handig zijn, om te beseffen dat de oorsprong van de financiële dienstverlening juist ligt bij groepen mensen die elkaar kenden en die daardoor het risico aandurfden.
Wat je ook vindt van Boober, het is een van de eerste echt nieuwe concepten in de financiële dienstverlening de afgelopen jaren.
