Dat er een slachting kan plaatsvinden: ja, dat geloof ik wel – iedereen die te generieke diensten biedt/bood zal de komende jaren problemen gaan ondervinden: het is te gemakkelijk om dit werk nu door internet (zoek) diensten te laten doen.

En voor de hoop voor intermediairs : laten we vooral niet vergeten dat er nog zoiets is als innovatie – die bal ligt nu bij intermediairs. Ik zie nu al een aantal hoopvolle tekens.

Maar ik denk dat je een gevoelige snaar bij mij raakt: yup, mijn gedachten werden beïnvloed door wat angstige gevoelens. En inderdaad: ook door de huidige recessie worden mijn gedachten wat gekleurd.

Ik denk dat we het voor een groot deel eens zijn (he, jammer) – als generiek aanbod voldoende is, dan mogen deze partijen ze hebben. Ik wens inderdaad mijzelf toe dat ik meer te bieden hebben dan “zomaar” een marketing manager te zijn.

Wat Associates & Myler betreft: we gaan het zien waar het heengaat. Goed om te zien dat jij ook vinger aan de pols houdt.

Groet, Ewout.

Dat je inkoopvoorwaarden (die 15%) kunnen verbeteren: ja. Dat daarmee je totale prijs iets kan dalen: ja. Maar dat de prijs van de freelancers gaat dalen, no way. En wat hij stelde was: zowel de prijs (loon) als de inkoopvoorwaarden(het percentage). En dat zeg ik dus dat nooit zou zijn gebeurt. Je stelt dat ze graag voor grote bedrijven willen werken? Geloof ik je op je woord. Maar niet voor 25 euro per uur minder.

En vergeet niet: voor de ABN AMRO ook een andere bank. Net zo goed als die algemene interim marketing manager is natuurlijk ook ABN AMRO in te wisselen voor 10 of 20 andere grote bedrijven van naam en faam. Net zo goed als de concurrentie aan de freelancer kant is er een concurrentie aan de opdrachtgevers kant.

Dus dat je totale kostprijs omlaag gaat: ja, doordat je marge kan dalen. Dat is een kwestie van onderhandelen, een vaardigheid die men daar blijkbaar niet tot in de finesse bezit (zo blijkt tenminste uit zijn interview). Dat de uurprijs van een freelancer daalt: nee, dat zal niet snel gebeuren in economisch goede omstandigheden.

Wanneer deze clubs inderdaad de ENIGE ingang zijn heb je gelijk, maar zijn ze dat? Volgens mij kunnen nog veel partijen aan die organisaties leveren. En wat met detacheerders? Die zitten er (b.v. op IT gebied) meer dan genoeg. Kan je je via één van die partijen laten detacheren, ook geen probleem.

Ik geloof zeker wel in dergelijke constructies en sites. Zonder twijfel. Maar Ewout, jij redeneert nu vanuit moeten, controle en eisen. Als community man zou je toch moeten weten dat dat symptomen zijn van wantrouwen en in de vorige eeuw thuis horen. En dat gedreven op die drijfveren, je nooit het echte talent binnen zal halen omdat niemand zich daaraan confirmeert als het goed gaat. En vergeet niet, de krapte blijft zelfs als het slecht gaat, met alle pensioneringen.

En omdat ABN AMRO denkt vanuit controle, macht en inkoopvoorwaarde, geloof ik niet in associates. Daar zitten straks de kneusjes van de interim markt, want de rest weigert met ze zaken te doen. En dan zie je managers heel snel eieren voor hun geld kiezen en weer de bureaus inschakelen, of de freelance communitites die wel de talenten hebben.

Dank je voor je uitgebreide reactie, maar: toch begrijp ik je commenaar niet helemaal.

Dat Zondag verwachtte dat de prijs in totaal naar beneden ging: dat begrijp ik wel. Er werd met een intermediair een lagere marge afgesproken, wat dat intermediair zou doorvertalen in een aanbod aan freelancers tegen een lager uurtarief. Wil een freelancer niet, dan zijn er nog zoveel anderen, die wel graag bij Het Grote Bedrijf willen werken. (dit verzin ik overigens niet: zo blijkt het te werken).

Dat Assciates en Myler het normaliter lastig zouden hebben: dat begrijp ik. Maar zoals ik nu begrijp, komen er geen nieuwe freelancers meer binnen in (delen van) de moeder organisaties, tenzij via Assoc. of Myler. En dan wordt het ineens spannend: zij beheren de inkoop, de onderhandeling. Je komt niet langs ze, waardoor je alsnog wel je uurtarief omhoog kan schroeven.

En waar normaal de sluizen van dergelijke grote organisaties toch wel open blijven staan (een manager passeert gewoon de afdeling PZ) heb ik nu begrepen dat zelfs de RvB zich ertegen heeft bemoeit. Men heeft er blijkbaar genoeg van dat decreten als “alle externen de deur uit” gewoon aan de laars wordt gelapt door de eigen managers.

Dat dit een behoorlijk druk moet geven op Myler en Associates om alleen al het administratieve gedeelte te regelen, dat kan ik mij voorstellen.

Maar als de leiding van een bedrijf zich echt conformeert met dit soort afspraken, dan ontstaat er een groot voordeel in de onderhandeling: Er is weinig werk in de markt en veel aanbieders. Gooi maar omlaag je prijs. Kortom: de voordelen die je hebt als je goed inkoopt. Als je kan zeggen tegen een intermediair: je komt er niet meer in, tenzij je via mij komt – dat geeft je flink veel onderhandelingskracht.

Ik denk dat dit soort partijen vooral erg goed zijn, als de vraag en het aanbod naar/van externen relatief generiek is. Als er een algemene marketing manager wordt gevraagd, dan is er redelijk aanbod. Wordt er gevraagd naar een marketing manager met 42 jaar ervaring, dan wordt de spoeling dun. Ik verwacht daarom dat ze zich vooral richten op de 80% generiek in de prijs en zich minder druk maken om specialisten. Aangenomen dat er wel overal vraag is naar specialisten, natuurlijk.

Natuurlijk: In deze markt is iedere opdrachtgever koning in de onderhandeling. Als het dadelijk weer iets beter wordt, dan kan ik mij voorstellen dat er meer problemen ontstaan om de juiste mensen naar binnen te halen, als de condities erg scherp blijven.

Associates zal het ook niet redden. Het is geen onderneming zoals Freep of freelancetoday. Het is iets het speeltje van wat ABN AMRO mensen (die overigens het concept ook niet zelf bedacht hebben) met als doel zoveel mogelijk financiële producten te gaan verkopen aan de freelancers. Nu wil men graag en klus, maar die spam is men snel genoeg beu als het weer aantrekt.

En als je zo de quote van meneer Zondag leest begrijp je ook waarom hij blijkbaar niet echt veel begrijpt van de wereld:

Enige jaren geleden, toen ik verantwoordelijk was voor de inkoop van externen, had ik met een collega bedacht deze inkoop te centraliseren voor de gehele organisatie. We brachten zo het aantal leveranciers van de bank terug van 600 tot slechts 20. Onze verwachting was dat we zzp’ers vervolgens tegen lagere tarieven en betere voorwaarden konden inhuren bij de overgebleven intermediairs.

Waarom, in hemelsnaam, zou je mensen tegen lagere tarieven kunnen inhuren? Sinds wanneer daalt het salaris (daar is het toch mee te vergelijken) van iemand door inkoopvoordeel? Het is je reinste onzin. Dat is exact de reden waarom fusies in de gezondheidszorg (80% – 90% is loonkosten van de kosten) altijd méér kosten met zich meebrengen, niet minder. Idem bij banken, waarom hebben alle grote het zo zwaar? Omdat het niet nuttig was zo groot te zijn. En waarom zou ik mijn tarief verlagen omdat ik nu via een bepaald bureau werk?

Wat inderdaad had gekund is dat je bureaus minder marge pakken, betere voorwaarden dus. Maar blijkbaar is ook dat niet goed onderhandeld.

En wat men nu vooral koopt bij de bureaus is een garantie. Immers, bureau X zei dat het een goede man was, ja, dan zal dat toch wel? Dat gaan die sites nooit bieden. En niet te vergeten de relatieschenken die natuurlijk mooier zijn als je 10 euro per uur vangt een jaar lang aan marge dan dat je eenmalig 1.000 euro vangt als site.

Je hebt gelijk over de reisbranche, maar deze recessie zie ik nu wel een behoorlijke slachting houden onder de bestaande goede clubs. Dat hierna ongetwijfeld alle kleine bureautjes weer opstaan: dat zal ongetwijfeld.

Bedankt voor dat extra voorbeeld – ik zag ook een paar andere kandidaten, maar daar wist ik te weinig van of ik kon het succes/potentie ervan niet goed beoordelen. Maar UWV? Yup, dat is wel een behoorlijke club

Ik heb de naam van Freep.nl gewijzigd, sorry van de misspelling. Dat verdomde Twitter ook