Het jaar is goed gestart met een erg leuk en boeiend project bij De Lage Landen. Twee jaar geleden heb ik ze geholpen bij de her-lancering van Freo en dat is goed gegaan. Als je binnenkort naar een wedstrijd van PSV kijkt: check wie de shirtsponsor is. Nee, niet Philips.

Omdat dit goed is gegaan, heeft De Lage Landen mij opnieuw gevraagd te helpen met een online concept. En als de marktleider op gebied van factoring en leasing in Nederland je hiervoor vraagt, hoe kan je dan weigeren?

Dit jaar ga ik verder met het realiseren van social media met Saristos. De samenwerking met Edwin Duys bevalt goed en de eerste reacties van klanten is positief. Het enige probleem is dat ik nu ook moet bloggen voor dit blog. Combineer dit met mijn activiteiten als adviseur en mijn geschrijf op Twitter en Google+ en je begrijpt dat ik geen normale tijd meer over heb.

In 2012 verwacht ik weer boeiende ontwikkelingen – niet alleen met beide bedrijven, maar ik verwacht dat social, local en mobile in dit jaar sterk gaan groeien. En dat is maar goed ook: met al het economische onweer ben ik erg blij om te zien dat de online wereld hard blijft doorgaan en doorgroeien. Dat is leuk voor de online marketing wereld en erg goed voor de wereld in het algemeen.

De eerste reactie was natuurlijk onzekerheid : wat is hier gebeurd? WTF gaat iemand mij hakken? Op Google+ en Twitter kreeg ik gelukkig snel reacties, nadat ik mijn probleem had gepost.

Het was een obscure groep hakkers, die zichzelf Turkse hakkers noemt en een probleem heeft met Nederland. Ja, inderdaad erg duidelijk. Maar gelukkig had ik goed geluisterd naar +Jacques Soudan, die mij een automatische backup voor WordPress had aanbevolen. Dit had ik dus al. Nog een keer de laatste versie van WordPress geinstalleerd en ik was alweer van het probleem af.

De “Turkse” hakkers hadden blijkbaar dit goed gepland, want de volgende dag kreeg ik diverse tweets en mails dat ik “Op NU.NL stond!”.

Teveel eer. Maar ik moet het toegeven: het voelt toch wel raar om je eigen site op een lange lijst te staan. Alsof je het kwaad zelf vertegenwoordigt. Maar goed, als je dit lot deelt met PietPaulusma.nl en Ponyparkslagharen.com dan weet je dat je in gezelsschap bent van serieuze verzetshelden en dat verzacht het leed weer.

Leuk om te zien dat 3 jaar na “Email moet anders”, deze discussie nu lijkt te gaan kantelen: het einde van Email als belangrijkste communatiekanaal?

Als je de daaropvolgende discussies wilt lezen, check dan hier.

“I believe this description clearly describes Facebook’s behavior, and strongly urge Stop Badware partners such as Google (whose Safe Browsing service is also used by Mozilla and Apple), as well as Microsoft’s similar SmartScreen filter, to warn web users when visiting Facebook.”

Facebook is gaslighting the web. We can fix it. November 21, 2011. Facebook has moved from merely being a walled garden into openly attacking its users’ ability and willingness to navigate the res…

Hoezeer het mij ook spijt: het was bijna logisch dat het zo is gelopen. De hoofdschuldige is deze keer niet gebrek aan inspiratie of teveel aan werk (dit heeft wel geholpen), maar een nieuw sociaal netwerk: Google Plus.

Je moet weten dat je in Google Plus heerlijk veel ruimte krijgt om je verhaal kwijt te kunnen. Met bijna dezelfde faciliteiten als in WordPress. Maar dan met een ton aan leuke reacties van erg leuke mensen. (niet dat die hier niet te vinden zijn, maar toch). Dus ben ik vanaf Juli van dit jaar vooral daar bezig geweest om content te maken. (zit je er nog niet: ja, ik kan het je ernstig aan bevelen).

Verder had ik het nogal druk, tot aanstaande woensdag: ik had twee projecten tegelijkertijd lopen: bij Alliander was/ben ik projectleider tot woensdag en een project bij De Lage Landen (waar ik nog even niet veel over schrijf – het betreft alweer een nieuw online concept). En vorige week donderdag hield ik samen met mijn partner Edwin Duys een workshop over Social Media voor FBNed, een vereniging voor familiebedrijven. (Een van de conclusies: B2B Social Media in Nederland staat nog aan het begin)

Ik weet het: wees blij dat je zoveel werk hebt, maar toch: het aantal uren slaap van de afgelopen maanden was niet echt geweldig.

Maar nu wordt het weer December, iedereen gaat thuis opgesloten zitten en dan komt er weer voldoende content uit de pen.

http://gigaom.com/2011/11/26/10-years-gigaom/

Die uitdaging heb ik deze donderdag – we houden dan met Saristos een workshop over Social Media voor FBNet, een vereniging van familiebedrijven.

Denk bij familiebedrijven aan de stille kracht in onze economie: je kent ze wel, maar je ziet ze niet bij de beursberichten. Denk aan SHV, Bavaria, De Kuyper, Maaslander, Agio sigaren, om maar een paar te noemen.

Je zou zeggen: deze bedrijven hebben mond-tot-mond reclame uitgevonden, wat hebben wij ze dus te vertellen over social media?

Maar 150 jaar media ontwikkeling zorgt voor de nodige complexiteit en verwarring.

Dus proberen we dit zo simpel mogelijk te verbeelden. Zoals wel vaker met simpel mogelijk: dat kost nog wel wat moeite: hoe toon je een netwerk van mensen? Hoe laat je bereik (is niet hetzelfde als aandacht voor je boodschap) zien?

Ik zal de uitkomst hier later delen. Ben benieuwd hoe jullie dit aan vrienden, klanten of familie uitleggen.

http://thenextweb.com/google/2011/11/18/google-confirms-pages-getting-multi-admin-and-ownership-transfer/

http://thenextweb.com/google/2011/11/17/nasa-reaches-20000-followers-on-google-faster-than-it-did-on-twitter-and-facebook/

Speel:
Speel het spel waarin je zit zo goed mogelijk. Ontwikkel strategieën, die met de beste mee, leer, ontwikkel, verbeter.

Hack:
In de Speel fase hou je je aan de regels, die gesteld zijn door anderen. In deze fase kijk je of je deze regels kan aanpassen (Niet!:breken!) om je eigen doelen beter te realiseren.

Programmeer:
Maak het spel en de regels zelf. Ook hier breek je de regels van de maatschappij niet, maar heb je je eigen spel gemaakt.

Als je je dit kan voorstellen: in welke fase zit jij?

Om met het eerste te beginnen: om onbekende redenen heeft Klout.com in korte tijd de reputatie opgebouwd de beste reputatie site te zijn van het internet. Deze week deden ze een update en ze kregen direct het hele internet over zich heen – niet zo goed voor hun eigen reputatie.

Tegelijkertijd bijna kreeg Google+ een paar erg leuke features erbij. De leukste heeft ook met online reputatie te maken – Ripples. Hiermee kan je zien hoe een post op Google+ wordt gedeeld.

Eindelijk krijg je dus inzicht wat er gebeurt met je posts – nadat iemand hem heeft gedeeld naar zijn eigen netwerk. En dat is erg relevant: je hoopt toch dat je releavant bent voor tenminste een deel van je followers. En laten we eerlijk zijn: het ziet er ook erg mooi uit – het oog wil ook wat.

Kortom: het niveau van online reputatie is weer een stuk hoger komen te liggen.

Apple organiseerde een besloten bijeenkomst. Deze embed ik hier.

Je zou zeggen: ik ben er aan gewend. Sinds het begin van mijn internet activiteit zo rond 1994/95 moet ik wel van honderden sites lid zijn geworden – maar toch: ik was altijd voorzichtig.

Het begint met vertrouwen

Maar dit is de Google. Het bedrijf dat ik denk te kennen. Waarover ik tenminste één
presentatie heb gehouden en dat mij ook toen positief verbaasde. En dat zichzelf maatstaven voor “not-evilness” oplegt en niet van die lage. En het mooiste nog: dat hebben ze de wereld verteld en zich er tenminste 10 jaar aan gehouden. Nee, geen fanboi, maar voorzichtige bewonderaar? Zeker. En dus durfde ik ze te vertrouwen.

Een communicatiecentrum

Google Plus is 4 maanden geleden begonnen en het bevalt mij prima. Zeer prima, mag ik wel zeggen. Het begint met alle aspecten van privacy. De circles/kringen, waardoor je gedifferentieerd boodschappen kan versturen: voor de eerste keer sinds 1994 kan ik op één plek communiceren met de mensen van de Brainstorms-community, waar ik sinds 2000 lid van ben. En met mijn familie, vrienden, kennissen, hockeygenoten, dorpsgenoten – kortom: ik kan hier zonder zorgen mijn ei kwijt. Zo erg goed, dat ik dit blog eerlijk gezegd verontachtzaamd heb.

Mijn complete communicatiecentrum is er – eindelijk. Met alle gevoelens van controle en vrijheid die daarbij horen. Maar dat is nog alleen maar infrastructuur.

Mensen, discussies en sfeer

Het leukste zijn de mensen. Niet de usual suspects van Twitter, niet de familie en vrienden van Facebook. Verwonderlijk: geheel nieuwe mensen – kunstenaars, fotografen, veel fotografen. Nerds, boeiende vrouwen, Zuid Afrikanen, Amerikanen, Chinezen. Leuk, open en nieuwsgierig naar elkaar.

En dan het mooiste – er wordt gediscussieerd. Werkelijk, gediscussieerd. Lange posts met veel threaded commentaar. Waardoor je in een veel kortere tijd mensen veel sneller echt leert kennen. En waardoor je weer beseft wat argumenten waren.

Net zoals bij andere sociale netwerken is er een eigen sfeer. De kwaliteit van discussie en posts is behoorlijk hoog en dat willen we graag zo houden. Dus aan de ene kant is het verleidelijk om content van Google Plus over te zetten naar Hyves, Facebook en Twitter – aan de andere kant: die truc wordt niet geaccepteerd de andere kant op. Wee degene die iets tweet en dit laat landen in Google Plus. Je bent ogenblikkelijk herkenbaar en het aantal kringen waarin je zit, neemt zienderorgen af.

Er zijn meer sfeer elementen, die vertellen dat dit om meer gaat dan een groepje mensen, die als los zand samengeraapt zit onder een URL: er is een welkomstcomite voor newbies, er zijn helpteksten, kringen worden gedeeld met elkaar, normen en waarden worden besproken en uitgesproken en nu al: mensen spreken in groepen af om elkaar offline te ontmoeten.

Snel, meld je NU aan, of….

Adviseer ik je dus om als een speer naar Google Plus te gaan? Nee. Die tijd is geweest. Ik kan je alleen maar vertellen van mijn enthousiasme. Als je dit aanspreekt – leuk. Kom een keer kijken.

Nee, ik denk ook niet dat dit een Facebook of Twitter-killer is. Ik denk dat we in de tijd gekomen zijn dat netwerken naast elkaar blijven leven. En dat je kan kiezen bij welke sfeer en omgeving je het prettigste voelt. En deze ontwikkeling houdt niet op bij de huidige grote netwerken – er zullen alleen maar meer komen.

Daarbinnen denk ik dat Google Plus een erg aardige rol zal spelen. En ik ga proberen om in dit netwerk actiever te worden dan ik ooit in een groot sociaal netwerk ben geweest. Want als je iets moois vindt en je wilt dat het blijft bestaan – dan kan je er maar beter energie in steken.

Neem daarom de onderstaande presentatie goed door. Ik vond hem minder schokkend dan de laatste 4 jaar, maar misschien komt dat omdat ik er teveel van verwachtte.

Belangrijkste punten:

• Sterke opkomst van Chinese en Russische sites
• Sociaal netwerken blijft sterk groeien en is nu belangrijkste online activiteit te noemen
• Heftige groei van mobiele internet, -search en -advertenties
• User interface gaat naar touch/sound (verwijst naar Apple’s Siri)
• “Sound is going to be bigger than video”
• Ecommerce blijft maar groeien, mobile commerce is nu echt gestart
• Enorme groei van Amerika in mobiel internet – de achterstand van 5 jaar geleden is ingelopen
• Authentieke identiteit – waar gaat het heen, als je bijna niets meer geheim kan houden?
• Grote trend: de “empowerment” van mensen dankzij genetwerkte mobile tools

Samenvattend: weing nieuws onder de zon, Misschien kunnen we zo langzamerhand zelf de trends wel voorspellen. Als Meeker maar een keer per jaar de juiste data erbij laat zien.

Uiteindelijk lees ik ze allemaal, maar in de tussentijd groeit er een angstwekkende kolom papier naast mijn hoofd. Het gaat dan om de volgende meesterwerken:

• Chris Brogan – Trust Agents 
• Kees Zegers – Startkapitaal
• Cor Hospes – Geld verdienen met sociale media
• Alexander Bard, Jan Soderqvist - Netocracy
• Simon Sinek – Start with why
• Nancy Duarte – Resonate
• Brian Halligan, Dharmesh Shah - Inbound marketing
• Christopher Vogler - The writer’s journey

Ik denk dat dit redelijk standaard werken zijn voor mensen met dezelfde online marketing interesse als ik. Benieuwd wat zij er uit halen.

De meeste mensen hebben hun online reputatie wel onder controle. Maar ook de meest oplettenden worden verrast: een rare foto die zonder je medeweten online is gezet, een genant verhaal uit je studententijd. “Derden” kunnen voor vervelende verrassingen zorgen door prive gegevens online te zetten.

Familiearchieven online

Sinds kort heb ik een bijzondere variant hiervan ontdekt: familie archieven die online komen. Wees niet verbaasd als je familieverleden van de afgelopen 200 jaar al ergens online staat.

Verleden met scherpe kantjes

Dit zijn op het eerste gezicht geen schadelijke data. Maar er kunnen scherpe kantjes aan zitten: ziekte, welvaart, leeftijden, goed/slecht gedrag – er is veel uit af te leiden. Natuurlijk hebben deze gegevens geen impact op je. Maar moord, diefstal, oorlogsmisdaden, overspel, moetjes, echtscheiding, houden van slaven: wat zegt het over wie jij bent?

Een voorbeeld: we maken ons erg zorgen dat data van ons DNA ooit in de handen komen van verzekeraars: die zouden zien of we een verhoogde kans hebben om een ernstige ziekte te krijgen, met navenante stijging van je ziektekostenpremie. Zoals in dit voorbeeld. Of je hebt een familie met relatief veel criminelen – wie garandeert je dat toekomstige werkgevers hier niet op gaan letten?

Verleden tijd is een zwart gat

Ik maak misschien een heuvel van een molshoop. Maar ik probeer mij voor te stellen dat binnen korte tijd alle informatie van en rond iemand eenvoudig beschikbaar is. En dan is het verleden en de bescherming daarvan nog wel een zwart gat. Toch vreemd dat we steeds scherper gaan letten op de bescherming van de privacy, maar dat we het verleden daar nog niet toe rekenen.

In 1997 kwam Steve Jobs terug bij Apple, maar hij trof een bedrijf in grote problemen. Apple had een grote voorsprong op de rest van de industrie laten verpieteren. Door Windows 95 was Microsoft ineens beter in de graphical user interface. Tot grote woede van Apple fans- ze vonden terecht dat Microsoft schaamteloos Apple kopieerde. Microsoft was zeker vanaf toen de vijand.
Maar erger was dat Apple feitelijk failliet was. Geld was nodig en niet zo’n klein beetje ook.

Maar Microsoft had ook hoofdpijn: Apple was bijna verdwenen en Microsoft was oppermachtig – te machtig volgens de anti-monopolie krachten in de US. Er was ook toen al sprake dat Microsoft misschien opgedeeld moest worden.

En of het nu vriendschap was of kille berekening – de heren Jobs en Gates kwamen tot elkaar. De duivel leende Jobs 100 miljoen dollar, Microsoft Office kwam op de Mac en Internet Explorer werd (tijdelijk!) de standaard browser op de Mac.

Je ziet hier iemand iets verkopen, wat bijna onverkoopbaar is. Gejoel en boegeroep komt uit het publiek. De Keynote is niet glad en mooi – het is vooral het verkopen van het noodzakelijke kwaad.

Wat de reden ook is geweest van Gates: hij heeft geholpen om Apple te redden. Hij heeft niet de keynotes, noch het charisma. Maar zelden heeft een aggressief, strategisch karakter zich zo goed kunnen verschuilen achter een wat sullig en naïef uiterlijk.

Dus was Apple altijd succesvol? Nee, zeker niet. Ook zeer succesvolle bedrijven kunnen dus van het rechte pad afgaan. (de vrees is natuurlijk dat dit opnieuw zal gebeuren, nu Jobs het bedrijf verlaat).

Tegelijkertijd onderstreept deze omkeer het geniale van Steve Jobs – hij heeft het zeker niet altijd gemakkelijk gehad.

Dit alles bij elkaar zijn ingrediënten van een prachtig drama. Geniet daarom van de Keynote, die de redding en wederopstanding van Apple betekende.