Je weet gewoon dat je hier knallende koppijn van krijgt, maar toch: je wil meedoen. Ja, ondanks dat een eenvoudige 3D-bril je in de bioscoop al knallende koppijn geeft. Ondanks dat alles en iedereen je juist van die 3D brillen probeert af te krijgen (Nintendo 3D, Microsoft Kinnect, etc.) en ondanks het gegeven dat Google niet de meest fantastische User Interfaces maakt – toch wil je zo iets.

Wat is het? De Terminator Vision? Zijn we als digitale voorlopers gefrustreerd, omdat nu iedereen met smartphones rondloopt en we niet meer herkenbaar zijn als revolutionairen?

Hoe dan ook, verheug je er over: de Microsoft versie zal oneindig ellendiger zijn:

Google’s Project Glass

Uiteraard was Twitter een van de gesprekonderwerpen. Als echte oude mannen mijmerden hoe het was in 2007: “Dan liep je door Amsterdam en je zag dat iemand op Twitter zat….en ook in Amsterdam was!” of: “Dat je op Twitter zei:”Ik ben weer terug” en dat iedereen dat nog prettig vond”.

Nu was Twitter maar te druk geworden – je kon je vrienden niet terugvinden endoor de bomen was het bos niet meer zien. Vervolgens gaven we elkaar tips voor Lists, Groups en Circles. Maar de weemoed naar het kleine gezellige clubje met zijn merkwaardige gewoonte om gebogen boven de mobiel te zitten, was duidelijk.

We zongen de Pioniers blues.

Als je het niet herkent: het is opwindend om met een paar honderd mensen “iets” te beginnen online. De hele wereld verklaart je voor gek en jullie blijven stug volharden. De groep is nog klein, dus je leert elkaar snel en soms intiem kennen. Als er iets bijzonders gebeurt in het leven van een van de groep, dan wordt dat intens meebeleefd.

En dan wordt het ding succesvol. Zeer succesvol. In het begin gaat het nog wel, dan geniet je ervan. “Zie je nou wel” is het overheersende gevoel. Wordt het nog veel populairder (de massamedia pikken het op & Britney Spears) – dan gaat het voelen als een disco in de Torremolinos in de zomer.

“Maak dan een groep, waar je het kleine clubje in houdt” hoor ik je zeggen. Dat kan en dat doe ik ook. Maar toch is het iets anders.

Ik zeg regelmatig dat online gemeenschappen en netwerken net kroegen zijn. Heb je een fijne kroeg, waar je de mensen kent en wordt hij ineens populair – het voelt niet meer hetzelfde. Oplossing: of je zoekt een andere kroeg, of je past je aan. Zo eenvoudig is het.

Maar ik denk dat er nog iets anders meespeelt: pionier-zijn is een beleving – nadien lukt het bijna nooit meer om dat gevoel van eenheid, intimiteit en saamhorigheid terug te krijgen. Dat kan je alleen deels terughalen door nauw contact te houden met de oude groep – afspreken in een andere kroeg, of op een vast moment bij elkaar komen, of….. een nieuwe kroeg beginnen.

De afgelopen 5 jaar waren bijzonder, omdat in zeer rap tempo een massa mensen continue bezig waren om nieuwe site, app, tool, widget of mobiel te proberen. Adrenaline ging al stromen als “iets” nieuws werd aangekondigd – dan moest je erbij zijn.
Deze golf heeft zijn eigen junkies opgeleverd, die niet kunnen wachten tot er een nieuw fenomeen aan de horizon komt, om uit te proberen. Voor die junkies: ontdek de kennis en ervaring van je collega’s met Sciomino!

Ik probeer wat af te kicken.

Maar om toch niet helemaal een cold turkey te krijgen, ben ik erg blij met Google+, alle nieuwe tools die we met Saristos uitproberen en ik heb zojuist Instagram voor Android geïnstalleerd. O, en wacht: wie heeft er al gehoord van Project Glass?

Voor de echt oude mannen is er sinds kort een pioniers reünie. In een kroeg, natuurlijk.

Pioniers blues

Hoe lang gaat de bouw van de nieuwe site duren?

9 maanden? 3 weken? Kom op, jij bent de online expert – dus wat denk je?

Het antwoord is eenvoudig: dat hangt er maar helemaal van af.

Maak je een WordPress site voor een korte campagne, dan is het binnen een paar dagen gepiept zijn. Maak je een heftige corporate site met flinke integratie met een verouderd backoffice, dan….kan het wel even gaan duren.

De onvoorspelbaarheid van (complexe) sites

Ik heb gewerkt aan een kopieën van kleine, al bestaande sites, die vervolgens meer dan een jaar duurden om te maken; aan enorm grote en nieuwe sites, die meer dan 2,5 jaar namen om een beperkte oplevering te hebben. En aan kleine sites, die binnen een week of een paar weken klaar waren.

In absolute termen valt er geen peil op te trekken: er zijn teveel variabelen betrokken bij deze vraag. Hoe kleiner de site en minder afhankelijkheden en systemen – des te gemakkelijker is het in te schatten hoe lang het gaat duren. Wordt het complexer, ga dan niet raden: als je ICTers het niet kunnen, dan kan jij het zeker niet.

Wat ik je wel kan geven is een vuistregel, die ik van een vriend bij Centraal Beheer heb geleerd en die sindsdien elke keer bevestigd werd:

25% – 50% – 25%

De conceptfase van de bouw : de eerste 25%

In deze fase komt het marketingconcept van de site uit de doeken. Er wordt niet zichtbaar volcontinue gewerkt aan de site – waardoor deze fase ongemerkt lang kan duren. Ik tel bij deze fase het maken van het interaction design en de belangrijkste ontwerpen van het design.

(Meer dan) 50% van de tijd gaat zitten in de bouwfase.

De “echte” bouw zit in deze fase: het inrichten van het CMS, het programmeren, de aanpassingen in het backoffice en de data uitwisseling tussen voor-en achterkant van de site. Deze fase loopt tot en met oplevering aan de klant door de bouwende partij.

Hierbij hoort ook het aanmaken van redirects van de oude naar de nieuwe site, instellen van het statistieken programma en voorkomen dat de oude metingen en de nieuwe niet meer op elkaar aansluiten.

Het is de lastigste fase – hier komen alle ideeën, systemen en afhankelijkheden bij elkaar. Er hoeft maar weinig fout te gaan in deze fase, of je gaat uit de tijd lopen.

De laatste 25% – de nabehandeling

De vergeten fase: het projectteam is opgeheven, de marketeers willen al naar huis. Maar hou er rekening mee dat nog 25% van de totale tijd nodig is voor de site helemaal is. En het optimaliseren van de site tel ik daar niet bij.

Deze laatste fase viel mij eerst niet goed op: de meeste projectteams zijn dan al ontmanteld: het zijn de stille collega’s die de rest afmaken. Pas toen een collega bij Proteq.nl mij precies liet zien hoeveel werk hij achter de coulissen nog moest doen, terwijl ik aan de voorkant stond te proosten, viel bij mij het kwartje.

Webmasters, ICT-afdelingen en tekstschrijvers zullen je zonder uitzondering vertellen dat een site nog veel gebreken heeft, als hij al is opgeleverd. Denk aan het weghalen van bugs, checken van alle links, (echt) laten werken van advies-/rekentools en veel, heel veel helpteksten en informatie i-tjes.

Gebruik de regel voor realisme

De regel heeft mij geholpen om collega’s en projectleiders duidelijk te maken hoe lang de site zou kunnen duren. Daarmee voorkom je al veel stress op de planning en al te enthousiaste ideeën over de omzet.

Een vuistregel voor de bouw van een website

Ik was natuurlijk gek om 5 jaar geleden mijn bedrijf te starten:
zonder businessplan, overhaast, ‘s avonds gebeld door een vriendje en 2 dagen later op interview: “of je maandag al kan beginnen”.

“Ja”-zeggen blijkt eenvoudiger dan het schrijven van een lange termijn visie. Zeker als het goed voelt en je niet acuut door het ijs zakt, de eerste dagen. Blij dat ik toen de eerste stapjes heb gezet – 5 jaar later is dit gegroeid naar een enorm pak ervaring en inzichten.

Nu, 5 jaar later, ben ik iets wijzer en weet beter wat ik wel en niet wil. Maar gelukkig nog steeds zo gek, om de boeiendste en gewaagste ideeen na te blijven jagen.

Volgende 5 !

Februari 2012 – het eerste lustrum van Onedaycompany

Het jaar is goed gestart met een erg leuk en boeiend project bij De Lage Landen. Twee jaar geleden heb ik ze geholpen bij de her-lancering van Freo en dat is goed gegaan. Als je binnenkort naar een wedstrijd van PSV kijkt: check wie de shirtsponsor is. Nee, niet Philips.

Omdat dit goed is gegaan, heeft De Lage Landen mij opnieuw gevraagd te helpen met een online concept. En als de marktleider op gebied van factoring en leasing in Nederland je hiervoor vraagt, hoe kan je dan weigeren?

Dit jaar ga ik verder met het realiseren van social media met Saristos. De samenwerking met Edwin Duys bevalt goed en de eerste reacties van klanten is positief. Het enige probleem is dat ik nu ook moet bloggen voor dit blog. Combineer dit met mijn activiteiten als adviseur en mijn geschrijf op Twitter en Google+ en je begrijpt dat ik geen normale tijd meer over heb.

In 2012 verwacht ik weer boeiende ontwikkelingen – niet alleen met beide bedrijven, maar ik verwacht dat social, local en mobile in dit jaar sterk gaan groeien. En dat is maar goed ook: met al het economische onweer ben ik erg blij om te zien dat de online wereld hard blijft doorgaan en doorgroeien. Dat is leuk voor de online marketing wereld en erg goed voor de wereld in het algemeen.

Gelukkig 2012 !

De eerste reactie was natuurlijk onzekerheid : wat is hier gebeurd? WTF gaat iemand mij hakken? Op Google+ en Twitter kreeg ik gelukkig snel reacties, nadat ik mijn probleem had gepost.

Het was een obscure groep hakkers, die zichzelf Turkse hakkers noemt en een probleem heeft met Nederland. Ja, inderdaad erg duidelijk. Maar gelukkig had ik goed geluisterd naar +Jacques Soudan, die mij een automatische backup voor WordPress had aanbevolen. Dit had ik dus al. Nog een keer de laatste versie van WordPress geinstalleerd en ik was alweer van het probleem af.

De “Turkse” hakkers hadden blijkbaar dit goed gepland, want de volgende dag kreeg ik diverse tweets en mails dat ik “Op NU.NL stond!”.

Teveel eer. Maar ik moet het toegeven: het voelt toch wel raar om je eigen site op een lange lijst te staan. Alsof je het kwaad zelf vertegenwoordigt. Maar goed, als je dit lot deelt met PietPaulusma.nl en Ponyparkslagharen.com dan weet je dat je in gezelsschap bent van serieuze verzetshelden en dat verzacht het leed weer.

Turks Gehakt

Leuk om te zien dat 3 jaar na “Email moet anders”, deze discussie nu lijkt te gaan kantelen: het einde van Email als belangrijkste communatiekanaal?

Als je de daaropvolgende discussies wilt lezen, check dan hier.

Atos verbiedt interne email

“I believe this description clearly describes Facebook’s behavior, and strongly urge Stop Badware partners such as Google (whose Safe Browsing service is also used by Mozilla and Apple), as well as Microsoft’s similar SmartScreen filter, to warn web users when visiting Facebook.”

Facebook is gaslighting the web. We can fix it. November 21, 2011. Facebook has moved from merely being a walled garden into openly attacking its users’ ability and willingness to navigate the res…

Facebook maakt misbruik van het web

Toveren is niet moeilijk: een barok-zaal, sfeerverlichting, een bassiste en een verteller, die mo…

Hoezeer het mij ook spijt: het was bijna logisch dat het zo is gelopen. De hoofdschuldige is deze keer niet gebrek aan inspiratie of teveel aan werk (dit heeft wel geholpen), maar een nieuw sociaal netwerk: Google Plus.

Je moet weten dat je in Google Plus heerlijk veel ruimte krijgt om je verhaal kwijt te kunnen. Met bijna dezelfde faciliteiten als in WordPress. Maar dan met een ton aan leuke reacties van erg leuke mensen. (niet dat die hier niet te vinden zijn, maar toch). Dus ben ik vanaf Juli van dit jaar vooral daar bezig geweest om content te maken. (zit je er nog niet: ja, ik kan het je ernstig aan bevelen).

Verder had ik het nogal druk, tot aanstaande woensdag: ik had twee projecten tegelijkertijd lopen: bij Alliander was/ben ik projectleider tot woensdag en een project bij De Lage Landen (waar ik nog even niet veel over schrijf – het betreft alweer een nieuw online concept). En vorige week donderdag hield ik samen met mijn partner Edwin Duys een workshop over Social Media voor FBNed, een vereniging voor familiebedrijven. (Een van de conclusies: B2B Social Media in Nederland staat nog aan het begin)

Ik weet het: wees blij dat je zoveel werk hebt, maar toch: het aantal uren slaap van de afgelopen maanden was niet echt geweldig.

Maar nu wordt het weer December, iedereen gaat thuis opgesloten zitten en dan komt er weer voldoende content uit de pen.

December, (on)rust maand

Privacy en Facebook – altijd moeilijk

http://gigaom.com/2011/11/26/10-years-gigaom/

Om Malik blogt 10 jaar over tech

Die uitdaging heb ik deze donderdag – we houden dan met Saristos een workshop over Social Media voor FBNet, een vereniging van familiebedrijven.

Denk bij familiebedrijven aan de stille kracht in onze economie: je kent ze wel, maar je ziet ze niet bij de beursberichten. Denk aan SHV, Bavaria, De Kuyper, Maaslander, Agio sigaren, om maar een paar te noemen.

Je zou zeggen: deze bedrijven hebben mond-tot-mond reclame uitgevonden, wat hebben wij ze dus te vertellen over social media?

Maar 150 jaar media ontwikkeling zorgt voor de nodige complexiteit en verwarring.

Dus proberen we dit zo simpel mogelijk te verbeelden. Zoals wel vaker met simpel mogelijk: dat kost nog wel wat moeite: hoe toon je een netwerk van mensen? Hoe laat je bereik (is niet hetzelfde als aandacht voor je boodschap) zien?

Ik zal de uitkomst hier later delen. Ben benieuwd hoe jullie dit aan vrienden, klanten of familie uitleggen.

Hoe vertel je een 300-jarige over Social Media?

http://thenextweb.com/google/2011/11/18/google-confirms-pages-getting-multi-admin-and-ownership-transfer/

Google Pages worden meer bruikbaar: http://thenextweb.com/google/2011/11/18/google-confirms-pages…

http://thenextweb.com/google/2011/11/17/nasa-reaches-20000-followers-on-google-faster-than-it-did-on-twitter-and-facebook/

In 4 dagen in 20.000 circles? NASA bewijst dat op GooglePlus. http://thenextweb.com/google/2011/1…

Speel:
Speel het spel waarin je zit zo goed mogelijk. Ontwikkel strategieën, die met de beste mee, leer, ontwikkel, verbeter.

Hack:
In de Speel fase hou je je aan de regels, die gesteld zijn door anderen. In deze fase kijk je of je deze regels kan aanpassen (Niet!:breken!) om je eigen doelen beter te realiseren.

Programmeer:
Maak het spel en de regels zelf. Ook hier breek je de regels van de maatschappij niet, maar heb je je eigen spel gemaakt.

Als je je dit kan voorstellen: in welke fase zit jij?

Goedemorgen. Ik las een interessante manier om je leven op te delen in fasen: Speel, Hack, Progra…

Om met het eerste te beginnen: om onbekende redenen heeft Klout.com in korte tijd de reputatie opgebouwd de beste reputatie site te zijn van het internet. Deze week deden ze een update en ze kregen direct het hele internet over zich heen – niet zo goed voor hun eigen reputatie.

Tegelijkertijd bijna kreeg Google+ een paar erg leuke features erbij. De leukste heeft ook met online reputatie te maken – Ripples. Hiermee kan je zien hoe een post op Google+ wordt gedeeld.

Eindelijk krijg je dus inzicht wat er gebeurt met je posts – nadat iemand hem heeft gedeeld naar zijn eigen netwerk. En dat is erg relevant: je hoopt toch dat je releavant bent voor tenminste een deel van je followers. En laten we eerlijk zijn: het ziet er ook erg mooi uit – het oog wil ook wat.

Kortom: het niveau van online reputatie is weer een stuk hoger komen te liggen.

Google Plus : Ripples

Apple organiseerde een besloten bijeenkomst. Deze embed ik hier.

Afscheidsceremonie van Steve Jobs door Apple

Je zou zeggen: ik ben er aan gewend. Sinds het begin van mijn internet activiteit zo rond 1994/95 moet ik wel van honderden sites lid zijn geworden – maar toch: ik was altijd voorzichtig.

Het begint met vertrouwen

Maar dit is de Google. Het bedrijf dat ik denk te kennen. Waarover ik tenminste één
presentatie heb gehouden en dat mij ook toen positief verbaasde. En dat zichzelf maatstaven voor “not-evilness” oplegt en niet van die lage. En het mooiste nog: dat hebben ze de wereld verteld en zich er tenminste 10 jaar aan gehouden. Nee, geen fanboi, maar voorzichtige bewonderaar? Zeker. En dus durfde ik ze te vertrouwen.

Een communicatiecentrum

Google Plus is 4 maanden geleden begonnen en het bevalt mij prima. Zeer prima, mag ik wel zeggen. Het begint met alle aspecten van privacy. De circles/kringen, waardoor je gedifferentieerd boodschappen kan versturen: voor de eerste keer sinds 1994 kan ik op één plek communiceren met de mensen van de Brainstorms-community, waar ik sinds 2000 lid van ben. En met mijn familie, vrienden, kennissen, hockeygenoten, dorpsgenoten – kortom: ik kan hier zonder zorgen mijn ei kwijt. Zo erg goed, dat ik dit blog eerlijk gezegd verontachtzaamd heb.

Mijn complete communicatiecentrum is er – eindelijk. Met alle gevoelens van controle en vrijheid die daarbij horen. Maar dat is nog alleen maar infrastructuur.

Mensen, discussies en sfeer

Het leukste zijn de mensen. Niet de usual suspects van Twitter, niet de familie en vrienden van Facebook. Verwonderlijk: geheel nieuwe mensen – kunstenaars, fotografen, veel fotografen. Nerds, boeiende vrouwen, Zuid Afrikanen, Amerikanen, Chinezen. Leuk, open en nieuwsgierig naar elkaar.

En dan het mooiste – er wordt gediscussieerd. Werkelijk, gediscussieerd. Lange posts met veel threaded commentaar. Waardoor je in een veel kortere tijd mensen veel sneller echt leert kennen. En waardoor je weer beseft wat argumenten waren.

Net zoals bij andere sociale netwerken is er een eigen sfeer. De kwaliteit van discussie en posts is behoorlijk hoog en dat willen we graag zo houden. Dus aan de ene kant is het verleidelijk om content van Google Plus over te zetten naar Hyves, Facebook en Twitter – aan de andere kant: die truc wordt niet geaccepteerd de andere kant op. Wee degene die iets tweet en dit laat landen in Google Plus. Je bent ogenblikkelijk herkenbaar en het aantal kringen waarin je zit, neemt zienderorgen af.

Er zijn meer sfeer elementen, die vertellen dat dit om meer gaat dan een groepje mensen, die als los zand samengeraapt zit onder een URL: er is een welkomstcomite voor newbies, er zijn helpteksten, kringen worden gedeeld met elkaar, normen en waarden worden besproken en uitgesproken en nu al: mensen spreken in groepen af om elkaar offline te ontmoeten.

Snel, meld je NU aan, of….

Adviseer ik je dus om als een speer naar Google Plus te gaan? Nee. Die tijd is geweest. Ik kan je alleen maar vertellen van mijn enthousiasme. Als je dit aanspreekt – leuk. Kom een keer kijken.

Nee, ik denk ook niet dat dit een Facebook of Twitter-killer is. Ik denk dat we in de tijd gekomen zijn dat netwerken naast elkaar blijven leven. En dat je kan kiezen bij welke sfeer en omgeving je het prettigste voelt. En deze ontwikkeling houdt niet op bij de huidige grote netwerken – er zullen alleen maar meer komen.

Daarbinnen denk ik dat Google Plus een erg aardige rol zal spelen. En ik ga proberen om in dit netwerk actiever te worden dan ik ooit in een groot sociaal netwerk ben geweest. Want als je iets moois vindt en je wilt dat het blijft bestaan – dan kan je er maar beter energie in steken.

Google Plus – ervaring van het begin

Neem daarom de onderstaande presentatie goed door. Ik vond hem minder schokkend dan de laatste 4 jaar, maar misschien komt dat omdat ik er teveel van verwachtte.

Belangrijkste punten:

• Sterke opkomst van Chinese en Russische sites
• Sociaal netwerken blijft sterk groeien en is nu belangrijkste online activiteit te noemen
• Heftige groei van mobiele internet, -search en -advertenties
• User interface gaat naar touch/sound (verwijst naar Apple’s Siri)
• “Sound is going to be bigger than video”
• Ecommerce blijft maar groeien, mobile commerce is nu echt gestart
• Enorme groei van Amerika in mobiel internet – de achterstand van 5 jaar geleden is ingelopen
• Authentieke identiteit – waar gaat het heen, als je bijna niets meer geheim kan houden?
• Grote trend: de “empowerment” van mensen dankzij genetwerkte mobile tools

Samenvattend: weing nieuws onder de zon, Misschien kunnen we zo langzamerhand zelf de trends wel voorspellen. Als Meeker maar een keer per jaar de juiste data erbij laat zien.

Mary Meeker – trends 2011