Crimsonfox is een Japans Augmented Reality-spel. Overal in de stad zijn hints, tips, trucs en schatten bewaard en de enige manier waarop je ze kan vinden, is via je smartphone.
An sich niet zo heel veel nieuws: in zijn “Smart Mobs” uit 2003 vertelt Howard Rheingold van een SMS-spel dwars door Oslo, waarbij er prooien en jagers waren. Maar nu zijn er visuele aspecten bij gekomen. Mooi. Want een van de eerste tweets die ik de wereld in zond ging over het virtueel kunnen tennissen in een stad. Waarbij de andere speler(s) aan de andere kant van de stad zouden staan en een naderende bal zich bijv door getik van je smartphone zou verraden. Never a dull moment.

Dat moet nog even wachten. Tot die tijd: Crimson fox.

De laag tussen mens en machine, kortweg genoemd “User Interface” is een belangrijk ontwikkelingsgebied.

User Interface ontwikkeling

Zaten we nog niet lang geleden volkomen op ons gemak achter een grote glanzende bak te typen en te bewegen met een muis, al snel kwamen we er dankzij Apple achter dat dit niet slim was. De iPod liet zien dat je met je vingers erg gemakkelijk een redelijk complexe machine kon bedienen. Daarna kwam er multitouch gebruiksvoorwerpen, waarbij het toetsenbord en muis vervangen werden door -alweer – de vingers. De iPhone en binnenkort de iPad maken steeds complexer gebruik van onze natuurlijke user interfaces, onze vingers. Naar ik hoop gaat hier binnenkort serieus de stem ook bijkomen als manier om een computer aan te sturen.

Maar het blijft een hoop gedoe: je hebt een computer en je moet hem bedienen met een deel van je lichaam. Dat moet simpeler kunnen! Dus waarom niet je lichaam gebruiken als interface tussen je vingers en je computer? Je lichaam heb je namelijk altijd bij je.

Skinput

Dat moet ongeveer de gedachte zijn geweest voor het ontwikkelen van “Skinput” – een idee, waarbij je delen van je lichaam of zelfs je vingers gebruikt om commando’s te geven aan een computer.
Dat is even wennen, maar het voelt denk ik al snel vrij natuurlijk. Bovendien voel je behoorlijk accuraat waar delen van je lichaam zitten (probeer maar eens met je ogen dicht je pols aan te raken), waardoor de kans op fouten gering zal zijn. Straaljager piloten bedienen computers deels met hun ogen – door te knipperen zetten ze functies aan of uit, die op de binnenkant van hun viziers geprojecteerd zijn.

Uiteraard zal dit maar voor een deel van alle functies van een computer ooit interessant zijn. Voor als je twijfelt: bedenk hoe je arm zal voelen als je er een businessplan op hebt zitten typen. Bij die pijn vergeleken zal RSI een lachertje zijn.

Eergisteren kwam ComScore, een relevant onderzoeksbureau, naar buiten met interessante data over mobiel internet gebruik in de VS.

In Januari 2010 heeft 11.1% van alle mobiele telefoon gebruikers een sociaal netwerk gebruikt via een mobile browser. Dit is een verhoging met 4.6% ten opzichte van vorig jaar. Veel van deze groei komt van smart phone gebruikers: 30.8% van deze groep gebruikt een sociaal netwerk via hun mobiele browser. Gewone telefoon gebruikers deden dit slecht in 6.8% van de gevallen.

25.1 miljoen gebruikers surften naar Facebook, 112 % meer dan vorig jaar. MySpace trok 11.4 miljoen gebruikers. Twitter trok 4.7 miljoen mobiele gebruikers in Januari, 347%  meer dan vorig jaar.

En hoe netwerkt Nederland mobiel ?

Als 30 miljoen gebruikers in de US hun sociale netwerken via hun mobieltjes bekijken – hoeveel zal dit dan wel niet in Nederland zijn? Als de US-data een indicatie zijn, dan zou dat betekenen dat 10% van de Nederlanders (en waarschijnlijk meer) Twitter, Hyves, Linkedin en andere netwerken checken via hun mobiel.

De werkelijkheid is anders, suggereert een Vodafone-onderzoek uit begin 2009: ruim 25% van de Nederlanders tussen 16 en 39 jaar checken hun sociale netwerken al op deze manier! Kortom: De US loopt achter op Nederland. Altijd goed om te weten.

Enne..als die 25% van de mensen klaar is met hun sociale netwerk – waar gaan ze dan heen? Is uw site al klaar voor mobiel surfen? (Die van mij nl nog niet…)

Het zat er aan te komen. In december vorig jaar kondigde Google haar mobiele product Google Goggles voor Android aan. Het product stelt je in staat om afbeeldingen van voorwerpen te herkennen. De applicatie werkt behoorlijk goed, maar bewegende, levende voorwerpen bleek nog wel eens lastig. Maar het ging al behoorlijk goed voor een nieuwe applicatie. Wat zou de volgende stap zijn?

In Barcelona, op een groot mobiel congres, kondigde een Zweeds bedrijf de volgende stap aan: als je al voorwerpen kan herkennen, waarom dan niet gezichten? En dat is wat Recognizr doet. Ondanks dat het redelijk voorspelbaar was, is er direct een aparte naam voor verzonnen : Augmented Identity.

Hoe het werkt

Een gebruiker opent Recognizr en richt de camera van zijn mobiel op een persoon. De software van een ander bedrijf, Polar rose, vindt zijn gezicht een maakt een unieke digitale profiel door meting van delen van het gezicht en door een 3-D model te bouwen van het gezicht.  Het profiel wordt vergeleken met profielen die al in een datbase staan. Als die persoon meedoet met Recognizr en een profiel en foto heeft ge upload, dan stuurt de server de bekende gegevens terug naar de mobiel. Denk bijvoorbeeld profielen in Twitter en Facebook.
(Er zit trouwens nog een Hollands tintje aan deze app: Polar Rose’ director of Solutions is Thijs Stalenhoef. Na zijn studie aan de universiteit Twente werkt hij nu voor het Deens bedrijf Polar Rose.)

De volgende stap

Maar ik denk dat het hier niet bij zal blijven.  Hoe lastig is het om ook onbekende mensen op deze manier te herkennen? Goggles zit al erg dichtbij het moment dat je je mobiel op een foto kan richten, waarna deze vergeleken wordt met diverse foto’s die al op het internet staan. Met Recognizr erbij is het niet moeilijk meer om van bewegende mensen te checken of ze al foto’s op het internet hebben staan. Overigens: op dit blog heb je hier eerder over kunnen lezen. Ik dacht toen dat deze app binnen 1 jaar op de markt zou komen – die voorspelling klopte: binnen 7 maanden staat Recognizr er nu.

Gebruik van Augmented Identity

Combineer Recognizr met het profiel, tags of de tekst die meestal bij foto staat en je hebt de droom van elke stalker.  Toegegeven: het is mijn iets te snelle reactie op de tool. Je zal maar een vrouw zijn: je loopt over straat en zonder dat je het weet wordt een foto van je gemaakt. Iemand weet nu je naam en met een klein beetje mazzel waar je woont en nog meer. Ik verwacht dan meer burka’s op straat. En een heleboel mensen die elke vorm van sociale data van het internet gaan poetsen.

Als je aan de positieve kant kijkt: het zal mensen helpen die, zoals ik, problemen hebben om namen van mensen te herkennen. Of van verlegen mensen, die eerst willen weten met wie ze te maken hebben, voor met ze kennis te maken. De truck van de stalkers kan natuurlijk ook andersom: criminelen die over straat lopen zullen geen kans maken om ongemerkt op weg te zijn naar de volgende kraak. Andersom zal een ex-crimineel voor altijd moeten boeten voor zijn of haar daad.

Marketing toepassing

Het is een cliché, maar weer is een deel van Minority Report geen toekomst meer, maar realiteit: als bedrijven weten wie je bent (en of je klant bent) – verwacht dan veel reclame op basis van je gezicht. Word je al bang?

Nog een video van de afgelopen TED-conferentie: Blaise Aguera y Arcas, een ingenieur van Microsoft en bedenker van Photosynth, laat op de laatste TED-conference een paar mooie voorbeelden zien van Augmented Reality en maps.

Ik kan over de toepassingen hiervan nog wel uren doorgaan: van historische reizen, waarbij je geschiedenis van honderden jaren geleden kan bekijken op de plaats waar het gebeurde ( “heb je al de onthoofding van Oldebarnevelt meegemaakt?”), tot de reconstructie van misdrijven door de politie, tot enorm veel games, die alleen goed te volgen zijn door mensen met een augmented reality-bril (schatten die in de “echte” wereld verstopt zijn, bijvoorbeeld). Allemaal doordat het steeds makkelijker is om data vast te hechten aan een plaats.

Het zal dus ook mogelijk worden voor bedrijven om op een locatie een virtuele dienst aan te bieden, waardoor mensen op die plaats alleen ervan kunnen genieten. Denk aan een stierengevecht, dat in een lege arena gehouden wordt. De opnamen van een opera, in een leeg theater. Je kan een voetbalwedstrijd bekijken met zijn allen in een ander stadion, dan waar hij echt gehouden wordt.

Het allermooist wordt natuurlijk, als al die data ook nog eens een keer door verschillende deelnemers veranderd kunnen worden. Dan kan je bijvoorbeeld ergens op de wereld met elkaar voetbal spelen – zonder dat een van de spelers daadwerkelijk aanwezig is.

Het Holodeck van StarTrek ziet er misschien iets anders uit – het begint al erg bekende trekjes te vertonen.

Depressie of geen depressie: Google blijft innoveren. Waar sommigen twijfelen: “gaat de QR-code wel of niet de standaard worden voor mobiel internet?”, gaat Google gewoon aan de slag. Hoewel we in de tussentijd wel weten dat “gewoon” bij Google meestal betekent dat de slimste mensen van de wereld zich over een probleem hebben gebogen.

Als je kijkt naar het onderstaande promo-filmpje, dan krijg je wellicht het idee dat Google Goggles een heel eenvoudig product is. Dit is ver van de waarheid. Goggles maakt het mogelijk om sneller iets te vinden op je mobiel, op basis van de herkenning van foto’s en plaatjes. Iets wat tot voor kort extreem moeilijk was. Nog steeds is het geen makkelijke zaak: Google zegt zelf dat een flink aantal zaken nog niet met Goggles te bekijken is. En het is tot alleen nog beschikbaar op het Android platform.

Wat belangrijk aan Goggles is, is dat het sterk aansluit op onze normale manier van zoeken: we zien een beeld en herkennen dat. Of laten het een ander zien. Als die ander het niet kan zien, moeten we woorden gebruiken om het beeld te beschrijven. Met woorden zoeken is daarom eigenlijk een omweg: beelden zijn veel directer. Zoeken met beelden is daarom potentieel ook veel sneller. En als het Goggles lukt om een indirecte weg als woorden of QR-codes over te slaan: dan is er weer een belangrijke barrière weg voor het succesvol worden van mobiel internet.

De Apple-community is op dit moment gek aan het worden: al 2, 3 jaar gaan er geruchten dat een Apple-tablet in de maak is. Dit is een computer die groter zou zijn dan een iPhone en kleiner dan een laptop. Ideaal voor het kijken naar videos, lezen van digitale boeken en bekijken van foto’s. Voor Apple zou dit het antwoord zijn op de zeer goedkope en populaire Netbook-computers.
Maar zeker weten doet niemand het. En dus gaat de geruchtenmachine in overdrive en wordt de Apple-tablet nu al eigenschappen toegedicht die de iPhone reduceert tot een simpele afstandsbediening.

En dan blijkt ineens Microsoft nog te leven – zij hebben ook een tablet computer in de maak! Eigenlijk niet vreemd: ze lieten al in 2006 een tablet zien, die toen de code naam “Origami” had. (check de video) . De 2009-versie is Ultra geheim en heet project “Courier”. (Hoewel: zou je, als je onderstaande video hebt laten maken, het echt zo geheim willen houden?).
Ik moet zeggen: het ziet er niet eens zo vervelend uit. Wat wel vervelend is : de vraag – welke behoefte vervult een dergelijke tablet in verhouding tot een laptop of een smartphone? En daar kan ik geen antwoord op geven. Het wachten is tot Apple een mirakel verricht en een geheel nieuwe categorie computing devices (alweer) bedenkt.

Tot die tijd: zie hoe Microsoft toch langzaam leert van Apple hoe je nieuwe producten introduceert via video.

Augmented reality legt een informatielaag over de werkelijkheid heen. Dat een mobiele telefoon geschikt is om dit in de echte wereld te doen bleek al eerder, onder andere met Layar van SPRX. Dit soort applicaties is op dit moment enorm aan het groeien. De nieuwe generatie smartphones zorgen daar wel voor, door goede cameras en snelle internetverbinding.

De mogelijkheden van augmented reality zijn volgens mij ongekend – werd onze wereld al verrijkt door de informatie van het internet, nu dient zich de combinatie van die kennis aan met de werkelijkheid waarin die kennis belangrijk is, op het moment dat dit relevant is. Om een kleine opsomming te noemen : herkenning van de omgeving, extra informatie bij plaatsen, voorwerpen en situaties, scenarios bekijken bij bepaalde situaties (als ik deze of deze knop indruk, wat is dan het gevolg voor mijn motor?, je zou alleen al hiermee een heel CSI-seizoen kunnen vullen, etc).

Wat er gebeurt als je deze mogelijkheden combineert met gezichtsherkenning (face recognition), is in de volgende video te zien.
Voorwerpen, info en levende mensen worden met elkaar verbonden en dat levert een aardige video op. Misdadigers en veroordeelden : u bent gewaarschuwd – zelfs als uw straf al volledig is voldaan – u zal voortaan niet meer anoniem over straat kunnen lopen. Hetzelfde geldt voor beroemdheden. Of voor ons allemaal? Toch maar eens die Hyves pagina wat aanpassen misschien.

Marketing toepassingen

En voor u als marketeer breekt hiermee natuurlijk helemaal een fantastische (?) tijd aan: je kan zien of je fysieke locatie bezocht wordt door de juiste doelgroep en beter nog: je kan zien of de mensen met het juiste internet profiel, waarvan je weet dat ze interesse hebben in je producten, ook inderdaad in je winkel staan. Mmm…toch iets teveel lijkende op de irisscan van Minority Report, vrees ik.

Misschien moeten marketeers het maar laten bij het met augmented reality verfraaien van hun producten en promotie : hoe zou het eruit zien : een brochure of billboard met augmented reality ? Ik geef het nog een jaar hooguit voordat de eerste toepassing hiervan in het openbaar te zien zal zijn.

Het Nederlandse SPRX Mobile lanceert vandaag een Augmented Reality toepassing “Layar”.

Het principe is dit : vanaf 17 juni kan je met mobiele telefoons die een kompas en GPS hebben Layar gebruiken. Deze applicatie laat de werkelijkheid zien door je camera, plus additionele informatielagen. Hierdoor kan je bijvoorbeeld in Amsterdam staan en zien welke huizen te koop staan. Of waar geldmachines van ING zijn en op welke afstand. Of waar tijdelijke banen zijn.

Het is voor mij in ieder geval tijd geworden om snel een mobiel te krijgen met kompas en GPS. Deze combinatie zit nu in de G1 en G2 van HTC (GooglePhone/Android), de nieuwe iPhone 3GS en de Nokia 97.

Het is erg mooi om te zien dat een Nederlandse partij dit voor elkaar heeft gekregen met een aantal Nederlandse bedrijven zoals Hyves, ING, Tempo-team, Zekur.nl en Funda. Zou dit betekenen dat meer bedrijven en organisaties hun informatie gaan geven voor dit nieuwe platform? Dat Nederland een voortrekker gaat worden op gebied van Location Based Services? We gaan het zien de komende tijd.

Mijn locatie-wensen

Checken of parkeerplaatsen vrij zijn in de buurt, welke restaurants nog plaatsen vrij hebben, welke restaurants in een bepaalde prijsklasse in de buurt zijn, waar je een boodschap kan doen. Waar een product het best/goedkoopst gekocht kan worden, waar bus-, trein- en tramhaltes te vinden zijn, plaatsen van museau en andere bezienswaardigheden, etcetera. En waar ik het meest interesse in heb: waar programmeurs mee voor de dag komen, als ze gemakkelijk op dit platform kunnen ontwikkelen.

Mobiel internet is zich eindelijk in een razend tempo aan het ontwikkelen. Alle grote spelers buitelen over elkaar om zo snel mogelijk een interessant platform aan te bieden voor hun operating systems. Een echt appstore mania ontwikkelt zich.

Vorig jaar oktober had ik het er al kort over, na de start van Ovi, het platform van Nokia. Altijd leuk om dan van Forbes het bericht te krijgen dat Nokia nu een “gigantic” appstore gaat introduceren ( daar zijn dus nog wat opstartproblemen) In de tussentijd ontvang ik vooral nieuws van de Iphone appstore. Daar kwam twee weken geleden het bericht vandaan dat er binnen 9 maanden 1 miljard apps gedownload waren.

Reden dus om daar nog eens naar te kijken, maar dan wat breder. Vandaar dat ik blij was met de onderstaande presentatie, die de appstore-mania uitgebreid en goed belicht.

Wat heb ik hieraan als marketing manager ?

Het mobiele internet ontwikkelt zich snel als interessante plaats om marketing op te zetten. Zeker als je doelgroep jong, nerdie en innovatief is – je zal erbij moeten zijn. Dat hoeft nog niet onmiddellijk een duik in het diepe te betekenen – veel bedrijven nemen nu bestaande internet applicaties en passen ze aan de (beperkende) eisen van het mobiele internet aan. En, zoals zo vaak : wanneer je denkt dat deze omgeving vroeg of laat kansen biedt, dan is het handig om ervaring op te doen, kijken naar de analytics die je ervandaan haalt – al was het maar om ervoor klaar te zijn als het mobiele internet echt gaat knallen.

MIT Media Lab is al sinds de jaren ’70 de bakermat van veel nieuwe ontwikkelingen. Sinds de uitgave van het boek “The Media Lab: inventing the future at MIT van Stewart Brand en de maandelijkse bijdragen van diverse Media Lab mensen in Wired Magazine, is dit de bakermat van media innovatie.

Patty Maes is een van oorsprong Belgische professor, die al 10 jaar verbonden is met het Media Lab. Tijd om haar een keer uit te nodigen bij de TED-conference, dachten de organisatoren.

Ze hebben het geweten. Bracht Jeff Han de deelnemers 2 jaar geleden uit de stoelen met zijn touchscreen-computer, Patty gaat in de bijgaande demonstratie net even een stuk verder – zij doet wat Han doet, maar dan zonder de hulp van een touchscreen of welk screen dan ook te kunnen. Geniet ervan.

” Ovi is Open. Welcome. “

Zo worden we verwelkomd in de nieuwe online en mobiele shop van Nokia, Ovi genaamd.

Ovi is een combinatie van een computer desktop en een winkel: je regelt je agenda, houdt je contacten, to do-lijsten, foto’s en videos bij, je speelt er games op, je houdt files bij (PDF, Office documenten, etc), je gebruikt een routeplanner (pas op, TomTom) en je houdt je muziek verzameling ermee bij.

En natuurlijk kan je extra diensten, hulpmiddelen en abonnementen erbij kopen, (wat dacht je van een gloednieuwe dienst, waardoor je met een Nokia-abonnement onbeperkt muziek kan downloaden) waardoor je leven nog veel aangenamer wordt. Vanaf je desktop, vanaf een andere computer (op het werk) en vanaf je Nokia-mobiel. Door een goede synchronisatie tussen de verschillende devices blijven je gegevens up to date en correct.

Nokia op je computer, Yahoo! op je mobiel?
Hiermee gaat Nokia niet alleen het pad op van hardware bedrijf naar een meer dienstenbedrijf: we wisten al een tijdje dat ze hiermee bezig waren, door de acquisities die ze deden. Maar ook laat Nokia duidelijk zien dat ze opmarcheren richting de computer thuis en waar dan ook. Je hebt immers alleen een browser nodig met internetverbinding?


Als je om je heen kijkt, zie je dat een aantal spelers bijna tegelijkertijd dit veld betreden. Kans is dus dat we hier de komende jaren veel strijd gaan meemaken: neem Windows Live van Microsoft, MobileMe van Apple, Google Gears (Gmail, Google Docs, Google Reader en nog veel meer) dat in combinatie met het mobiele systeem Android en Google browser Chrome eenzelfde rol wil spelen: niet alleen op de desktop, ook (juist) op je mobiel. En als deze bedrijven in 1 rijtje staan, dan kan Yahoo! natuurlijk niet achterblijven.  

In de rij om jouw mobiele werkplek, speelplek, winkel (en meer) te worden
Zoals vorig jaar voorspeld: na de doorbraak in 2007, begint het mobiele internet nu echt uit te bouwen. De komende jaren zullen we alleen maar meer uitbouw gaan zien van de mobiele wereld. Daarom zijn de bijeenkomsten van Mobile Monday (“MoMo”) ook zo interessant: letterlijk zie je daar die nieuwe wereld opgebouwd worden.

Office document- software zal gratis zijn, net als mail en andere diensten dit nu al zijn. Bedrijven hopen dat je met hun device in je zak, ook hun software platform zal omarmen. Sommige doen dat door een volkomen gesloten platform aan te bieden, in de hoop dat je gelukzalig blijft van hun producten, anderen houden het juist open in de hoop dat derden zoveel leuke software bouwen, dat je er niet meer wegwilt.
Inkomsten komen uit de verkoop van software, digitale producten zoals muziek en videos, additionele diensten en natuurlijk: advertenties.

Wat het betekent voor bedrijven en hun marketing
Het integreren van al deze verschillende producten en diensten over zoveel verschillende devices zal veel vragen van de infrastructuur en van de browser. Laat staan dat de communicatie en marketing eromheen helemaal op elkaar moet zijn afgestemd. Als je dacht dat internet marketing al complex en snel veranderend was: je krijgt er nu een geheel nieuwe omgeving bij. Het wordt tijd om te leren over mobiele marketing. 

En ja, neem ook eens onder de loep hoe je bedrijf naar voren komt in de mobiele wereld. Houd rekening met het mobiele internet in je plannen. Je wilt graag voorkomen dat te laat bent op onze nieuwe en permanente werk- en speelplek.

De informatie op het internet kan je op verschillende manieren benaderen: via een brower op het desktop, of op je mobiel, zelfs op je Nintendo Wii.
Maar de informatie in de werkelijke (offline) wereld benader je op een andere manier: je bladert door de telefoongids, je vraagt iemand de weg of leest een boek.

Het zou natuurlijk erg gemakkelijk zijn als deze twee afgescheiden werelden met elkaar gecombineerd kunnen worden.

Er is een goede kans dat er nu een instrument is gekomen, dat deze combinatie kan maken: TonchiDot heet het bedrijf en de Sekai Camera is software, die je combineert met de Iphone.

In de onderstaande Demo krijg je te zien wat er gebeurt als het mogelijk is om door de camera van de Iphone te kijken en daarin tags te zien, die andere mensen hebben gemaakt over de omgeving.
Bijvoorbeeld welke winkels er zijn (bovenaan de roltrap). Welke aanbiedingen er zijn. Uiteraard ben je niet geïnteresseerd in alle aanbiedingen, dus kan je filteren op het soort product waar je wel interesse voor hebt.

Daarnaast kan je zelf tags aanmaken, zoals reviews van restaurants. Je kan ook audio- en videotags achterlaten.

Of de SekaiCamera werkt zoals in de Demo, moet ik in het echt nog zien. Maar de wonderen zijn de wereld nog niet uit: nog maar twee jaar geleden liet een wetenschapper op de TED-conference zien dat het mogelijk was om een computer te besturen met je handen. Waarom zou dit anders zijn?

En als het kan: dan zijn de mogelijkheden waanzinnig groot.

 Ik ben erg geïnteresseerd in de opkomst van het mobiele internet. Om mij heen maakten Twitteraars mij gek met de Iphone of de N(okia) 95, maar ik ben niet overgegaan. Ondanks die gekmakende mooie touchtelefoon van Apple, de geweldige verhalen op blogs, podcasts en website.

Android, het mobiel-alternatief
Maar ik had een verhaal gehoord dat Google iets aan het voorbereiden was. Dat “iets” was geen telefoon, maar een Operating System (a la Windows), speciaal gemaakt voor mobiele telefoons. Dat iets heet dus Android en werd deze week gepresenteerd in combinatie met een nieuwe telefoon, de HTC G1. En dat vond ik heimelijk erg interessant. Waarom?

Waarom niet een Iphone?
Misschien ben ik al weg enthousiast van Apple, maar nog geen fanboi. Ik heb nu een mooie Palm, mijn vroegere favoriete merk, maar daardoor weet ik goed wat ik mis en niet mis in een mobiele telefoon. En wat ik onacceptabel vind van de Ihpone, is dat je krap 1 dag kan met de batterij. Waarom? Omdat ik dit nu ook heb met de Palm. En ik vind het behoorlijk archaisch dat ik ‘s avonds zenuwachtig moet worden, omdat mijn telefoontje snel aan het beademingsapparaat moet.


Google is voor open…
Verder bewonder ik Apple, maar Google heeft een reputatie als een bedrijf dat vecht om het internet open te houden. Natuurlijk is dat ook eigenbelang van hen (je kan niet zoeken in een dicht deel van het internet), maar ik ben blij dat ze het doen. En dat blijkt: Android is gebaseerd op een open source- systeem en is een open platform. Dat betekent dat iedereen er software voor kan schrijven. En ik verwacht dat dat de grote succesfactor zal zijn.

…terwijl Apple het klokhuis graag dicht houdt
Apple daarentegen houdt haar systeem gesloten en bepaalt helemaal alleen welke software wel en welke niet verkocht kan worden voor de Iphone. Dat vind ik gewoon niet goed: het internet is een open systeem, open source heeft ons geweldige dingen gebracht. Elk bedrijf dat alle prachtige mogelijkheden van open beantwoordt met een gesloten systeem: daar wil ik zo min mogelijk aan meewerken. En bovendien heb ik vroeger geweldige ervaring gehad met het Palm software-platform, waar iedere amateur programmaatjes voor kon ontwikkelen. Dat was geweldig.

(ik heb geen idee hoeveel batterijtijd Android-mobieltjes gaan hebben, daar moet ik wel op letten)

Kortom: Ik ga wachten op Android

Mijn Palm werkt nog goed. Dus kan ik wachten op meer mobieltjes dan de HTC G1. En kijken wat de ervaringen zijn met Android en even wachten tot de ergste bugs uit de software zijn. Maar de kans is zeer groot dat je mij in 2009 tegenkomt met een Android-mobieltje. (of zou Nokia dan ook iets aardigs hebben? ;-D )

Dit is een video over een concept van Nokia, de Morph.

Wel aardig, zeker als daar het woord “nanotechnologie” bij komt. Klinkt mysterieus, nieuw en dus mogen we nog even dromen. Dat Nokia wel degelijk serieus hierover is, blijkt uit de details in de uitwerking en de gedachten die in deze video zitten.

Een glimpje op de toekomst? Wie weet? Het is tenminste inspirerend.

Google maakt veel nieuws. Normaal vind je dit niet op dit blog, maar nu maak ik graag een uitzondering : want Google kondigt nu twee open platforms aan. Deze platforms werken op twee gebieden : sociale netwerken en op mobiele telefonie/-internet gebied.

Donderdag kondigde Google Open Social aan – een open platform waardoor software ontwikkelaars maar 1 keer iets hoeven te ontwikkelen, wat op een veelvoud van sociale netwerken gebruikt kan worden. Concreet : je maakt een applicatie, die vervolgens gebruikt wordt op MySpace, Orkut, Hi5 en Linkedin. Grote voordelen voor de sites (veel meer applicaties), voor de gebruikers (veel meer applicaties op veel meer sites) en voor de ontwikkelaars (veel meer sites/gebruikers mogelijk).

Dit nieuws is des te opvallender, omdat zo enorm veel sociale sites hier aan meedoen. En dat in een land als de USA, waar men elkaar alleen al uit principe de tent uit vecht ?!? Verder is het opvallend, omdat applicaties op sociale netwerken mensen verleiden om daarin hun gegevens te zetten – waardoor ze minder gemakkelijk naar andere netwerken toe gaan. Open Social verlaagt de barrières om bij de buren te gaan kijken.

De eerste reacties op dit nieuws is dat men denkt dat dit initiatief een antwoord is op de populariteit van Facebook. Die site is gigantisch populair, vooral nadat ze hun software hebben opengesteld voor externe ontwikkelaars. Doordat Open Social dezelfde truc nu gebruikt voor alle andere sociale netwerken, krijgt Facebook zeker met concurrentie te maken.

Een iets minder bekend fenomeen, is dat Facebook ook concurrerend gaat worden op advertising gebied : kijk voor de lol eens naar Facebook Flyers. Het is een advertentiesysteem, dat alleen op Facebook draait (maar heel goed uit te breiden is naar andere, externe sites) en lijkt erg veel op Google Adwords. Het zou bijzonder pijnlijk zijn voor Google als de grootste social netwerk site in de wereld geen Adwords zou hebben. Des te pijnlijker zou dit zijn, als je weet dat Microsoft net een klein deel van de aandelen van Facebook heeft gekocht. En nu al verkoopt Microsoft advertentieruimte op Facebook.

Als je hier meer over wilt lezen, lees dan het interessante verhaal van Marc Andreesen op zijn blog (engels)

Daarnaast gaat Google waarschijnlijk
maandag aankondigen wat hun plannen zijn
met de mobiele wereld. De WallStreetJournal denkt dat het een open platform wordt voor het maken van mobiele applicaties, waarbij zoveel mogelijk partijen uit de mobiele wereld gaan meedoen. Voordeel voor Google: zij zitten al behoorlijk goed online en willen in elk hoekje van het internet zitten & zoeken.

Die ambitie van Google was afgelopen woensdag op de Mobile Advertising Summit goed te zien: een sheet liet het aantal PC’s in de wereld zien en daarnaast het aantal mobieltjes. Mobieltjes wonnen – ruim. Dus wil Google op elke mobiele telefoon zijn in de wereld. Dat ze hier al druk mee bezig zijn, heb ik al eerder beschreven in “Mobiel internet – doorbraak dit jaar”. (afgebeeld is de mogelijke voorloper van een Google Phone)

In beide gevallen gaat het hier om het neerzetten van een Open Standaard voor het internet.

Voor ons als consumenten en bedrijven is dit goed, omdat Open betekent dat we niet een keus maken en dat we daarna voor altijd vastzitten aan die keus. Open betekent ook dat programmeurs er gebruik van kunnen maken, zonder dat ze eerst dure licenties moeten betalen. Geaccepteerde standaarden zijn natuurlijk voor iedereen voordelig : het risico wat je hebt als producent/consument wordt veel minder, waardoor er vaak enorme groei ontstaat na acceptatie van een standaard. Voorbeeld : HTML als programma taal.

Waarom is het voor Google interessant om zoveel moeite in twee standaarden te stoppen ? Slimste zou natuurlijk zijn dat zij als software makers zouden proberen om hun eigen standaard te zetten. Maar ik denk dat Google zichzelf niet ziet als software-maker.
Wel zien ze zichzelf als zoek-bedrijf en advertentiebedrijf. En waarin kan je het gemakkelijkste zoeken en adverteren ? Juist, in een zo open mogelijke omgeving.

De standaard voor sociale netwerken zie ik wel als deels defensief ten opzichte van Facebook. Maar de aanstaande mobiele standaard zie ik als een poging om deze ontwikkeling een kickstart te geven. Want ondanks alle investeringen van de afgelopen 10 jaar, gaat dit nog veel te traag.

Google is te groot om het niet te wantrouwen. Maar tot nu toe maken ze hun informele motto nog steeds waar : Don’t Be Evil

Stel je het volgende voor:
Je verlaat net geboeid het gerecht en ziet de bebloede steen, waar jij dadelijk onthoofd wordt. Of: je ziet een oudere man de trap afkomen, waarop iemand uit de schaduw tevoorschijn stapt en Willem van Oranje doodschiet. Of: je ziet een ongeluk, 3 weken nadat het gebeurde. Of om het nog moeilijker te verdragen maken: je loopt door het Achterhuis en ziet het alsof de familie Frank daar nog woont.

Fictie? Nee : het wordt steeds beter mogelijk om plaatsbepaling te combineren met informatie, waardoor het mogelijk is om een laag te leggen op je zichtbare omgeving. Een combinatie van audio/tekst/video via je mobiele telefoon en GPS maken dit al bijvoorbeeld mogelijk. De menselijke fantasie vult vervolgens veel informatie in.

De Waag Society in Amsterdam heeft hier al verschillende pilots mee gedaan: een waarbij kinderen een misdaad in 1550 in Amsterdam moeten oplossen. Iemand van de Waag vertelde dat ze veel heftiger emoties waarnamen bij de kids, dan ze zelf ooit hadden gedacht. Ook de herinnering van de geleerde stof was veel beter blijven hangen, dan ze gedacht hadden. (exit klaslokaal? ;-D )

Een andere pilot is 7scenes (binnenkort op www.7scenes.com), wat een platform wordt voor games op locatie. Denk bijvoorbeeld dat je op dezelfde plek staat waar een filmopname geweest is met George Clooney.

Tot voor een paar jaar geleden kon je je dit misschien voorstellen als je een grote 3D-helm op zou hebben. Maar nu kan het dus ook anders.

Tegelijkertijd zie je dat op het internet de locatie-diensten ook sterk groeien. De makkelijke constatering is dat deze internet diensten binnenkort ook letterlijk in de fysieke wereld te consumeren zijn. Een voorbeeld is dat je langs een bakker loopt, je scant hem met je mobiel en je kijkt wat je vrienden van die winkel vinden; wat hun specialiteit is; hoe lang de rij is op zaterdagochtend, etc.

Je zou kunnen zeggen dat het internet zelf een poel van informatie is, die binnenkort deel uit gaat maken van een groter web.

De gaming-wereld is ook hard op weg naar het kruispunt van werkelijke en virtueel – dat begon al lang geleden met het autostuur, dat meetrilde met de situatie in het spel. Voorlopig populair hoogtepunt is de Nintendo-Wii, waar mensen zo opgaan in het beeld, het geluid en de trilling van de afstandbediening in je hand, dat ook ik zware spierpijn kreeg.

Minder leuke dingen kan je ook bedenken: de voormalige misdadiger die niet langer over straat kan lopen, omdat zijn reputatie voor iedereen voor altijd zichtbaar is.

Dat ook het contact tussen mensen en computers aan het veranderen is, bewijzen de twee volgende videos:

en deze (een beeld wordt gemaakt door kleine druppels water in de lucht te schieten en daarop licht te projecteren)

Wat gaat dit betekenen ?

Tamelijk veel: we komen los van onze computers, plus we gaan onze eigen wereld verrijken met diverse lagen informatie. Informatie gaat dus een nog belangrijker deel uitmaken van ons dagelijks bestaan, terwijl we er steeds minder moeite voor hoeven doen.
We kunnen sneller en beter reageren op belangrijke signalen die we krijgen. Entertainment wordt echter, tastbaarder. En het is mogelijk om elkaar beter te gaan begrijpen – waar onze verbale communicatie soms gebrekkig is, zal een video van een ziektebed snel veel duidelijk maken.

Het beeld uit de film Minority Report geeft dan weer een minder leuk beeld over de advertising, die mogelijk kan worden:

Kortom : er zitten minder leuke en leukere aspecten aan dit toekomstbeeld. Maar waar “Minority Report” gezet is in 2050, denk ik dat we binnen 5-10 jaar zeer veel van dit soort mogelijkheden gaan gebruiken.

Marketeers, wees gewaarschuwd: de ontwikkelingen staan niet (meer) stil. Na het internet is dadelijk het Alomvattende Web (Alweb?) hier!

Achtergrond-info:
http://www.howstuffworks.com/augmented-reality.htm
http://www.geo.unizh.ch/publications/cartouche/lbs_lecturenotes_steinigeretal2006.pdf

Ik wacht er al een hele tijd op : de doorbraak van het mobiele internet.

Natuurlijk ben ik niet de eerste die dit verkondigt : al sinds 1998 wordt de doorbraak om de zoveel jaar verkondigd. Maar iedere keer blijken er teveel barrieres op de weg naar succes te liggen en viel het mobiele internet terug in de vergetelheid.

Maar ik geloof sinds een half jaar dat het nu echt gaat komen. En dit is van iemand die niet gemakkelijk meegaat in hypes. Waarom ik dit denk ?

Een aantal indicaties :

Sinds ongeveer een jaar zijn zowel Google als Yahoo, de twee monsterbedrijven van het internet, zwaar aan het inzetten op mobiele diensten.
Dat ging zelfs zover dat van Google werd gezegd dat ze bezig waren om een mobiele telefoon in de wereld te zetten.

Daarnaast zijn ze allebei druk bezig om hun vele, vele diensten geschikt te maken voor mobiele browsers.
Deze bedrijven zijn extreem afhankelijk van advertenties en doen hun best om op alle online plaatsen waar je bent, aanwezig te zijn. Dat zij nu zwaar investeren in mobiel geeft aan waar ze het komende consumenten-slagveld verwachten.

Verder heeft Apple een aanzet gegeven door de te hoog gehypte komst van de Iphone, waarin expliciet een moderne Safari browser is toegevoegd, om te surfen.

Daarnaast zijn mobiele telefoons, Blackberry’s en intelligente telefoons de afgelopen jaren doorgedrongen in de kleinste kieren van ons bestaan. Dus zelfs de meest conservatieve bank-types moeten ze gebruiken. Ja, het is wellicht bizar, maar tegenwoordig checkt iedereen van hoog tot laag zijn bedrijfsemail met een frequentie die mij alleen al door het kijken ernaar een ADHD-syndroom bezorgt.

Als je dan toch bezig bent met checken van je Blackberry : internet is een onmisbare bron voor informatie. Wat is dan een makkelijker dan ook even het internet te checken ? Zeker als je ziet dat moderne toestellen een veel groter scherm hebben dan vroeger. Voeg daarbij de komst van zeer populaire snelle data-abonnementen voor draadloos internet voor je zakelijke laptop en het plaatje is compleet.

Voor wat hippere mensen gaat dit laatste sinds een maand of vier helemaal op, dankzij Twitter en Jaiku. Dit zijn microblogging-diensten. Micro-wat ?
Okay – stel je voor dat je permanent aan het SMS-en bent. Maar dan niet naar iemand anders, maar naar een site. Dit klinkt wellicht wat raar, maar het is de nieuwste rage. En aangezien iedere keer een SMS-je sturen naar Finland (waar Jaiku zit) wat duur is, is het wel zo eenvoudig om je bericht gewoon te plaatsen via de mobiele site van deze diensten.

Ook de snelheid van het mobiele internet is sterk toegenomen – HSDPA is UMTS-Plus en richting 2009 kan de snelheid op je mobiel even hoog zijn als ADSL bij je thuis.

Een groot beeld, bestaand gedrag, snelheid van het internet, bedrijven die investeren : zagen we dat ook niet bij de verschillende hypes van de afgelopen jaren ? Klopt. Er blijven dus nog wat twijfels.

Waardoor ik echt overtuigd ben geraakt, is dat nu ook de laatste barriere wordt genomen : de komst van de flat-fee prijs voor mobiel surfen.
Dit houdt in dat je alleen nog maar een vaste prijs betaalt voor een data abonnement. Je hoeft dus geen onzekerheid meer te hebben over prijstoeslagen achteraf.
T-mobile kwam hiermee als eerste, gevolgd door Vodafone en sinds kort door KPN.

Toch blij dat ook een van de laatste beloftes van de Eerste Internet Golf, nu in de tweede eindelijk wordt ingelost – met een nieuwe golf als gevolg.

Kortom : surfen maar !

Een aardige film over het Ultra Mobiele tools, die er aan zitten te komen. Normaal zijn dit soort filmpjes behoorlijk over de top, maar deze vond ik zeker niet onaardig. Vooral omdat je bij de meeste voorbeelden je kan voorstellen dat je ze binnen een jaar of drie zelf kan gaan doen.

Klein cynisch commentaar : 10 jaar geleden kocht ik mijn eerste palm. Mijn huidige Palm Treo kan veel meer (telefoon, PDA, camera, browser, multimedia-speler), maar ik had de progressie mij anders, rijker voorgesteld.

Dit stukje schrijf ik op een totsenbord zo groot als een lucferdoos. Omdat mijn nagels niet zijn afgeknipt bij mijn polsen, zie je dat ik soms een letter mis. Verre van ideaal, maar als noodoplossing kan het er mee door. Ik stop nu omdat het turen naar het scherm wat migraine laat opkomen (next time doe ik weer gewoon)